Estadi Olímpic Lluís Companys: สนามกีฬาโอลิมปิกฟรีของบาร์เซโลนา

Estadi Olímpic Lluís Companys คืออะไร?

Estadi Olímpic Lluís Companys เป็นสนามกีฬารูปวงรีสองชั้น ตั้งอยู่ใจกลาง Anella Olímpica หรือกลุ่มสถานที่โอลิมปิกบนเนินเขา Montjuïc ด้วยความจุประมาณ 55,000 ที่นั่ง สนามแห่งนี้ดูยิ่งใหญ่และให้ความรู้สึกต่างกันไปตามมุมที่มอง ผนังด้านนอกสไตล์นีโอคลาสสิกพร้อมหอคอยประดับตกแต่งและซุ้มประตูหินมีมาตั้งแต่ปี 1929 แต่พอก้าวเข้าไปข้างใน คุณจะพบกับภายในที่ถูกปรับปรุงใหม่ทั้งหมดเพื่อมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนบาร์เซโลนาปี 1992

เข้าชมฟรีในช่วงเวลาทำการ ทำให้ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ที่คุ้มค่าที่สุดบน Montjuïc ช่วงฤดูร้อนเปิด 10.00–19.00 น. (1 เมษายน – 31 ตุลาคม) และฤดูหนาวเปิด 10.00–17.00 น. (1 พฤศจิกายน – 31 มีนาคม) แต่อาจปิดชั่วคราวเมื่อมีกิจกรรม ไม่มีช่องขายตั๋ว ไม่มีคิวรอ และไม่จำเป็นต้องจองทัวร์นำชม เดินเข้าได้เลย

สนามกีฬาที่มีสองชีวิตที่แตกต่างกัน

ชีวิตแรกของสนามเริ่มต้นเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 1929 เมื่อถูกเปิดตัวเป็นส่วนหนึ่งของงานนิทรรศการนานาชาติบาร์เซโลนา โครงสร้างเดิมออกแบบโดยสถาปนิก Pere Domènech i Roura และ Eusebi Bona เพื่อประกาศความทะเยอทะยานของบาร์เซโลนาต่อเวทีโลก ผนังนอกนีโอคลาสสิกที่ยังคงอยู่จนถึงทุกวันนี้ ทั้งงานนูนประดับ หอคอยคู่ และซุ้มทางเข้าสมมาตร สะท้อนภาษาสถาปัตยกรรมของยุคนั้นได้อย่างชัดเจน ยิ่งใหญ่และทรงพลัง

ชีวิตที่สองของสนามมาพร้อมกับโอลิมปิกฤดูร้อนปี 1992 เพื่อให้บาร์เซโลนาใช้เป็นสถานที่หลักของการแข่งขัน ภายในต้องถูกรื้อสร้างใหม่แทบทั้งหมด วิศวกรรักษาเปลือกนอกประวัติศาสตร์ปี 1929 ไว้ แต่ขุดลึกลงไปเพื่อเพิ่มความจุ โดยไม่ทำให้โครงรูปด้านนอกที่ได้รับการคุ้มครองเปลี่ยนแปลง การปรับปรุงแล้วเสร็จในปี 1989 นำโดยสถาปนิกชาวอิตาลี Vittorio Gregotti ร่วมกับบริษัทท้องถิ่น Correa และ Milà และมีการอัปเกรดเพิ่มเติมอีกในปี 2010 และ 2022

สนามได้รับการตั้งชื่อตาม Lluís Companys ประธานาธิบดีแห่ง Generalitat de Catalunya ผู้ถูกประหารชีวิตโดยระบอบ Franco ในปี 1940 หลังสงครามกลางเมืองสเปน การตั้งชื่อนี้ไม่ได้บังเอิญ บน Montjuïc ที่ปราสาทบนยอดเขาเคยใช้เป็นเรือนจำในยุค Franco ชื่อนี้จึงมีน้ำหนักทางการเมืองที่ชาวคาตาลันรู้สึกได้อย่างลึกซึ้ง

เดินเข้าสนาม: สิ่งที่คุณจะได้พบจริงๆ

เดินเข้ามาจาก Avinguda de l'Estadi ผนังหินด้านนอกดูยิ่งใหญ่แบบที่เกือบจะเกินจริง สีหินอุ่นๆ อยู่ระหว่างครีมกับทรายอ่อน และลวดลายแกะสลักเหนือประตูหลักก็น่าหยุดดูใกล้ๆ ในช่วงเช้าที่เงียบ นกพิราบจะนั่งอยู่บนขอบหินชั้นบนและบรรยากาศแทบนิ่งสนิท ที่นี่ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวที่มีป้ายข้อมูลทุกหัวมุม แต่รู้สึกเหมือนอนุสรณ์สถานสาธารณะที่เปิดให้เข้าชมตามปกติ

ข้างใน ลู่วิ่งกรีฑาสีแดงทรงรีล้อมรอบสนาม คืออีกจุดเด่นที่ดึงดูดสายตา พร้อมอัฒจันทร์สองชั้นโค้งรับทุกด้าน ชั้นบนมองเห็นทั้งสนามได้ชัดเจน และด้านตรงข้ามมองออกไปเห็นเมืองบาร์เซโลนา วันที่ฟ้าใสมองเห็นไกลจนถึงทะเลเลยทีเดียว นี่คือจุดชมวิวจากที่สูงที่เงียบที่สุดแห่งหนึ่งในบาร์เซโลนา และไม่เสียค่าใช้จ่าย

พื้นที่กว้างพอที่แม้จะมีคนอื่นอยู่บ้าง ก็แทบไม่รู้สึกแออัด นักวิ่งท้องถิ่นมาใช้ทางเดินรอบสนามเป็นครั้งคราว กลุ่มนักเรียนมักมาช่วงสาย 10-11 โมงในวันธรรมดา บ่ายๆ ช่วงฤดูร้อนที่นั่งคอนกรีตสะสมความร้อนไว้มาก จึงควรมาแต่เช้า พอใกล้เย็นแสงจะเปลี่ยนเป็นโทนอบอุ่นทำให้ผนังหินดูสวยมาก และนักท่องเที่ยวก็เบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด

Anella Olímpica: บริบทและสภาพแวดล้อม

สนามตั้งอยู่ใน Anella Olímpica กลุ่มสถานที่ที่สร้างหรือปรับปรุงเพื่อปี 1992 ติดกันคือ Palau Sant Jordi อาเรนาในร่มออกแบบโดยสถาปนิกชาวญี่ปุ่น Arata Isozaki มีหลังคาโค้งเป็นเอกลักษณ์และยังถือเป็นหนึ่งในสนามกีฬาในร่มที่ดีที่สุดในยุโรป ใกล้ๆ กันมีหอ Torre de Calatrava ออกแบบโดย Santiago Calatrava ซึ่งหลายคนเข้าใจผิดว่าเป็นคบเพลิงโอลิมปิก สามสิ่งนี้รวมกันทำให้มุมนี้ของ Montjuïc มีความหนาแน่นทางสถาปัตยกรรมที่น่าใช้เวลาทำความเข้าใจ เนิน Montjuïc ทั้งหมด ให้สำรวจได้เต็มวันหากรวมการเยี่ยมชมสนามกับ Fundació Joan Miró, Museu Nacional d'Art de Catalunya หรือปราสาทบนยอดเขา

Fundació Joan Miró อยู่ห่างจากสนามแค่สิบนาทีเดิน และให้ประสบการณ์ Montjuïc แบบที่ต่างออกไปมาก หลังจากพื้นที่โล่งกว้างและแสงแดดจ้าของ Olympic Ring ห้องแกลเลอรีผนังขาวเย็นๆ จะให้ความรู้สึกที่แตกต่างอย่างน่าพอใจ ถ้าวางแผนครึ่งวันบนเนินเขา การรวมสองที่นี้ไว้ด้วยกันเป็นตัวเลือกที่ดีมาก

การเดินทาง: เส้นทางที่ใช้ได้จริง

เส้นทางที่ตรงที่สุดจากใจกลางเมืองคือรถไฟใต้ดิน สาย 1 หรือสาย 3 ลงที่ Espanya แล้วต่อรถบัสสาย V7, V9, H12 หรือ H16 ที่จะพาคุณขึ้นเนินไปจอดใกล้ Olympic Ring การเดินขึ้นมาจาก Plaça Espanya ตามถนนหลักที่ประดับด้วยน้ำพุใช้เวลาประมาณ 25–30 นาที ระหว่างทางผ่านน้ำพุมหัศจรรย์แห่ง Montjuïc และ Museu Nacional ก่อนถึงระดับสนามกีฬา เป็นทางเดินขึ้นเขาที่ไม่มีร่มเงาบนถนนสายหลัก ควรคำนึงถึงฤดูกาลและความร้อนด้วย

หรือจะขึ้นกระเช้า Montjuïc funicular จากสถานีรถไฟใต้ดิน Paral·lel (สาย 2 และ 3) แล้วต่อกระเช้าไฟฟ้า Montjuïc หรือรถบัสเชื่อมต่อก็ได้ ถ้ามาจากฝั่งท่าเรือ กระเช้าจาก Barceloneta วิวสวยกว่าแต่จะลงที่บริเวณปราสาทซึ่งต้องเดินเพิ่มอีกประมาณ 15 นาทีเพื่อไปถึง Olympic Ring ส่วนการปั่นจักรยานทำได้แต่ถนนบนเนินค่อนข้างชัน

การถ่ายภาพ การเข้าถึง และใครควรข้ามที่นี่ไป

การถ่ายภาพไม่มีข้อจำกัดในช่วงเปิดให้สาธารณชนเข้าชมฟรี มุมที่ดีที่สุดคือจากอัฒจันทร์ชั้นบนมองลงตามความยาวของสนามโดยมีหอคอยผนังนอกเป็นกรอบ และจากลานทางเข้าหลักมองออกไปยังเมือง เลนส์มุมกว้างเหมาะกับพื้นที่ขนาดนี้มาก แสงดีที่สุดช่วงเช้าหรือชั่วโมงก่อนปิด

ด้านการเข้าถึงมีหลายตัวเลือก ทั้งรถไฟใต้ดิน รถบัส รถไฟ กระเช้า รถยนต์ และจักรยาน คู่มือการเข้าถึงของ FC Barcelona (ดูได้ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ) ครอบคลุมความต้องการเฉพาะต่างๆ ภายในสนาม ทางเดินหลักเป็นพื้นราบ แต่อัฒจันทร์ชั้นต่างๆ มีบันได

ต้องพูดตรงๆ ว่าที่นี่คืออะไร Estadi Olímpic Lluís Companys ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์แบบอินเตอร์แอคทีฟ ไม่มีนิทรรศการ ไม่มีไกด์เสียง และไม่มีการฉายภาพย้อนหลังเกม 1992 ถ้าหวังว่าจะได้ประสบการณ์แบบพิพิธภัณฑ์กีฬา อาจผิดหวัง นักท่องเที่ยวที่สนใจประวัติศาสตร์กีฬาและของที่ระลึกด้านกีฬาอาจพบว่าประสบการณ์ Camp Nou ตอบโจทย์กว่า เพราะมีพิพิธภัณฑ์โดยเฉพาะ สนามโอลิมปิกเหมาะที่สุดสำหรับคนที่ชื่นชอบสถาปัตยกรรม พื้นที่เมืองเปิดโล่ง และบริบททางประวัติศาสตร์โดยไม่ต้องการประสบการณ์แบบมีไกด์จัดเต็ม นักท่องเที่ยวที่เวลาจำกัดและยังไม่ได้ดูผลงาน Gaudí หลักๆ หรือย่านกอธิคควรให้ความสำคัญกับที่นั่นก่อน

แต่ถ้าคุณใช้เวลาอยู่บน Montjuïc อยู่แล้ว การแวะสนามสัก 45 นาทีแทบไม่ต้องอ้อมทางเพิ่มและไม่เสียค่าใช้จ่าย ถ้าจับคู่กับMuseu Nacional d'Art de Catalunya ที่อยู่ด้านล่างของเนินเขา จะได้ช่วงเช้าที่ครอบคลุมทั้งประวัติศาสตร์วัฒนธรรมคาตาลันและอัตลักษณ์ของเมืองในฐานะเจ้าภาพโอลิมปิกได้อย่างเป็นเนื้อเดียวกัน