พิพิธภัณฑ์เอทิฮัด: จุดเริ่มต้นของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

พิพิธภัณฑ์เอทิฮัดคืออะไร?

พิพิธภัณฑ์เอทิฮัดตั้งอยู่บนที่ดินผืนหนึ่งในย่านจูไมราห์ ซึ่งมีความหมายทางประวัติศาสตร์สูงมาก เพราะจุดนี้เองที่เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 1971 บรรดาผู้นำของ 7 เอมิเรตส์ลงนามสร้างสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เดิมทีเป็น Union House เล็กๆ แต่ปัจจุบันกลายเป็นพิพิธภัณฑ์ขนาด 25,000 ตร.ม. ที่ใช้ทั้งสถาปัตยกรรม วัตถุจัดแสดง และมัลติมีเดีย เล่าเรื่องราวการรวมชาติน่าทึ่งที่แทบไม่มีชาติไหนเหมือน

พิพิธภัณฑ์เปิดในปี 2016 โดยดูไบคัลเจอร์และอาร์ตส์ออโธริตี้ และถือเป็นศูนย์กลางประวัติศาสตร์แห่งชาติเรื่องการก่อตั้งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประเทศที่ยังมีอายุไม่ถึง 50 ปี แต่พิพิธภัณฑ์นี้กลับกล้าปั้นนิทรรศการคุณภาพไม่แพ้ที่อื่น จุดเด่นคือเน้นประวัติศาสตร์การเมืองเน้นๆ ทั้งสนธิสัญญา การเจรจา และผู้อยู่เบื้องหลัง ไม่เหมือนที่ยอดนิยมแบบอื่นที่มักเน้นความทรงจำเผ่า

งานสถาปัตยกรรม: อาคารที่เล่าเรื่องก่อนเดินเข้าข้างใน

ตัวอาคารเป็นนิทรรศการแรก ถูกออกแบบให้เลียนแบบเอกสารต้นฉบับ 7 ชิ้นที่ใช้ลงนามรวมประเทศ รูปทรงจึงเหมือนแผ่นกระดาษลอยโค้งขึ้นจากพื้น 7 ชิ้น แต่ละชิ้นแทน 1 เอมิเรตส์ หลังคาโค้งบิดนี้แลดูคล้ายลายมือหรือลายอักษร ซึ่งเป็นความตั้งใจของทีมสถาปนิก Moriyama และ Teshima ร่วมกับ Witness ID

ผิวอาคารจะเปลี่ยนสีตามเวลากลางวัน ตอนเช้าคอนกรีตขาวจะดูฟ้าจางๆ โปร่งใส พอบ่ายแก่แสงอาทิตย์ทะเลทรายต่ำจะสะท้อนโทนอำพันอบอุ่น ถ้าไปถึงประมาณ 4 โมงเย็นในหน้าหนาว (พ.ย.-มี.ค.) จะได้แสงถ่ายรูปตัวอาคารดีที่สุดโดยไม่โดนแดดจ้า

รอบๆ พื้นที่ถูกจัดสวนให้น่าเดินเล่น Union House ต้นฉบับถูกสงวนแยกเป็นอาคารย่อย ถ้าใครอยากเที่ยวแนวประวัติศาสตร์แถบ Bur Dubai พิพิธภัณฑ์นี้เดินเป็นวงเดียวกับแหล่งเก่า Al Fahidi ได้เลย อยู่ไม่ไกลกัน

ในนิทรรศการ: มีอะไรให้ดูบ้าง

ภายในแบ่งห้องตามธีมเล่าเรื่องตามลำดับเวลา ตั้งแต่ชีวิตก่อนรวมชาติในคาบสมุทรอาหรับ จนถึงการก่อตั้งสหพันธรัฐและการพัฒนาต่อเนื่อง งานจัดแสดงเนียนสวยแต่ไม่ล้ำจนงง ห้องเอกสารต้นฉบับจะเปิดไฟสลัวๆ รักษาต้นฉบับจริง ให้เวลาตาเราปรับแสงสักนิด

ไฮไลท์คือรัฐธรรมนูญฉบับต้นฉบับของยูเออีกับตราอุปกรณ์การลงนามจริง การได้เห็นลายเซ็นและตรามีหมึกบนกระดาษจริงที่สร้างชาติ ถือเป็นโมเมนต์สำคัญมาก ไม่มีของจำลอง ความจริงจังเชิงจดหมายเหตุของที่นี่ต่างจากพิพิธภัณฑ์ที่ขายความบันเทิงแบบอื่นในดูไบ

มีมัลติมีเดียให้เห็นชีวิตใน Trucial States ยุคก่อนจะมีรายได้จากน้ำมัน ทั้งการดำน้ำหาหอย การค้าขาย และความสัมพันธ์ระหว่างฝั่งทะเลกับทะเลทราย ฟังประวัติศาสตร์จากคนรุ่นเก่าเป็นภาษาอาหรับพร้อมซับก็ดีงามจนบางซีนสะเทือนใจ จังหวะความเปลี่ยนแปลงที่เล่าพาให้อึ้ง รับข้อมูลทั้งหมดในครั้งเดียวไม่หมดแน่

ใครอยากเจาะลึกประวัติศาสตร์ดูไบยุคแรก แนะนำจับคู่พิพิธภัณฑ์นี้กับ Al Fahidi Fort และพิพิธภัณฑ์อื่นๆ ในเครือเพราะเจาะเรื่องบุกเบิกดูไบก่อนยุคน้ำมัน

บรรยากาศเปลี่ยนไปแต่ละช่วงเวลา

เช้า 10.00–12.00 คนยังบาง วันจันทร์ถึงพุธมักมีทัศนศึกษานักเรียน ถ้าไม่ชอบเจอเด็กๆหลายภาษา แนะนำไปเช้าพฤหัสหรือศุกร์ หรือหลังบ่ายสองของวันธรรมดาเมื่อเด็กๆกลับกันแล้ว

ช่วงบ่ายสองครึ่งเป็นต้นไป บรรยากาศจะเงียบชิลขึ้น ทั้งนักท่องเที่ยว ครอบครัวต่างชาติ หรือบางทีมีกลุ่มนักวิจัย แอร์เย็นเสมอ สลับออกไปเจออากาศร้อน 38 องศายิ่งรู้สึกว่าที่นี่เหมือนโอเอซิส ไม่ใช่แค่ภารกิจท่องเที่ยว

พิพิธภัณฑ์เปิดทุกวัน 10.00–20.00 (เข้าสุดท้าย 19.00) เหมาะไปเช้าหรือค่ำในฤดูหนาว ตอนกลางคืนมีไฟไลท์อาคาร ถ้าเพิ่งกินข้าวเย็นแถวจูไมราห์มา แวะมาเดินเงียบๆก่อนไปโรงแรมก็เหมาะมาก ช่วงสุดท้ายก่อนปิดจะเงียบที่สุด

วิธีเดินทางและเทคนิคหน้างาน

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ถนนจูไมราห์ตัดกับ 2nd December ชื่อถนนเองก็รำลึกวันรวมชาติ ในสถานที่มีที่จอดรถทั้งสำหรับรถยนต์ส่วนตัวและรถบัส ขับรถหรือเรียกแท็กซี่มาสะดวกมาก Careem และ Uber มาถึงง่าย จากโรงแรมโซนกลางดูไบใช้เวลานั่งรถ 10–20 นาที ขึ้นกับจราจร

ไม่มีสถานีรถไฟใต้ดินที่เดินถึงสบายๆโดยเฉพาะหน้าร้อน จุดเชื่อมใกล้สุดยังต้องต่อรถหรือรถเมล์อีกทอด ถ้าต้องใช้ขนส่งสาธารณะล้วน เผื่อเวลาเปลี่ยนสายไว้และเช็คแผนที่เดินทาง RTA ล่วงหน้า

ถ้าจะจัดเต็มเที่ยวทั้งวัน แนะนำเริ่มเดินเช้าที่ Al Seef ริมคลองดูไบ แล้วไปพิพิธภัณฑ์เอทิฮัดบ่ายๆ ทั้งประหยัดเวลาเดินทางและเนื้อหาต่อเนื่อง

วิเคราะห์ตรงๆ: พิพิธภัณฑ์นี้คุ้มเวลาคุณไหม?

ถ้าเน้นความอลังการ พิพิธภัณฑ์เอทิฮัดอาจไม่ตอบโจทย์ เพราะที่นี่ไม่เหมือน Museum of the Future, ไม่มีแอดรีนาลีนแบบซาฟารีทะเลทราย หรือความใหญ่แบบดูไบมอลล์ ที่นี่เน้นเนื้อหาล้วน ถ้าอยากเข้าใจว่าดูไบเป็นแบบนี้เพราะอะไร ใครคิดอะไร ตัดสินใจอย่างไร ต้องมา

ครอบครัวที่มีเด็กอายุต่ำกว่า 8 ขวบอาจพบว่าเนื้อหาเน้นตัวหนังสือมากเกินไป สำหรับเด็กเล็ก แม้จะมีมัลติมีเดียบ้าง แต่ที่นี่เน้นข้อเท็จจริง ไม่ใช่สนามเด็กเล่นแบบอินเทอร์แอคทีฟ วัยรุ่นกับผู้ใหญ่หรือคนที่มาครั้งแรกมักเข้าใจประเทศนี้ชัดขึ้นหลังเดินชม

ใครที่ชอบพิพิธภัณฑ์แนวนี้จะชอบ Sheikh Saeed Al Maktoum House ที่ย่านชินดากา เพราะเข้าใจชีวิตเจ้านครยุคก่อนสหภาพ เสริมพื้นหลังด้านบุคคลให้สิ่งที่ได้จากพิพิธภัณฑ์เอทิฮัด

ถ้าอยากรู้จักมุมมองวัฒนธรรมของดูไบที่กว้างกว่านี้ ลองอ่านคู่มือ พิพิธภัณฑ์ที่ดีที่สุดในดูไบ นี้ ที่จะเปรียบเทียบพิพิธภัณฑ์เอทิฮัดกับจุดแข็งประวัติศาสตร์และทันสมัยแห่งอื่นในดูไบ