ถนนอู่คัง: ถนนประวัติศาสตร์สุดชิคใจกลางเซี่ยงไฮ้

ถนนอู่คังคืออะไร จริง ๆ แล้ว

ถนนอู่คังไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ สวนสาธารณะ หรือแหล่งท่องเที่ยวเก็บค่าตั๋ว แต่เป็นถนนสายหนึ่งในเขตซูฮุ่ย เซี่ยงไฮ้ ยาวประมาณ 1.18 กิโลเมตร ที่มีอาคารอนุรักษ์กว่า 37 หลังตั้งอยู่เรียงรายตลอดแนวโค้งอ่อน ๆ ถนนสายนี้ถูกวางผังตั้งแต่ปี 1907 ในยุคสัมปทานฝรั่งเศส ชื่อเดิมว่า Ferguson Road โชคดีที่รอดการทุบทิ้งยุคใหม่มาส่วนใหญ่ ทั้งที่เซี่ยงไฮ้มักทุบทิ้งสร้างใหม่แทบทั้งเขตในเวลาแค่รุ่นเดียว

ถนนเส้นนี้โค้งผ่านมุมอยู่อาศัยของ French Concession ตัวจริง บรรยากาศร่มรื่นด้วยต้น Plane Tree ใหญ่ ๆ แผ่นคลุมถนน บ้านวิลล่ายุคสาธารณรัฐจีน ล้อมรั้วเตี้ย ๆ ชั้นล่างมีร้านกาแฟชิค ๆ ร้านดอกไม้ ร้านแฟชั่นอินดี้เข้ามาแทนร้านเก่าเดิม ๆ ให้เดินเพลิน ๆ ที่นี่ให้ความรู้สึกเหมือนคุณได้เดินเล่นในชุมชนเพื่อนบ้าน — ไม่ใช่แค่การท่องเที่ยวแบบมาแล้วไปเร็วๆ

ถ้าอยากรู้จักบริบทของย่านรอบ ๆ ให้ดูไกด์เกี่ยวกับ อดีตเขตสัมปทานฝรั่งเศส จะเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์และจุดเดินเล่นของย่านแบบเจาะลึก

สถาปัตยกรรม ตึกเหล่านี้คืออะไร

อาคารที่ได้รับการคุ้มครอง 37 หลังบนถนนอู่คัง แสดงให้เห็นสไตล์สถาปัตยกรรมจากยุค 1910 ถึง 1940 ทั้ง French Norman, Spanish Mission, Art Deco ไปจนถึง Shikumen Garden Villa ที่เป็นเอกลักษณ์ของเซี่ยงไฮ้ เดิมทีตึกเหล่านี้มักเป็นบ้านพักตระกูลจีนผู้มั่งคั่ง พ่อค้าต่างชาติ หรือบรรดาข้าราชการฝรั่งเศส มีบางส่วนสร้างเป็นอพาร์ตเมนต์ให้ชนชั้นกลางทำงาน

แลนด์มาร์คประจำถนนคือ Normandy Apartments อายุเกือบศตวรรษ ออกแบบโดยสถาปนิกฮังการี László Hudec ตั้งอยู่ตรงหัวมุมถนนอู่คังกับหัวไห่จง จุดเด่นคือหน้าตึกโค้งประดับกระเบื้องดินเผาสีแดง Hudec คือคนออกแบบตึกดัง ๆ หลายแห่งยุคครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 ในเซี่ยงไฮ้ คุณสามารถเดินเข้าไปดูมุมต่ำ ๆ ถึงตัวตึกได้เลย แต่ล็อบบี้ไม่เปิดให้เข้าชมเพราะยังเป็นที่พักอาศัยจริง

เดินลงมาฝั่งใต้ของถนนจะเจอวิลล่าประตูรั้วเหล็กดัด หลังคากระเบื้อง ประดับลายปูน ครึ่งบนกรุไม้ บ้างยังมีคนอยู่จริง ๆ หรือใช้เป็นออฟฟิศหน่วยงานอยู่ด้วย ตัวอาคารอนุรักษ์หน้าตาเดิมไว้หมด แม้ร้านชั้นล่างจะเปลี่ยนเปลือกหลายรอบก็เถอะ สังเกตหลังคากับรูปลักษณ์ดั้งเดิมมากกว่าป้ายร้าน จะได้เข้าใจดีไซน์ยุคเก่าได้ดีกว่า

บรรยากาศแต่ละช่วงเวลาเปลี่ยนอย่างไร

เช้าตรู่ประมาณ 7-9 โมง ถนนอู่คังเป็นโลกของคนท้องถิ่นจริง ๆ มีอากงอาม่าทำไทเก๊กตามซอกซอย คาเฟ่บางร้านก็เปิดกลิ่นกาแฟหอม ๆ ลอยมา แสงเช้านุ่มลอดยอดไม้ เหมาะสุด ๆ กับการถ่ายรูปตึกโดยไม่ต้องกลัวเงาดำ คนเดินบางตา ตั้งกล้องกลางตรอกได้โดยไม่มีใครเดินบังเฟรม

ตั้งแต่ 10 โมงเป็นต้นไป โดยเฉพาะเสาร์-อาทิตย์ ตรงแยกนอรมังดีคึกคักจนแน่น คนมาถ่ายรูปกันเยอะ ทางเดินหน้าตึกกลายเป็นจุดเช็กอินสีสันจัดจ้าน แต่ถ้ายังอยากเดินชิลล์จริง ๆ แนะนำชั่วโมงเช้ากลางสัปดาห์มากกว่า

บ่ายแก่ ๆ ตั้งแต่ 4 โมง ถนนจะกลับมาสงบอีกครั้งก่อนเข้าเวลาเย็น แสงตะวันตกจะสาดเฉียง ๆ ผ่านยอดไม้ เงาต้นไม้ทอดตามพื้น ถนนคาเฟ่จะเต็มไปด้วยคนออฟฟิศมานั่งพัก เบื่อแดด ยิ่งหน้าหนาวหรือฤดูใบไม้ร่วงอากาศดีที่สุด

กลางคืน ถนนอู่คังจะเงียบกว่าถนนสายค้าขายใกล้ ๆ แถวนั้น ไฟถนนสลัว ๆ ตึกวิลล่าส่วนใหญ่ก็มืดเงียบ มีบาร์หรือร้านอาหารเปิดไม่กี่แห่งใกล้ปลายเหนือ เหมาะเดินเล่นเงียบ ๆ แต่ไม่แนะนำถ่ายรูปสถาปัตยกรรมเพราะรายละเอียดแทบมองไม่ออก

เดินถนนอู่คัง: เส้นทางแนะนำ

วิธีเดินที่ลงตัวสุด คือเริ่มต้นที่ปลายเหนือตรงแยกนอรมังดีกับหัวไห่จง แล้วเดินลงใต้ต่อ ตึกโด่งดังจะอยู่ด้านหลังทันที ช่วยให้ง่ายต่อการหามุมและทำความเข้าใจก่อนเข้าช่วงถนนแคบ ๆ ริมทาง ใช้เวลาประมาณ 20 นาทีถ้าเดินเรื่อย ๆ ไม่แวะ

ครึ่งทางจะมีซอยแยกที่น่าสนใจ ถนนไท่อานฝั่งตะวันตกมีร้านกาแฟและแกลลอรี่สายศิลป์ ส่วนถนนซิงกั๋วทางตะวันออกก็มีอาคารโบราณเพิ่มอีก ถ้าอยากแวะเพิ่มทั้งสองซอยก็กินเวลาไม่เกิน 15 นาที

ปลายใต้ถนนอู่คังเชื่อมไปฝูซิงซี แล้วต่อไปย่านซวีเจียฮุ่ย สามารถเดินต่อเนื่องได้อีก หรือถ้าจะจับคู่เดินกับ French Concession ให้เดินไปทางตะวันออกตามฝูซิงซี มุ่งหน้าซินานแมนชั่น หรือเดินขึ้นเหนือไปแถวถนนหัวไห่

ถนนอู่คังสามารถเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเดินเล่น French Concession ครึ่งวันได้สบาย ๆ ดูรายละเอียดใน คู่มือเดินชมเซี่ยงไฮ้ด้วยตนเอง ที่รวมทุกจุดเชื่อมโยง ฝูซิงพาร์ค ซินเทียนตี้ และตรอกซอกซอยไฮไลท์รอบ ๆ

ถ่ายรูป: หาอะไรนอกจากมุมยอดฮิต

ภาพพื้นฐานที่เจอได้เกือบทุกบทความ คือมุมตึกนอรมังดีกับร่มไม้ Plane Tree กลางถนน แต่ถ้าเดินช้า ๆ หาได้อีกเพียบ เช่น ประตูรั้วเหล็กดัดลายดอกยุค 1930 หรือจุดที่หลังคากระเบื้องเก่า ๆ ตัดกับอพาร์ตเมนต์ใหม่ ๆ ที่ปลายตรอก เห็นให้ชัดว่าบ้านเมืองเซี่ยงไฮ้มันซ้อนทับหลายสมัยขนาดไหน

ปลายตุลาคม-พฤศจิกายน ใบไม้ Plane Tree เหลืองร่วงกลาดถนน สวยสุดสำหรับถ่ายภาพเลย ส่วนหน้าร้อนร่มไม้เขียวขจีแต่แดดจ้า ถ่ายยากกว่านิดนึง ฤดูหนาวใบไม้ร่วงหมด เห็นหน้าตึกชัดเหมาะกับคนสนใจบันทึกสถาปัตยกรรม แต่ก็บรรยากาศอาจไม่ฟีลเท่าไหร่

ใครอยากดูว่าแถวนี้ติดอันดับที่ถ่ายภาพเซี่ยงไฮ้หรือไม่ ดูได้ใน จุดถ่ายภาพที่ดีที่สุดในเซี่ยงไฮ้ ได้เลย

รีวิวตรงไปตรงมา: คุ้มหรือไม่

ถนนอู่คังคือหนึ่งในไม่กี่จุดใจกลางเซี่ยงไฮ้ที่สถาปัตยกรรมบ้านยุคต้นศตวรรษ 20 ยังอยู่ครบเป็นแนวถนน ไม่ใช่แค่อนุรักษ์โดด ๆ ท่ามกลางโครงการใหม่ จุดเด่นไม่ได้อยู่ที่ความตื่นตาแบบ The Bund หรือสกายไลน์ผงาดเว่อร์ ๆ แต่เป็นเสน่ห์ของความต่อเนื่องและพื้นผิว (texture) ที่ทำให้เห็นเซี่ยงไฮ้ยุคเฟื่องฟู

ถนนนี้กลายเป็นจุดฮิตไปแล้ว วันหยุดคนเยอะจนรู้สึกแน่น สำหรับถนนเล็ก ๆ แบบนี้ ใครหวังจะได้เดินเหงา ๆ ต้องเปลี่ยนคาดหวังหน่อย แต่ถ้าขยับไปช่วงท้าย ๆ หรือซอยข้างนอกเหนือจากถนนหลักก็โล่งสบาย เดินได้ไม่ต้องเบียด

ถ้าไม่อินกับสถาปัตยกรรมหรือประวัติศาสตร์เมือง อาจรู้สึกว่าที่นี่ไม่มีอะไรทำ เพราะไม่ได้เป็นสนุกแบบจุดท่องเที่ยวทั่วไป เดินชมบ้าน แค่แวะคาเฟ่ ไม่มีที่วิ่งเล่นสำหรับเด็กเล็ก ถ้าอยากเปลี่ยนบรรยากาศให้ไปเดินเล่นสวนฟู่ซิงที่อยู่ใกล้ ๆ ได้เลย

ถ้าสนใจสถาปัตยกรรมจริงจัง ขอแนะนำไกด์ คู่มือสถาปัตยกรรมเซี่ยงไฮ้ จะเล่าเส้นทางสถาปัตยกรรมเซี่ยงไฮ้แต่ละยุคแต่ละเขตแบบละเอียด

วิธีเดินทางและข้อมูลเสริม

วิธีง่ายสุดคือนั่งรถไฟใต้ดินสาย 10 หรือ 11 ลงสถานีเจียวทงต้าเสวี่ย ออกทางออกแล้วเดินเหนือแค่แป๊บเดียว สองข้างจะเป็นตรอกสาย French Concession เดินเพลิน ๆ จากสถานีถึงปลายใต้ของถนนอู่คังใช้เวลาประมาณ 8 ถึง 12 นาทีแล้วแต่ประตูทางออก

แท็กซี่หรือ DiDi ก็สะดวก ลงตรงหัวแยกนอรมังดี/หัวไห่จงด้านเหนือ เหมาะที่สุดถ้าต้องการเริ่มเดินทางทิศใต้ ช่วงบ่ายวันหยุดถนนแถวนี้รถติด รถไฟใต้ดินมักเร็วกว่ารอรถ

ถนนอู่คังเป็นถนนสาธารณะ ไม่มีประตู ไม่มีค่าเข้าหรือเวลาปิด เปิดตลอด 24 ชั่วโมง แต่อาคารตามถนนและคาเฟ่แต่ละร้านจะตั้งเวลาปิด-เปิดเอง โดยมากคาเฟ่เปิดราว 9-10 โมง ปิดดึก บาร์บางแห่งเปิดถึงเที่ยงคืน ที่นี่ไม่มีศูนย์บริการนักท่องเที่ยวประจำ — ถ้ามีจุดบริการแนะนำข้อมูลถือเป็นส่วนเสริม

ถ้าต้องการวางแผนเที่ยวย่านนี้ให้เหมาะกับฤดูกาลหรือหลบคน ดูได้ใน ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเยือนเซี่ยงไฮ้ ซึ่งรวมสภาพอากาศและเทศกาลแต่ละเดือนไว้ครบถ้วน