ย่านออนเซ็นซินเป่ยโถว: แหล่งบ่อกำมะถันของไทเป

ซินเป่ยโถวคืออะไร (และไม่ใช่อะไร)

ออนเซ็นซินเป่ยโถวไม่ใช่สถานที่เดียวที่มีประตูทางเข้าและซื้อตั๋ว แต่เป็นทั้งย่านที่มีชีวิต เต็มไปด้วยโรงอาบน้ำ โรงแรม ถนนร่มรื่นและสระน้ำสาธารณะโดยมีสวนเป่ยโถวกับลำธารเป็นศูนย์กลาง ทั้งหมดใช้น้ำแร่ธรรมชาติจ่ายไหลมาจากภูเขาไฟด้านบน ที่นี่ขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการในชื่อ 新北投溫泉區 โดยเทศบาลไทเป ครอบคลุมสวนเป่ยโถวระหว่างถนนจงซานกับถนนกวางหมิง เขตเป่ยโถว

มี 2 วิธีสัมผัสซินเป่ยโถวแบบหลัก ๆ ข้อแรกคือสระน้ำร้อนกลางแจ้งในสวนเป่ยโถว (NT$60) ใช้ได้ทุกคนที่ใส่ชุดว่ายน้ำตามกติกาและมาตามช่วงเวลาที่กำหนด หรือเลือกโรงอาบน้ำร้อนส่วนตัวและโรงแรมหลากหลาย ตั้งแต่แบบเรียบง่ายไปจนถึงหรูหรา ซึ่งจ่ายตามน้ำ อ่าง และความเป็นส่วนตัว ทั้งสองแบบน่าสนใจจะเลือกแบบไหนขึ้นกับงบ คนที่ไปด้วย และฟีลที่อยากได้ตอนแช่

บรรยากาศทั้งวันแตกต่างกันยังไง

ตอนเช้าตรู่ที่ซินเป่ยโถวให้ฟีลเหมือนความลับของชุมชน แถวลำธารก่อน 8 โมง เช้าเงียบสงบ จะเห็นคนสูงวัยเล่นไทเก็กที่ม้านั่งสวน พร้อมกลิ่นกำมะถันจาง ๆ จากน้ำ ช่วงฤดูหนาวอากาศเย็นจัด เวลาย่ำลงสระน้ำร้อนคือความทรงจำยอดเยี่ยม ในราคา NT$60 รอบ 05:30 นี้ถือว่าคุ้มสุด ๆ ในไทเป

สาย ๆ โดยเฉพาะเสาร์อาทิตย์ จะเริ่มครึกครื้น นักท่องเที่ยวมากับสาย MRT ร้านของฝากถนนจงซานเริ่มเปิด และคิวเข้าสระกลางแจ้งก็ยาวขึ้น ถนนระแวกนั้นเต็มไปด้วยคนเดินจากพิพิธภัณฑ์บ่อน้ำร้อน ห้องสมุดเก่า ไปจนถึงโรงอาบน้ำร้อนต่าง ๆ ตัวถนนเรียงเป็นเส้น เดินสบาย คนจึงกระจาย ไม่แออัดตรงจุดเดียวแบบสถานที่ท่องเที่ยวอื่น

ตอนบ่ายแก่ ๆ โดยเฉพาะตุลาถึงมีนา บรรยากาศดีอีกแบบ แสงแดดลอดยอดไม้ตกกระทบลำธาร บรรยากาศไอน้ำดูชัดเมื่ออากาศเย็น รอบ 16:30 จะมีทั้งคนทำงานเลิกแล้วมาแช่ รวมถึงนักท่องเที่ยวจากหยางหมิงซาน ช่วงเย็นฤดูหนาว บ้านอาบน้ำโผล่แสงสว่างและกลิ่นกำมะถันเป็นเสน่ห์มากกว่าที่กล้องจะเก็บได้

ธรณีวิทยาบริเวณนี้ ใครว่าบ่อน้ำแร่เหมือนกันหมด?

น้ำแร่ซินเป่ยโถวไม่ใช่น้ำร้อนธรรมดา เพราะตั้งอยู่ในแนวภูเขาไฟเดียวกับอุทยานหยางหมิงซาน น้ำแร่ตรงนี้แบ่งเป็นสองแบบหลัก ๆ ตามคุณสมบัติทางเคมี น้ำแร่กำมะถันขาวมีสีขุ่นปนขาวและค่ากรดอ่อน ๆ นำไปใช้ตามโรงอาบน้ำหลายแห่งในย่านเป่ยโถว ส่วนน้ำแร่กำมะถันเขียวหรือที่เรียกว่าราเดียมสปริงส์ มีฤทธิ์กรดแรงกว่าและพบได้น้อยในโลก ส่วนมากต้นน้ำอยู่ใกล้หุบเขาน้ำแร่ร้อน (Diyu Gu หรือ Hell Valley)

แร่ที่ทำให้เป่ยโถวมีชื่อเสียงในแวดวงวิทยาศาสตร์คือโฮคุโตไลต์ (hokutolite) แร่กัมมันตรังสีระดับต่ำที่พบครั้งแรกที่นี่ปี 1906 ชื่อมาจาก Hokuto (ชื่อเป่ยโถวในภาษาญี่ปุ่น) แม้รังสียังไม่อันตรายสำหรับนักท่องเที่ยว แต่การค้นพบนี้ทำให้เป่ยโถวโด่งดังขึ้นเป็นเมืองแร่บำบัดยุคอาณานิคมญี่ปุ่น

ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นและสถาปัตยกรรมรอบตัวคุณ

วัฒนธรรมออนเซ็นในซินเป่ยโถวได้รับอิทธิพลจากญี่ปุ่นเต็ม ๆ ในช่วงปี 1895-1945 ด้วยรากฐานการแช่น้ำแร่ของชาวอาทิตย์อุทัย เมื่อรัฐบาลอาณานิคมสำรวจพบทรัพยากรน้ำแร่ พื้นที่นี้ก็กลายเป็นรีสอร์ตสำหรับเจ้าหน้าที่ ทหาร และประชาชน อาคารจากยุคนั้นจำนวนมากยังหลงเหลือหรือได้รับแรงบันดาลใจมาต่อเนื่อง

สิ่งที่เป็นไฮไลท์สุดในย่านนี้คือ พิพิธภัณฑ์น้ำพุร้อนเป่ยโถว ซึ่งใช้ตึกบ่อน้ำร้อนยุคญี่ปุ่นสร้างปี 1913 กำแพงอิฐโค้งงาม พื้นสระโมเสก และดีไซน์อาคารเป็นมรดกท้องถิ่น พิพิธภัณฑ์เองเล่าเรื่องย่านออนเซ็นตั้งแต่ยุคโคโลเนียลถึงปัจจุบัน อยู่บนยอดสวนเป่ยโถวย่านเดินจากสถานี MRT ราว 5 นาที เข้าชมฟรี

สวนเป่ยโถวเองซึ่งเป็นเส้นสายสีเขียวของย่าน ก็ได้รับการออกแบบยุคญี่ปุ่น มีขั้นบันไดหิน เสาไฟทางแบบโบราณ และทางเดินลำธารที่แยกชัดจากสวนสาธารณะกลางเมืองไทเปธรรมดา ๆ เดินจากสถานี MRT ผ่านสวนไปถึงพิพิธภัณฑ์และลำธารน้ำร้อน ใช้เวลาราว 15 นาที ครบทุกแลนด์มาร์คสำคัญระหว่างทาง

แนวทางเที่ยว: ทำอะไรเรียงลำดับไหน

แนะนำให้เริ่มที่สถานีซินเป่ยโถว เดินขึ้นถนนจงซานเข้าสวน สำรวจลำธารแล้วค่อยตัดสินใจเลือกจุดแช่น้ำ สระน้ำร้อนกลางแจ้งตั้งอยู่ทางซ้ายใกล้เชิงสวนที่เลขที่ 6 ถ.จงซาน ส่วนพิพิธภัณฑ์อยู่เนินดานถัดขึ้นไปเล็กน้อย โรงอาบน้ำร้อนส่วนตัวที่โลเคชั่นกระจายบนถนนข้าง ๆ และถนนกวางหมิงด้านเหนือ

ใครใช้สระกลางแจ้งต้องเตรียมชุดว่ายน้ำ (บังคับ ใส่ชุดสุภาพ ห้ามเปลือย), ผ้าเช็ดตัว และรองเท้าแตะ (ถ้ามี) มีล็อกเกอร์ให้ น้ำในสระไม่ร้อนจนลวก แต่อุ่นเหมาะกับคนทุกวัยที่ไม่ชินน้ำแรง ๆ อีกจุดเด็ดคือวิวเปิดโล่ง มีลำธารกับสวนรอบตัว สัญชาติญาณสบาย ๆ มากกว่าการแช่น้ำร้อนในสระในร่มทั่ว ๆ ไป

ใครอยากได้ฟีลออนเซ็นเต็ม ๆ โรงอาบน้ำส่วนตัวบนถนนกวางหมิงและละแวกนี้มีห้องพักแบบเช่าเหมาเป็นชั่วโมงสำหรับเดี่ยวหรือคู่ คุณภาพและราคาต่างกันพอสมควร แนะนำเช็ครีวิวอัพเดทก่อนตัดสินใจ ถ้าเป็นครั้งแรกในย่าน ควรจับคู่แช่บ่อน้ำกับเที่ยวพิพิธภัณฑ์และเดินสวน บรรยากาศครบเหมือนทริปไทเปที่ไม่ใช่แค่สปาเต็มรูปแบบ ถ้าอยากวางแผนรวมซินเป่ยโถวในไทเปแบบเต็ม ๆ ดูได้ที่ แผนการเดินทางไทเป 3 วัน ได้เลย

การเดินทางและวิธีเดินเที่ยวในย่าน

ซินเป่ยโถวเป็นทริปย่อยออกจากใจกลางไทเปที่ง่ายสุด ๆ แค่นั่ง MRT สายแดง (Tamsui–Xinyi) ไปสถานีเป่ยโถวแล้วเปลี่ยนสายแยกซินเป่ยโถว ซึ่งมีเพียง 1 สถานี ลงตรงซินเป่ยโถวพอดี รถไฟออกถี่ เปลี่ยนขบวนสะดวก รวมเวลาจาก Taipei Main Station ประมาณ 30–40 นาที แนะนำใช้ MRT เพราะหาที่จอดรถยนต์แถวนี้ลำบาก ถนนแคบ

ออกจากสถานีซินเป่ยโถวแล้วเดินถึงครบทั้งย่าน สระน้ำร้อนและทางเข้าสวนไม่ถึง 5 นาที พิพิธภัณฑ์เดินขึ้นเนินต่ออีกราว 10-15 นาที ถ้าใครจะต่อทริปเป่ยโถวกับเส้นทางเที่ยวโซนชายฝั่งเหนือของไทเป ลองดู คู่มือทริปชายฝั่งทางเหนือของไทเป สำหรับแนวทางเดินทาง

ช่วงไหนเหมาะสุด? อากาศส่งผลยังไงกับประสบการณ์

ออนเซ็นซินเป่ยโถวเหมาะสุดตอนอากาศเย็น ตั้งแต่ตุลาถึงมีนา อากาศเย็นจับกับน้ำแร่ร้อนฟีลดี ไอน้ำล่องตามสระกับลำธารถ่ายรูปสวย คนก็แน่นเฉพาะเสาร์อาทิตย์ ฤดูร้อนแบบไทเปอากาศเหนียว ร้อนอบ ช่วงนี้แช่น้ำกลางแจ้งจะไม่ค่อยฟินเท่าหน้าหนาว ถ้ามาหน้าร้อนต้องแช่ช่วงเช้าตรู่จะโอเคกว่า ถ้าอยากวางแผนทริปไทเปให้ลงตัวแนะนำดู คู่มือช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเยือนไทเป เพื่อดูสภาพอากาศรายฤดู

ฝนไม่ใช่ปัญหานัก สระกลางแจ้งเปิดวันฝนตก ยกเว้นในวันที่อากาศแย่มาก ทางเดินมีหลังคา โรงอาบน้ำในร่มก็พร้อมเสมอ บางทีฝนปรอย ๆ ยังช่วยให้ลำธารและอาคารโบราณดูโรแมนติกกว่าเดิมอีก แนะนำพกร่มเล็กติดตัวไว้

ใครควรคิดให้ดีก่อนมา

ซินเป่ยโถวเหมาะกับคนที่พร้อมเดินเล่นช้า ๆ อินกับเสน่ห์เรียบง่ายของย่าน ถ้าอยากได้บ่อน้ำแร่หรูหราแบบรีสอร์ต ตรงนี้อาจดูขาด ๆ จุดขลังในสายตาคุณ เพราะเต็มไปด้วยสาธารณูปโภคพื้นฐาน โรงอาบน้ำเล็ก ๆ กับบรรยากาศชุมชนที่อยู่กันจริงจัง หลายส่วนดูธรรมดา (สระกลางแจ้งเหมือนสระหลวง ไม่ใช่สปาหรู)

ใครหวังน้ำแร่ฟีลพรีเมียมอาจเหมาะกับ รีสอร์ทน้ำพุร้อน Wulai ที่อยู่ไกลออกไปแต่บริการและบรรยากาศสปาดีกว่า สำหรับความสะดวกแท้จริง ฟีลท้องถิ่น และราคาคุ้ม ซินเป่ยโถวยังเป็นคำตอบที่ดีที่สุด