Plaça Reial: จัตุรัสที่งดงามที่สุดของบาร์เซโลนา

Plaça Reial คืออะไร?

Plaça Reial (แปลว่า Royal Square ในภาษาคาตาลัน หรือที่รู้จักในภาษาสเปนว่า Plaza Real) คือหนึ่งในพื้นที่สาธารณะที่เป็นที่จดจำมากที่สุดของบาร์เซโลนา จัตุรัสขนาดใหญ่ที่ออกแบบอย่างเป็นระเบียบในสไตล์นีโอคลาสสิกแห่งนี้ซ่อนตัวอยู่ด้านหลัง La Rambla ในย่าน Gothic Quarter ไม่มีเสียงจากถนนดังเข้ามา จนกว่าคุณจะเดินลอดผ่านซุ้มทางเข้าแคบๆ แล้วพบกับบรรยากาศที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง จัตุรัสมีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าโดยประมาณ ล้อมรอบด้วยอาคารอาร์เคดที่เป็นแบบเดียวกันทั้งสี่ด้าน ผนังสีน้ำตาลทอง และมีน้ำพุที่เรียกว่า Three Graces อยู่ตรงกลาง

สิ่งที่ทำให้ Plaça Reial คุ้มค่าแก่การมาเยือนไม่ใช่แค่ความสวยงาม แต่คือความหลากหลายของสิ่งที่เกิดขึ้นในแต่ละช่วงเวลาของวัน นอกจากนี้ยังมีประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมที่น่าสนใจอยู่ด้วย เสาไฟประดับอลังการที่ขนาบน้ำพุกลางจัตุรัสคือหนึ่งในงานคอมมิชชั่นสาธารณะชิ้นแรกๆ ที่รู้จักกันของ Antoni Gaudí ในสมัยที่เขายังเป็นสถาปนิกหน้าใหม่ สร้างเสร็จราวปี ค.ศ. 1878 สำหรับบริบทเพิ่มเติมเกี่ยวกับผลงานของเกาดีทั่วเมือง คู่มือเกาดีในบาร์เซโลนา รวบรวมภาพรวมผลงานของเขาตั้งแต่ชิ้นแรกๆ อย่างเสาไฟเหล่านี้ ไปจนถึง Sagrada Família ได้เป็นอย่างดี

ประวัติ: จากอารามสู่ใจกลางเมือง

พื้นที่ใต้ Plaça Reial เคยเป็นที่ตั้งของอารามคาปูชิน ซึ่งถูกรื้อถอนราวปี ค.ศ. 1835–1836 ในช่วงการปฏิรูปทรัพย์สินของคริสตจักรทั่วสเปน พื้นที่ที่ถูกเคลียร์นี้เปิดโอกาสให้สร้างสิ่งที่สะท้อนความฝันของบาร์เซโลนากลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 และสถาปนิก Francesc Daniel Molina ได้รับมอบหมายให้ออกแบบจัตุรัสเมืองอย่างเป็นทางการเพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 7

การก่อสร้างกินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1848 ถึง 1859 Molina ได้รับแรงบันดาลใจจากสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิกของฝรั่งเศส สร้างระเบียงทางเดินโค้งที่เหมือนกันรอบจัตุรัส ทำให้รู้สึกถึงความปิดล้อมและยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับบาร์เซโลนาในสมัยนั้น ทางเดินเสาโค้ง (ที่คนท้องถิ่นเรียกว่า porxos) ถูกออกแบบให้บังฝนและแดดในหน้าร้อนให้กับผู้อยู่อาศัยและร้านค้า ซึ่งฟังก์ชันนี้ยังคงใช้งานได้ดีมากจนถึงทุกวันนี้

ในช่วงทศวรรษ 1980 สถาปนิก Frederic de Correa และ Alfons Milà ได้ดูแลการปรับปรุงครั้งใหญ่ที่เปลี่ยนจัตุรัสให้เป็นพื้นที่คนเดินเท้า เพิ่มแถวต้นปาล์มสูงที่กลายมาเป็นเอกลักษณ์ของเส้นขอบฟ้า และจัดระเบียบพื้นที่ร้านอาหาร การปรับปรุงครั้งนี้คือที่มาของบุคลิกภาพที่มองเห็นได้ของ Plaça Reial อย่างที่เราเห็นอยู่ทุกวันนี้

บรรยากาศที่เปลี่ยนไปตลอดวัน

ช่วงเช้าตรู่คือเวลาที่คนส่วนใหญ่มักมองข้าม ก่อน 9 โมงเช้า จัตุรัสเงียบสงบจนได้ยินเสียงน้ำพุ แสงแดดทอดเป็นมุมต่ำข้ามผนังอาคาร ชูพื้นผิวของหินอาร์เคดออกมาอย่างชัดเจน ขณะที่พนักงานร้านอาหารกำลังเรียงเก้าอี้โดยยังไม่มีใครพลุกพล่าน ถ้าอยากถ่ายภาพเสาไฟของเกาดีโดยไม่มีคนสิบห้าคนยืนขวางอยู่ในเฟรม นี่คือช่วงเวลาของคุณ

ตั้งแต่สายจนถึงบ่ายต้นๆ บรรยากาศเปลี่ยนไป นักท่องเที่ยวแวะจิบกาแฟใต้อาร์เคด คนท้องถิ่นเดินผ่านระหว่างซอยแคบๆ ของ Gothic Quarter กับ La Rambla และศิลปินข้างถนนเริ่มมาตั้งโชว์ ร้านอาหารเปิดระเบียงด้านนอก และจัตุรัสกลายเป็นเหมือนห้องนั่งเล่นกลางแจ้งที่ผ่อนคลาย

พอตกเย็น พลังงานเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน Plaça Reial เป็นที่ตั้งของเวนูดนตรีสดหลายแห่ง ได้แก่ Jamboree ที่จัดแสดงแจ๊สและบลูส์มาตั้งแต่ยุค 60 และ Sidecar ที่เป็นคลับร็อคและอินดี้มาช้านาน ระเบียงร้านอาหารเต็มไปด้วยผู้คน ต้นปาล์มสะท้อนแสงจากเสาไฟ และจัตุรัสก็กลายเป็นจุดบรรยากาศดีที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองสำหรับดื่มก่อนอาหารค่ำ หลังเที่ยงคืนไปแล้ว ที่นี่กลายเป็นโลกกลางคืนอย่างสมบูรณ์แบบ

เสาไฟของเกาดี: ดูอะไรให้ดีกันแน่

เสาไฟสองต้นที่ขนาบน้ำพุ Three Graces สมควรได้รับการมองอย่างตั้งใจ ไม่ใช่แค่ผ่านตา เกาดีออกแบบในปี ค.ศ. 1878 ตอนที่เขายังเป็นนักศึกษาสถาปัตยกรรม ลักษณะเป็นโครงเชิงเทียนหกแขนที่ด้านบนมีหมวกมีปีก เป็นสัญลักษณ์ของคทาของเฮอร์มีส เทพแห่งการค้า การเลือกใช้สัญลักษณ์นี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เพราะจัตุรัสถูกวางแผนให้เป็นศูนย์กลางการค้าตั้งแต่แรก

เสาไฟเหล่านี้มีรายละเอียดที่คุ้มค่าแก่การเข้าไปดูใกล้ๆ งานเหล็กดัดมีเส้นโค้งแบบออร์แกนิกเกือบจะเหมือนสิ่งมีชีวิต ซึ่งเป็นสัญญาณบ่งบอกทิศทางที่ผลงานในภายหลังของเกาดีจะดำเนินไป และที่น่าสนใจคือไม่มีรั้วกั้นหรือตู้กระจกครอบไว้ คุณเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ได้เลย ซึ่งหาได้ยากมากสำหรับผลงานอายุขนาดนี้ในเมืองที่อาคารของเกาดีต้องจองตั๋วล่วงหน้าเป็นเดือน

ถ้าเสาไฟเหล่านี้จุดประกายความสนใจในผลงานยุคแรกที่คนรู้จักน้อยกว่าของเกาดี Casa Vicens ในย่าน Gràcia คืออาคารหลังแรกที่สำคัญของเขา และมักถูกมองข้ามโดยนักท่องเที่ยวที่ตั้งหน้าตั้งตาไปแค่ Sagrada Família กับ Park Güell

การเดินทางและการเดินรอบบริเวณ

วิธีที่ง่ายที่สุดคือนั่งรถไฟใต้ดินสาย 3 (สีเขียว) มาลงที่สถานี Liceu ซึ่งพาคุณออกมาที่ La Rambla เลย จากนั้นเดินมา Plaça Reial ใช้เวลาไม่ถึงสองนาที จัตุรัสตั้งอยู่ใจกลางย่าน Gothic Quarter ดังนั้นการมาเที่ยวพร้อมกับเดินเล่นในซอยยุคกลางโดยรอบจึงทำได้ง่ายและคุ้มค่ามาก สถานี Jaume I (L4) ก็เดินมาได้เช่นกัน ประมาณ 10 นาทีผ่านซอยแคบในย่านนี้

รถโดยสารสาย 59, 91, 120, D20, H14 และ V13 วิ่งผ่านบริเวณนี้ รถ Bus Turístic หยุดที่ Colom ใกล้ริมน้ำ เดินมาประมาณ 5 นาที ไม่มีที่จอดรถใกล้จัตุรัส เพราะย่าน Gothic Quarter โดยส่วนใหญ่ไม่สามารถเข้าถึงได้ด้วยรถยนต์

จัตุรัสเป็นพื้นที่คนเดินเท้าและพื้นราบ ทำให้ผู้มีข้อจำกัดด้านการเคลื่อนไหวเดินชมได้สะดวกภายในบริเวณ อย่างไรก็ตาม ซอยในย่าน Gothic Quarter โดยรอบนั้นแคบ มักปูด้วยหินกรวด และอาจเป็นเรื่องยากสำหรับรถเข็น

เทคนิคการถ่ายภาพและข้อมูลปฏิบัติ

จัตุรัสนี้ถ่ายภาพได้สวยทั้งสองทิศตามแนวยาว การถ่ายจากน้ำพุไปทางซุ้มทางเข้า La Rambla จะได้ผนังอาคารที่สมมาตรพร้อมอาร์เคดเป็นกรอบภาพ ส่วนการถ่ายจากปลายอีกด้านโดยมีต้นปาล์มอยู่เบื้องหน้าจะได้ความตัดกันระหว่างบรรยากาศเขตร้อนกับนีโอคลาสสิกที่น่าแปลกใจ รูปออกมาดีกว่าที่นึกไว้มาก

แสงทองของที่นี่ตกลงบนผนังฝั่งตะวันตกในช่วงบ่ายแก่ๆ ประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนพระอาทิตย์ตก เวลานั้นหินจะเรืองแสงอบอุ่นอย่างเห็นได้ชัดและเงาของเสาอาร์เคดจะคมชัดมาก การถ่ายภาพกลางคืนก็น่าสนใจไม่แพ้กัน เสาไฟของเกาดีและแสงไฟจากร้านอาหารสร้างบรรยากาศอบอุ่นหลายชั้นที่แสงกลางวันให้ไม่ได้

สำหรับการวางแผนใช้วันในบาร์เซโลนา Plaça Reial เข้ากันได้ดีกับการเดินเล่นที่ Las Ramblas และแวะที่ Mercat de la Boqueria ก่อนจะมุ่งลงใต้ไปยังริมน้ำที่ Barceloneta

ใครที่อาจข้ามที่นี่ไปได้

ถ้าคุณเคยเห็นจัตุรัสนีโอคลาสสิกสำคัญๆ ของยุโรปมาบ้างแล้ว เช่น Rue de Rivoli ในปารีส หรือจัตุรัสอาร์เคดในเมืองอิตาลี สถาปัตยกรรมที่นี่อาจรู้สึกคุ้นเคยมากกว่าจะทำให้ตื่นตะลึง Plaça Reial น่าประทับใจในมาตรฐานของบาร์เซโลนา แต่ไม่ได้โดดเด่นในมาตรฐานจัตุรัสยุโรปภาพรวม ที่นี่ยังไม่มีพิพิธภัณฑ์ ไม่มีกิจกรรมป่ายป่าย และไม่มีทัวร์นำชมที่มีโครงสร้างชัดเจน นักท่องเที่ยวที่ชอบแหล่งท่องเที่ยวที่มีกิจกรรมหรือคิวเรทเนื้อหาอาจรู้สึกน่าเบื่อในเวลากลางวัน แต่พอตกกลางคืน บุคลิกของจัตุรัสเปลี่ยนไปมาก และจุดดึงดูดหลักก็กลายเป็นบาร์และเวนูต่างๆ ไม่ใช่สถาปัตยกรรมอีกต่อไป