กระเช้าไฟฟ้ามงจูอิค: ชมบาร์เซโลนาจากมุมสูง

Telefèric de Montjuïc คืออะไรกันแน่

กระเช้าไฟฟ้ามงจูอิค หรือที่รู้จักในชื่อทางการว่า Telefèric de Montjuïc คือกระเช้าโดยสารที่พาดระยะทาง 750 เมตรข้ามด้านใต้ของเขามงจูอิค จากสถานี Avinguda de Miramar ขึ้นไปถึงกำแพงปราสาทมงจูอิคที่ความสูง 173 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ใช้เวลาประมาณ 3.5 นาที ฟังดูสั้นมาก และมันก็สั้นจริงๆ แต่ใน 3.5 นาทีนั้นคุณจะได้วิวที่ไม่มีอะไรบดบังที่หาได้ยากในเมือง ทั้งท่าเรือที่กางอยู่เบื้องล่าง ผังตารางของย่านอีซัมปลาที่ทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้า และในวันที่อากาศดีจะเห็นเงาเทือกเขาพิรีนีสางๆ ทางเหนือ

ต้องบอกให้ชัดว่านี่คืออะไรและไม่ใช่อะไร Telefèric de Montjuïc เป็นทั้งเส้นทางขนส่งในเมืองและประสบการณ์ท่องเที่ยว มันเชื่อมสถานี Parc de Montjuïc กับปราสาทบนยอดเขา ไม่ใช่รอบชมวิวแบบวนกลับ คุณขึ้นไป แล้วก็ลงมา เว้นแต่จะวางแผนเดินทางทิศทางใดทิศทางหนึ่งตามเส้นทางเดินบนเขา นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นั่งทั้งขึ้นและลง

ประวัติหนึ่งศตวรรษที่แฝงอยู่ในการออกแบบ

กระเช้าสายนี้ถูกคิดขึ้นตั้งแต่ปี 1926 โดย Carles Buigas ร่วมกับ Ramon Calzada และ Josep M. Roda เพื่อเตรียมรับงาน International Exposition ปี 1929 ที่จัดบนเขามงจูอิค เป้าหมายคือเชื่อมพื้นที่นิทรรศการกับส่วนริมทะเล เพื่อให้ผู้เข้าชมข้ามพ้นเนินเขาที่ในสมัยนั้นยังเข้าถึงได้ยาก Buigas อาจเป็นที่รู้จักมากกว่าในฐานะผู้ออกแบบ Magic Fountain ที่เชิงเขา ซึ่งเป็นงานปี 1929 อีกชิ้นที่ยืนยาวมาจนถึงทุกวันนี้

กระเช้าที่คุณนั่งอยู่ทุกวันนี้ไม่ใช่ของเดิม ระบบกระเช้า GD8 ปัจจุบันติดตั้งในปี 2007 โดย LEITNER ผู้ผลิตจากออสเตรีย แทนที่ระบบเดิมโดยยังคงเส้นทางเดิมไว้ สถานีต่างๆ ยังคงกลิ่นอายยุคกลางศตวรรษที่ 20 และสถานีล่าที่ Miramar ก็ยังให้ความรู้สึกเหมือนโปสการ์ดบาร์เซโลนาในยุค 1960 สำหรับประวัติชั้นต่างๆ ของเขาลูกนี้ ทั้งบทบาทเป็นป้อมปราการยุคสงครามเย็นและการฟื้นคืนชีพในโอลิมปิก 1992 ดูได้ที่ คู่มือเขามงจูอิค ที่นั่นมีข้อมูลครบครัน

ประสบการณ์ระหว่างทาง: คุณจะเห็นอะไรบ้าง

โดยสารของกระเช้าเป็นแบบปิดและมีกระจกด้านข้าง วิวจึงไม่มีสิ่งใดบดบัง เมื่อกระเช้าออกตัวจากสถานี Miramar สิ่งแรกที่ปรากฏขึ้นคือท่าเรือ ทั้งท่าสินค้า เรือสำราญ มารีน่าของ Port Vell และแนวชายหาด Barceloneta ในตอนเช้าวันที่อากาศดี ผืนน้ำจะเปล่งสีน้ำเงินเข้มที่มองไม่เห็นจากระดับถนนเลย

เมื่อกระเช้าไต่สูงขึ้น ผังเมืองก็ชัดเจนขึ้นทีละนิด บล็อกแปดเหลี่ยมอันเป็นเอกลักษณ์ของย่านอีซัมปลา ที่ Ildefons Cerdà ออกแบบไว้ตั้งแต่ปี 1859 ดูชัดแจ๋วจากมุมนี้ คุณสามารถลากเส้น Passeig de Gràcia ที่วิ่งขึ้นไปทางเหนือได้ และในวันฟ้าโปร่งยังมองเห็นเครนที่ยังคงทำงานบนหอคอยซากราดา ฟามิเลีย ท่าเรืออุตสาหกรรมค่อยๆ เปลี่ยนเป็นพื้นที่พักผ่อนของ Port Olímpic ตามแนวชายฝั่ง

ใกล้ถึงยอดเขา ภูมิทัศน์เริ่มเปลี่ยนไป กระเช้าผ่านป่าสนและโขดหินขรุขระ อากาศเย็นกว่าเมืองด้านล่างอย่างเห็นได้ชัด กำแพงปราสาทปรากฏขึ้นก่อนถึงสถานีบน โดยมีทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเป็นฉากหลัง เรียกได้ว่าเป็นการเดินทางมาถึงที่ดูสมเป็นจริงๆ

ช่วงเวลา: ประสบการณ์ที่เปลี่ยนไปตามแสง

มาช่วงเช้าประมาณ 10.00–11.30 น. จะเงียบสงบที่สุดและแสงดีที่สุดสำหรับถ่ายภาพ หมอกทะเลที่มักลอยขึ้นในช่วงสาย ยังไม่ปกคลุม และผืนน้ำจะเปล่งประกายสวยงาม คิวที่สถานีล่างก็แทบไม่มี

กลางวันถึงบ่ายต้นคือช่วงที่คิวยาวที่สุด โดยเฉพาะตั้งแต่เมษายนถึงตุลาคม นี่คือเวลาที่ทัวร์กลุ่มแห่มาหลังจากเที่ยว Fundació Joan Miró หรือปราสาทมงจูอิคในตอนเช้า และการรอที่สถานี Miramar อาจยาวถึง 20–30 นาที ในฤดูร้อน โดยสารของกระเช้าก็ร้อนในช่วงเวลานี้ด้วย

ช่วงบ่ายแก่ๆ น่าจะเป็นเวลาที่ให้บรรยากาศดราม่าที่สุด ดวงอาทิตย์จะลาดตัวลงสู่ขอบฟ้าด้านหลังสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ Llobregat และเมืองเบื้องล่างจะเปล่งออร่าสีอำพัน กระเช้าเปิดให้บริการจนถึงพระอาทิตย์ตกโดยประมาณ ซึ่งเวลาจะแตกต่างกันไปตามฤดูกาล ควรเช็กตารางเวลาที่ telefericdemontjuic.cat ก่อนวางแผนมาชมพระอาทิตย์ตก และถ้าต้องการรวมการนั่งกระเช้ากับการดูพระอาทิตย์ตกจากกำแพงปราสาท ปราสาทมงจูอิค มีระเบียงที่หันหน้าไปทางตะวันตก ซึ่งนับเป็นหนึ่งในจุดชมพระอาทิตย์ตกที่ดีที่สุดในเมือง

การเดินทาง: เส้นทางที่ง่ายที่สุด

เส้นทางที่ตรงไปตรงมาที่สุดจากใจกลางเมืองคือนั่งเมโทรสาย L2 หรือ L3 ไปยังสถานี Paral·lel แล้วต่อรถรางภูเขา Montjuïc Funicular Railway ที่บริหารโดย TMB ค่าโดยสารรวมอยู่ในตั๋วเมโทรมาตรฐานและใช้เวลาแค่ 2 นาที จากนั้นเดินเท้าสั้นๆ จากสถานี Parc de Montjuïc ก็ถึงสถานีกระเช้าล่างที่ Miramar

รถเมล์สาย 55 และ 150 ก็จอดที่สถานีกระเช้าล่างโดยตรง สะดวกสำหรับคนที่มาจากฝั่ง Barceloneta หรือ El Born โดยไม่อยากเปลี่ยนสายขนส่ง รถเมล์สาย 150 คือรถประจำทางที่วนรอบมงจูอิค เชื่อมต่อสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งรวมถึง Fundació Joan Miró และสนามกีฬาโอลิมปิก สำหรับรายละเอียดการเดินทางรอบเขาทั้งหมด ดูได้ที่ คู่มือการเดินทางในบาร์เซโลนา ครอบคลุมทุกตัวเลือกไว้อย่างละเอียด

การถ่ายภาพ ข้อควรรู้ และใครที่อาจไม่เหมาะ

โดยสารแบบกระจกปิดค่อนข้างสะอาดและถ่ายภาพผ่านกระจกได้พอใช้ แม้บางมุมอาจมีแสงสะท้อน ถ้าใช้กล้องแบบเปลี่ยนเลนส์ได้ ฟิลเตอร์ circular polarizing จะช่วยตัดแสงวาวได้เกือบหมด กล้องโทรศัพท์ก็ทำงานได้ดีในแสงกลางวัน อย่าหวังว่าจะเปิดหน้าต่างได้เพราะโดยสารปิดสนิท ซึ่งหมายความว่าเสียงจากเมืองด้านล่างไม่ผ่านเข้ามาเลย การนั่งกระเช้าเงียบกว่าที่คิด

การเข้าถึง: สถานีมีลิฟต์และโดยสารอยู่ระดับเดียวกับชานชาลาเมื่อจอด ทำให้รถเข็นขึ้นได้สะดวก ควรตรวจสอบรายละเอียดความสะดวกในการเข้าถึงกับผู้ให้บริการก่อนเดินทาง เนื่องจากอาจมีการเปลี่ยนแปลงตามกำหนดการบำรุงรักษา

ใครที่ควรพิจารณาข้ามไป: คนที่กลัวความสูงหรือที่แคบจริงๆ จะรู้สึกไม่สบายใจกับโดยสารที่แขวนลอยอยู่กลางอากาศ การนั่งราบรื่นและไม่แกว่งมากนัก แต่คุณก็ห้อยอยู่บนสายเคเบิลเหนือเนินเขาชันตลอด 3.5 นาทีเต็ม วิวจากลาน Miramar ใต้สถานีล่างก็สวยไม่ใช่น้อยและไม่มีค่าใช้จ่าย สำหรับบางคนนั่นอาจเพียงพอโดยไม่ต้องขึ้นกระเช้า เช่นเดียวกัน นักเดินที่ชอบเส้นทาง Montjuïc อาจเลือกเดินขึ้นผ่านสวนแล้วนั่งกระเช้าลงมาทิศทางเดียวก็ได้

สำหรับคนที่มาเพื่อปราสาทโดยเฉพาะ ลองชั่งน้ำหนักระหว่างค่ากระเช้ากับการเดิน เส้นทางจาก Miramar ถึงปราสาทใช้เวลาประมาณ 20–25 นาที ผ่านทางวกเวียนที่ร่มรื่นด้วยต้นสน เป็นเส้นทางที่น่าเดินจริงๆ ลองดูว่า ย่านมงจูอิค มีอะไรน่าสนใจอีกบ้างก่อนตัดสินใจว่าจะจัดตารางวันอย่างไร

รวมกระเช้าไฟฟ้าเข้ากับวันเต็มๆ บนมงจูอิค

กระเช้าสนุกที่สุดเมื่อเป็นส่วนหนึ่งของการเยือนมงจูอิคที่ยาวกว่า ไม่ใช่ไปเพื่อนั่งกระเช้าอย่างเดียว แผนครึ่งวันที่ลงตัวอาจเริ่มที่ Fundació Joan Miró แล้วต่อด้วยกระเช้าขึ้นไป ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงที่ปราสาท จากนั้นเดินลงมาตามสวนแล้วต่อรถเมล์ 150 กลับเมือง แบบนี้คุณได้นั่งขึ้น ซึ่งเป็นทิศทางที่วิวดีกว่า แล้วเดินลงอย่างสบายๆ ผ่านพุ่มไม้เมดิเตอร์เรเนียนและสวนขั้นบันได

ตอนเย็น ถ้ามาในช่วงฤดูร้อนที่กระเช้าเปิดจนถึงพระอาทิตย์ตก การนั่งลงมาจากปราสาทในช่วงที่ไฟเมืองเริ่มสว่างขึ้นทีละดวงเป็นประสบการณ์ที่จำไม่ลืมจริงๆ แสงจากท่าเรือสะท้อนบนผืนน้ำ ผังตารางของอีซัมปลากลายเป็นตาข่ายเรืองแสง และหอคอยซากราดา ฟามิเลียรับแสงทองสุดท้ายของวัน เป็นวิวที่ไม่ต้องอธิบายว่าดีเอง