Matadero Madrid: Dating Buhay ng Luma, Astig na Pugad ng Sining

Ano ang Matadero Madrid?

Ang Matadero Madrid, o opisyal na Centro de Creación Contemporánea del Ayuntamiento de Madrid, ay isa sa pinaka-ambisyosong cultural reinvention ng lungsod. Dating El Matadero y Mercado Municipal de Ganados—ang pangunahing katayan ng hayop at pamilihan ng baka sa Madrid—ang site ay itinayo mula 1908 hanggang 1928. Si Arkitekto Luis Bellido ang nagdisenyo nito gamit ang istilong neo-Mudéjar: brick, tile, at geometric na pattern na nagbigay ng matinding dating kahit noong panahon ng industrial Madrid. Noong 2006, ginawa itong sentro ng sining ng city council—sa halip na gibain, iningatan ang orihinal na arkitektura at ginawang mga gallery, spaces para sa palabas, sinehan, at open plazas.

Iba ang Matadero kaysa sa mga art museum na kilala sa Madrid dahil sa kakaibang programming nito—hindi siya koleksyon na nililibot, kundi 'work in progress' na espasyo kung saan sabay-sabay ang artists, taga-Madrid, at audience. Resulta: mas buhay at organic siya kaysa sa tipikal na museo. Posibleng maglakad ka sa isang nave na may tinatapos pang digital art, tapos sa kabila, may dumarap na theater rehearsal ng mga bata.

Ang Arkitektura: Laryo, Luad, at Industrial na Sukat

Bago ka pa pumasok sa kahit anong exhibition, ang mismong gusali palang ay sulit nang makita. Ang disenyo ni Bellido na neo-Mudéjar ay hango sa Moorish architecture pero ginawa sa industrial na paraan. Kitang-kita mo ang brick na may mga blind arch at geometric na palamuti, habang sa loob ng naves, para kang nag-time travel: mas feeling mong pabrika kaysa art venue.

Paglakad mo sa mga pasilyo sa pagitan ng naves, makikita mo ang transition mula gastadong brick sa labas patungong taas-taas na loob na hatid pa rin ang natural na liwanag mula sa orihinal na bubong. Nagsasalpukan ang matibay na industrial shell at ang madalas experimental na art install sa loob, kaya may tension at kakaibang karakter na bihirang makita sa mas bagong arts venues sa siyudad.

Matatagpuan ang complex sa distrito ng Arganzuela, tabing-ilog ng Manzanares at katabi ng berdeng espasyo ng Madrid Río. Sa mainit na hapon, napupuno ang mga plaza ng tao, mga bata na asa takbuhan, at grupo na nagpapahinga lang sa benches ng Chopera promenade. Bukas at maaliwalas ang campus—hindi karaniwan sa mga sentro ng sining sa Madrid.

Sa Loob ng mga Nave: Ano ang Puwede Mong Makita

Inorganisa ang Matadero Madrid sa serye ng mga nave, bawat isa ay iniba ang gamit para sa iba't ibang cultural activities. Ang Nave 0 ang bida pagdating sa visual at digital art—dito ginaganap ang Madrid Artes Digitales (MAD), programang dedicated sa digital creations na minsan ay may bayad depende sa palabas. Ang Cineteca naman ang onsite na sinehan para sa indie at art films, documentary cycles, at retrospectives.

Sa Nave 16 matatagpuan ang Intermediae, espasyong para sa mga collaborative at pampamayanang art projects kung saan minsan wala nang linya ang pagitan ng audience at artista. Ang Central de Diseño ay para sa mga hilig sa arkitektura, graphic design, at related na larangan, palagi may bagong exhibits at pampublikong programa. May theater din dito para sa performance, sayaw, o kakaibang stage show.

Palaging nagbabago ang programa, kaya sulit mag-check ng official schedule bago ka dumayo. Kung sakto kang dumating habang sabay-sabay ang maraming event, ang dami mong makakaligiran at mabubungaran. Kapag isang nave lang ang bukas, mas tahimik at parang gallery lang—okay naman, pero hindi 100% Matadero ang dating.

Nagbabago ang Experience Depende sa Oras

Sa umaga, lalo na sa weekdays, halos pribado ang pakiramdam ng lugar. Kaunti ang tao sa plaza, malamig pa ang brick mula sa nagdaang gabi, at may panahon pa ang staff para tumulong. Ito rin ang pinakamagandang oras para sa photography: swabe ang liwanag sa brick facade, walang matinding glare.

Pagsapit ng tanghali, lalo na kapag weekend, dumadami na ang tao. May mga pamilyang galing Madrid Río, mga skater sa open area, at bumubukas na nang todo ang mga bar. Sa kasagsagan ng tag-init, mas malamig sa loob ng mga nave—sakto pag gusto mong magpalamig mula Hulyo hanggang Agosto. Siksikan din ang sine ng Cineteca sa hapon, kaya mas maganda kung agahan mo ang pagdating para sa mga patok na documentary cycle.

Kakaiba naman ang vibes sa gabi. Habang humuhupa ang liwanag, nagiging pula’t mainit ang brick, at nai-occupy ng events at concerts ang mga plaza kapag mainit ang panahon. Hanggang dis-oras din ng gabi bukas (midnight) via Plaza de Legazpi, kaya hindi hassle kahit late ka matapos sa dinner. Makulay at buhay ang mga lindol ng outdoor area tuwing summer gabi.

Paano Pumunta at Paano Gumalaw sa Loob

Pinakamadaling ruta ang Metro papuntang Legazpi station—sakay ng Linya 3 (dilaw) o Linya 6 (abo). Konting lakad lang mula pagbaba, sundan ang mga sign papuntang Paseo de la Chopera. Simple lang ang nilalakaran kahit walang gaanong tanawin, pero kitang-kita mo na agad mula malayo ang brick towers ng complex.

Kung galing ka sa gitna ng Madrid at maglalakad o sasakay ng bisikleta, diretso lang ang byahe sa Madrid Río at konektado mismo ang site sa river park. Papasok ka sa Matadero mula Paseo de la Chopera walkway, dire-diretso lang, parallel sa ilog, parang eksklusibong lakaran mula aplaya papuntang complex.

Sa loob, madaling um-orient basta kabisado mo na na ang pangunahing daanan ay ang malalapad na pasilyo sa pagitan ng naves. May Info Point agad sa Chopera entrance kung gusto mo ng printed map at current program listing. Malaki talaga ang lugar, kaya maganda ang kumportableng sapatos—madalas, cobblestone o brick-paved ang sahig sa labas.

Sino ang Siguradong Mage-enjoy Dito, at Sino ang Hindi

Ang Matadero Madrid ay para sa mga game sa programming-dependent na experience. Kapag isang araw na konti lang ang nave na bukas at hindi mo type ang show, baka mabitin ka dahil ang laki ng lugar. Hindi tulad ng Prado o Reina Sofía, walang permanent collection na babalikan. Kung ano ang aktwal na nangyayari—‘yun talaga ang halaga ng bisita mo.

Kung painting, iskultura, o classical art ang hanap mo, baka masyadong modern at experimental ang Matadero para matuwa ka. Mas akma ka sa Museo Reina Sofía o Museo Thyssen-Bornemisza para sa modern at contemporary art na may permanenteng collection.

Pero kung hilig mo ay experimental digital art, reuse ng arkitektura, indie film, at cultural spaces na hindi naman pang turista, siguradong magugustuhan mo ang Matadero. Libre sa karamihan ng bahagi ang pasok kaya walang panghihinayang kahit sablay ang programa—at kahit arkitektura pa lang, sulit na ang hatid ng Legazpi metro ride kung may interes ka sa industrial design ng unang 1900s.

Photography at Praktikal na Tips

Isa ang Matadero sa pinaka-photogenic na spot sa south ng Madrid at maganda ang kuha ng brick architecture sa anong oras man. Pinakamaganda ang liwanag tuwing umaga at hapon kung exterior ang target. Sa loob ng nave, pabago-bago ang ilaw at madalas ay bawal ang flash sa exhibit; mas maganda kung may camera kang kayang mag-high ISO.

Ang paligid ay bahagi pa rin ng Arganzuela district. Mainam isabay ang Matadero sa lakad sa Madrid Río at pa-south sa Manzanares para sa half-day itinerary. Kung gusto mong palawakin pa ang biyahe mo sa south Madrid, ang Parque del Retiro ay dalawang istasyon lang ng metro mula Legazpi (magpalit sa Moncloa o sakayan ng Linea 6), at ang distrito ng Lavapiés na kilala sa indie culture scene ay lakarin lang o isang metro stop pa-hilaga.