Alte Pinakothek: มหาวิหารแห่งศิลปะคลาสสิกในมิวนิก

Alte Pinakothek จริงๆ แล้วคืออะไร

Alte Pinakothek เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เก่าแก่และสำคัญที่สุดของโลก ก่อตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ในปี 1836 และอยู่ภายใต้การดูแลของ Bavarian State Painting Collections (Bayerische Staatsgemäldesammlungen) ที่นี่สร้างขึ้นเพื่อรวบรวมผลงานชิ้นโบแดงที่ตระกูล Wittelsbach สะสมมาตลอดสี่ศตวรรษที่ปกครองบาวาเรีย ชื่อพิพิธภัณฑ์แปลตรงตัวว่า 'แกลเลอรีภาพเก่า' แนวทางก็ตามนั้น: มีภาพวาดยุโรปราว 700 ชิ้น ตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 ถึง 18 ครอบคลุมโรงเรียนศิลปะจากเยอรมัน เฟลมิช ดัตช์ อิตาลี ฝรั่งเศส และสเปน

ที่นี่ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นหรือเขตเดียว แต่ Alte Pinakothek อยู่ในระดับเดียวกับ Louvre, Uffizi และ Prado ของยุโรป ด้านการสะสมศิลปะก่อนยุคสมัยใหม่ ห้องของ Rubens มีพื้นที่ทั้งปีก Dürer มีภาพเหมือนตัวเองแสดงอยู่ และยังมี Canigiani Holy Family ของ Raphael กับ Columba Altarpiece ของ Rogier van der Weyden สำหรับคนที่สนใจประวัติศาสตร์ศิลปะจริงจัง ที่นี่คือที่ที่ห้ามพลาด

ตัวอาคาร: ผลงานนีโอคลาสสิกระดับตำนานของ Leo von Klenze

ตัวอาคารก็น่าหยุดมองก่อนเข้าชม สถาปนิก Leo von Klenze ออกแบบสไตล์นีโอคลาสสิกผสมเรอเนสซองส์อิตาเลียน เสร็จเมื่อปี 1836 สร้างเพื่อกษัตริย์ Ludwig ที่ 1 แห่งบาวาเรีย ซึ่งนับเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่สร้างขึ้นตั้งแต่ต้นเพื่อการชมงานศิลป์อย่างแท้จริง ไม่ใช่ที่เก็บสมบัติหลวงแบบที่เคยมีมา ด้านเหนือของอาคารหันหน้าไป Barer Straße มีหน้าต่างโค้งสวยงาม ส่วนด้านใต้มีปีกอาคารนูนสลับกันไปมา สัดส่วนตัวอาคารตั้งใจให้ดูยิ่งใหญ่แสดงถึงความจริงจังของเมือง

อาคารถูกระเบิดเสียหายอย่างหนักในสงครามโลกครั้งที่ 2 ต้องซ่อมแซมครั้งใหญ่ โดยสถาปนิก Hans Döllgast ช่วงปี 1950-1960 เลือกวิธีซ่อมไม่ธรรมดา: ไม่ปกปิดรอยระเบิดจนหมด แต่เติมช่องว่างด้วยอิฐแดงที่ตัดกับหินทรายเดิม ให้เห็นชัดว่าเคยถูกทำลาย เรื่องนี้กลายเป็นจุดพูดคุยเรื่องสถาปัตยกรรมถึงปัจจุบัน ถ้ารู้ไว้ พอเห็นผนังที่ดูแปลกตาก็จะยิ่งเข้าใจเรื่องราวประวัติศาสตร์

ข้างใน: รูปแบบการจัดแสดงผลงาน

ภายใน Alte Pinakothek มี 2 ชั้นหลัก แกลเลอรีหลักอยู่ชั้นบนจัดแสดงผลงานขนาดใหญ่ ส่วนห้องย่อยเล็กๆ อยู่ด้านข้าง การจัดแสดงจะแยกตามโรงเรียนศิลปะของแต่ละประเทศ-ภูมิภาค ทำให้เดินเข้าใจง่ายถ้าดูแผนผัง ชั้นล่างมีงานขนาดเล็กและภาพยุคต้นจากเยอรมัน-เนเธอร์แลนด์ ชั้นบนรวมผลงานไฮไลต์ทั้งห้องรูเบนส์และศิลปินใหญ่อิตาลี

คอลเลกชันของ Rubens ที่นี่โดดเด่นจนหาดูที่ไหนไม่ได้อีก มีผลงานกว่า 60 ชิ้น แม้แต่ Last Judgment อันมหึมา หรือ Rape of the Daughters of Leucippus ก็อยู่ครบ ขนาดของผลงาน Rubens ที่นี่จะทำให้คุณตะลึง หนังสือหรือภาพพิมพ์ไหนก็ไม่เทียบเท่ากับการยืนต่อหน้าผลงานของจริง โดยเฉพาะ Great Last Judgment ที่มีขนาดเกือบ 6 x 4 เมตร พลังของภาพจะสัมผัสได้จริงแบบที่หนังสือเรียนศิลปะให้ไม่ได้

โซนศิลปินเยอรมันก็สำคัญไม่แพ้กัน จุดเด่นคือภาพเหมือนตัวเองของ Dürer (1500) ที่มีชื่อเสียงที่สุดในพิพิธภัณฑ์ ภาพนี้เขียนเมื่อ Dürer อายุ 28 ในลักษณะเผชิญหน้าตรง ราวกับพระเยซู เป็นการยืนยันบทบาทและสถานะของศิลปินอย่างกล้าหาญ ใกล้ๆ กันยังมีผลงานของ Lucas Cranach the Elder และ Hans Holbein the Elder คอลเลกชันเรอเนซองส์เยอรมันที่นี่ถือว่าเต็มที่สุดนอกเยอรมนี

โซนอิตาลีอยู่ทางตะวันออกชั้นบน มี Raphael, Leonardo da Vinci (Madonna and Child), Botticelli และ Titian ส่วนห้องแสดงงานดัตช์กับเฟลมิชให้อารมณ์สนิทสนมอบอุ่น เหมาะสำหรับคนชอบดูรายละเอียดใกล้ๆ ถ้าอยากรู้ว่าศิลปะมิวนิกเดินหน้าต่ออย่างไร ที่ Pinakothek der Moderne อยู่ฝั่งตรงข้ามเลย มีงานศิลปะยุคศตวรรษ 20–21 ให้ชมต่อ

ควรไปตอนไหนดี: เลือกวันและเวลา

เย็นวันอังคารและพุธพิพิธภัณฑ์เปิดถึงสองทุ่ม (10:00–20:00) บรรยากาศโล่งสุดๆ ถ้าคุณมาแถว 17:30 วันอังคาร ห้องรูเบนส์แทบมีแค่คุณคนเดียวซึ่งหาได้ยากสำหรับพิพิธภัณฑ์ระดับโลกแบบนี้ แสงธรรมชาติจากหน้าต่างบานใหญ่จะเริ่มจางหลัง 4 โมงเย็นในฤดูหนาว แต่แสงในพิพิธภัณฑ์ก็จัดวางดี

เช้าวันอาทิตย์ช่วง 10:00–12:00 จะคึกคักที่สุดเพราะค่าเข้าถูก ถ้าอยากเลี่ยงคนเยอะให้มาช่วงเปิดเวลาเลย สำหรับวันธรรมดาเช้า (10:00–13:00) จะค่อนข้างเงียบ มีบ้างที่กลุ่มนักเรียนเข้ามาช่วงสายของฤดูใบไม้ผลิ

การเดินทางและข้อมูลที่ควรรู้

เดินทางง่ายสุดคือรถรางสาย 27 หรือ 28 หรือรถบัส 100 ลงป้าย 'Pinakotheken' ด้านหน้าพิพิธภัณฑ์ ถ้ามาจากสถานีรถไฟใต้ดิน Königsplatz (U2) เดินตรงไปตาม Barer Straße ทางตะวันออกแค่ห้าถึงเจ็ดนาที รอบๆ ย่าน Kunstareal ใน Maxvorstadt เดินสบาย ไม่มีเนิน หลายคนแวะชม Alte Pinakothek คู่กับ Glyptothek หรือ Antikensammlungen ที่ Königsplatz ในบ่ายเดียวได้เลย

แนะนำว่าอย่าขับรถมาเอง เพราะที่จอดใน Maxvorstadt หายากมากและส่วนใหญ่สำรองให้ผู้ใช้บัตรจอดคนพิการ แถวนี้เดินทางสะดวกด้วยรถรางและรถไฟใต้ดิน และถ้าอยากเดินเล่นใน ย่าน Maxvorstadt แนะนำเดินชมศิลปะรอบย่านนี้ควบคู่กันดีสุด

พิพิธภัณฑ์มีที่ฝากกระเป๋าและเสื้อโค้ต กระเป๋าที่ใหญ่กว่า A4 จะต้องฝากไว้ ทางพิพิธภัณฑ์มีเครื่องเสียงไกด์ให้ยืม ร้านของที่ระลึกใกล้ทางเข้าก็มีทั้งหนังสือศิลปะลึกๆ และโปสการ์ดแบบที่คาดไว้

ประสบการณ์เมื่อได้เข้าไปชมจริง

โถงทางเข้าเงียบสงบ อากาศเย็น ผนังหินพื้นขัดเงาทำให้เสียงฝีเท้ากังวานเสริมบรรยากาศขลัง ช่วงทางเดินชั้นบนของอาคารสูงยาวสุดสายตา หน้าต่างบานใหญ่หันไปทางใต้มองเห็นลานในพิพิธภัณฑ์ หากเป็นช่วงบ่ายฤดูร้อน แสงจะจัดจนบางชิ้นแสงสะท้อนบนรูปภาพ แนะนำมาตอนเช้าสำหรับชมภาพชัดไม่สะท้อนแสง

ห้องจัดแสดงเล็กๆ ด้านเหนือค่อนข้างมืดและดูใกล้ชิด เหมาะกับงานพาเนลเล็กๆ ตัดกับโถงใหญ่ชั้นบน ทำให้เดินดูไม่ล้าเพราะบรรยากาศเปลี่ยนไปตลอด Lay out ของที่นี่ถูกออกแบบมาให้มีจังหวะเบาสลับหนักรับชมได้นาน ไม่ใช่แค่แสดงผลงานเฉยๆ

Alte Pinakothek อยู่ท่ามกลางแหล่งศิลปะหนาแน่นที่ทำให้ Maxvorstadt เป็นหนึ่งในย่านศิลปะอันดับต้นๆ ของยุโรป หลังชมที่นี่ ลองแวะ Glyptothek ที่ Königsplatz ดูงานประติมากรรมกรีก-โรมัน หรือลองเดินไป Lenbachhaus ใกล้ๆ ที่เน้นงานกลุ่ม Munich Blaue Reiter ทั้งหมดนี้สะท้อนความตั้งใจของมิวนิกที่จะเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมยุโรปจริงจัง ไม่ใช่แค่เมืองงานเทศกาล

ใครควรข้ามที่นี่ (และเพราะอะไร)

Alte Pinakothek ไม่เหมาะกับเด็กเล็ก ไม่มีโซนอินเตอร์แอคทีฟหรือเส้นทางสำหรับเด็กในนิทรรศการถาวร ศิลปะที่จัดแสดงต้องใช้ความสนใจและความตั้งใจสูง ถ้ามองหากิจกรรมลงมือทำหรือประสบการณ์อินเทอร์แอกทีฟ ที่นี่อาจดูยุ่งยากเกินไป สำหรับครอบครัวมีเด็กเล็ก แนะนำ Deutsches Museum หรือ BMW Welt ดีกว่า

ถ้าเน้นดูศิลปะร่วมสมัย Alte Pinakothek ซึ่งจบแค่ศตวรรษที่ 18 อาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ตรงใจ ลอง Haus der Kunst Haus der Kunst หรือ Pinakothek der Moderne อาจเหมาะกว่า Alte Pinakothek เหมาะกับคนที่พร้อมซึมซับประวัติศาสตร์ศิลปะแบบเจาะลึก ไม่ใช่แบบเดินเล่นเร็วๆ เหมือนพิพิธภัณฑ์ใหญ่บางแห่ง