Fisherman's Wharf

Orientacja w terenie

Fisherman's Wharf zajmuje północny skraj San Francisco, ciągnąc się mniej więcej ze wschodu na zachód wzdłuż nabrzeża. Wschodnia granica dzielnicy to The Embarcadero przy Pier 39, a zachodnia — Ghirardelli Square na Beach Street i początek Aquatic Park. Od południa dzielnicę oddziela od mieszkaniowych bloków Russian Hill i skraju North Beach ulica Bay Street. Van Ness Avenue wyznacza daleki zachodni kraniec szerszej okolicy, choć większość turystycznej aktywności skupia się znacznie bardziej na wschodzie.

Sercem Wharf jest skrzyżowanie Jefferson i Taylor Streets, przy którym stoi charakterystyczny znak z kołem i krabem. Jefferson Street to główna oś handlowa — po obu stronach ciągną się kramy z owocami morza, sklepy z pamiątkami i restauracje. Mola odchodzą od Jefferson na północ: Pier 39 to komercyjne molo rozrywkowe na wschodzie, natomiast Pier 41, 43, 45 i Hyde Street Pier tworzą historyczny korytarz rybacki i morski biegnący na zachód. Aquatic Park i Morski Park Narodowy San Francisco zakotwiczają zachodni kraniec, płynnie przechodząc w spokojniejszy, bardziej mieszkaniowy klimat okolicy Ghirardelli Square.

Fisherman's Wharf łączy się bezpośrednio z dwiema innymi ważnymi nadwodnymi dzielnicami. Idąc na wschód wzdłuż The Embarcadero przez około kwadrans, dotrzesz do dzielnicy Embarcadero i Ferry Building. Kierując się na południowy wschód od The Embarcadero, szybko znajdziesz się w North Beach — włosko-amerykańskiej dzielnicy San Francisco, jednej z ciekawszych i przyjemniejszych do życia okolic sąsiadujących z Wharf. Marina District leży tuż na zachodzie — wystarczy krótki spacer wzdłuż nabrzeża, mijając Ghirardelli Square i Aquatic Park.

Charakter i atmosfera

Wczesny ranek to pora, kiedy Fisherman's Wharf najbardziej przypomina swoje robocze korzenie. Przed ósmą komercyjne łodzie rybackie cumujące przy mołach między Taylor i Hyde już są w ruchu. O tej porze w powietrzu dominuje zapach słonej wody i ropy, nie zakwaszonego chleba, a chodniki przy Jefferson Street są w dużej mierze puste. To najlepszy moment, żeby przejść się krawędziami mól, kupić kawę w jednym z wcześnie otwierających się straganów i poczuć, dlaczego ten fragment wybrzeża był czymś ważnym, zanim stał się atrakcją turystyczną.

Przed południem zaczynają przyjeżdżać autokary. Między 10.00 a 16.00 Jefferson Street i okolice Pier 39 działają przy maksymalnym zagęszczeniu. Latem poruszanie się po głównym deptaku może być naprawdę uciążliwe. Kolejki po bilety na Alcatraz ustawiają się wcześnie przy Pier 33, tuż na wschód od właściwego Wharf. Przy K Dock na Pier 39 zawsze kłębi się tłum obserwujący lwy morskie. Poziom hałasu wyraźnie rośnie: uliczni artyści, muzyka z głośników przed sklepami, szczekanie lwów morskich i głuchy warkot silników łodzi — wszystko to zlewa się w jeden zgiełk. To jest Fisherman's Wharf, który większość ludzi zna, i to, czy uznasz go za ekscytujący, czy wyczerpujący, powie ci sporo o tym, czy ta dzielnica jest dla ciebie.

Późne popołudnie przynosi miększe światło nad zatoką i nieco cieńsze tłumy, zwłaszcza w dni powszednie. Mgła, która latem często wciąga się przez Golden Gate w godzinach popołudniowych, potrafi drastycznie ograniczyć widoczność, ale nadaje też miejscu klimat, za którym fotografowie gonią całymi godzinami. Wczesnym wieczorem miejsce turystów zajmują goście restauracji i Wharf zwalnia do bardziej znośnego rytmu. Po 21.00 robi się wyraźnie spokojniej. To nie jest nocna dzielnica w stylu North Beach czy Mission — większość miejsc zamyka się przed 22.00.

Szczera prawda o Fisherman's Wharf jest taka, że to dwa miejsca naraz. Jedno to pracujące nabrzeże z autentyczną historią morską, dobrymi owocami morza i jednym z najpiękniejszych widoków na zatokę i Alcatraz w całym mieście. Drugie to mocno skomercjalizowany korytarz turystyczny, gdzie sklepy z pamiątkami sprzedają rzeczy niemające żadnego związku z San Francisco. Umiejętność poruszania się między tymi dwoma wersjami to prawdziwa sztuka odwiedzania tej dzielnicy.

Co zobaczyć i zrobić

Lwy morskie przy K Dock na Pier 39 to najchętniej fotografowani nieludzcy mieszkańcy San Francisco i jak najbardziej na to zasługują. Kalifornijskie lwy morskie zaczęły wylegiwać się na pływających pomostach w 1989 roku, po trzęsieniu ziemi Loma Prieta, a kolonia liczyła w różnych okresach od kilku do ponad tysiąca zwierząt. Wstęp jest bezpłatny, a platformy widokowe znajdują się tuż przy poziomie pomostu. W pobliżu Aquarium of the Bay oferuje tunele, przez które przechodzi się wśród miejscowych gatunków morskich — świetna opcja dla rodzin z dziećmi.

Morski Park Narodowy San Francisco przy Hyde Street Pier to najbardziej niedoceniane miejsce w całej okolicy. Park zachował flotę historycznych statków, w tym żaglowiec pełnorejowy Balclutha z 1886 roku i prom Eureka z 1890 roku. Wejście na pokłady jest płatne, ale plaża Aquatic Park i sąsiedni budynek Muzeum Morskiego są bezpłatne. USS Pampanito, okręt podwodny z czasów II wojny światowej zacumowany przy Pier 45, działa oddzielnie i pobiera własną opłatę za wstęp. Obie atrakcje są warte wydatku dla każdego, kto interesuje się morską historią Zatoki San Francisco.

Promy na Alcatraz odpływają z Pier 33, który leży tuż na wschód od właściwej dzielnicy Wharf, przy The Embarcadero. Wycieczka na wyspę organizowana przez Alcatraz Cruises to jedna z najpopularniejszych atrakcji San Francisco — bilety wyprzedają się na kilka dni lub tygodni przed terminem w sezonie szczytowym. Kupuj z wyprzedzeniem. Na szersze widoki zatoki oferują rejs kilku operatorów odpływających z mól Wharf. Wizyta na Wyspie Alcatraz naprawdę się opłaca — łączy historię, architekturę i niezwykłe widoki na panoramę San Francisco oglądaną od strony wody.

Na zachodnim krańcu Wharf Ghirardelli Square zajmuje ceglane budynki dawnej fabryki czekolady Ghirardelli, która działała tu od 1893 do 1962 roku. Dziś mieszczą się w nich niezależne sklepy i restauracje tworzące architektonicznie atrakcyjny kompleks. Jest tu wyraźnie spokojniej niż na korytarzu przy Jefferson Street, a sundae czekoladowe w sklepie Ghirardelli to całkowicie uzasadniony powód, żeby tam dotrzeć. Musee Mecanique przy Pier 45 gromadzi ponad 300 zabytkowych mechanicznych automatów na monety i jest jednym z tych naprawdę osobliwych i przyjemnych miejsc na Wharf.

• Kolonia lwów morskich przy K Dock na Pier 39: wstęp wolny, najlepiej oglądać w porannym świetle
• Morski Park Narodowy San Francisco: historyczne statki przy Hyde Street Pier
• Okręt podwodny USS Pampanito z II wojny światowej przy Pier 45
• Wyspa Alcatraz — prom z Pier 33 (bilety kupuj z dużym wyprzedzeniem)
• Ghirardelli Square — architektura i czekolada
• Musee Mecanique przy Pier 45 — zabytkowe automaty arkadowe
• Plaża Aquatic Park — kąpiel w zatoce i widoki

Jedzenie i picie

Owoce morza to najmocniejszy argument za odwiedzeniem Fisherman's Wharf. Krab Dungeness jest centrum lokalnej tożsamości kulinarnej, a od listopada do czerwca (główny sezon) świeże całe kraby gotowane są w zewnętrznych kociołkach parowych przy Jefferson Street i podawane od razu. Stragany z krabami między Taylor i Hyde Streets to prawdziwy deal: owoce morza są świeże, ceny rozsądne, a jedzenie na świeżym powietrzu z widokiem na wodę to jedna z przyjemniejszych nieformalnych uciech San Francisco.

Zupę clam chowder podawaną w chlebie można znaleźć tu na każdym kroku, a jakość bardzo się różni. Oryginalne i najsłynniejsze źródło to piekarnia Boudin na Jefferson Street, która wypieka chleb na zakwasie z tej samej kultury bakterii od 1849 roku. Kawiarnia na górze oferuje ładny widok na ulicę i jest wygodniejszą opcją niż pośpieszna lada na wynos. Sama zupa to solidna, sycąca propozycja na zimne, mgliste popołudnie — a takich popołudni na Wharf nie brakuje.

Poza ulicznym jedzeniem restauracje przy Jefferson Street i w jej okolicach działają w różnych przedziałach cenowych. Droższe miejsca w budynkach przy molu oferują widoki na zatokę, które uzasadniają wyższą cenę, a świeży krab Dungeness, cioppino (włosko-amerykański gulasz rybny w sosie pomidorowym, który narodził się właśnie w tej dzielnicy) i ostrygi z Pacyfiku warto zamawiać, gdy są dostępne. Turyści z ograniczonym budżetem znajdą satysfakcjonujący posiłek przy straganach z krabami, ladach z zupą i sprzedawcach koktajlu z krewetek wzdłuż Jefferson Street — bez rezerwacji i bez większych wydatków.

Bary w okolicach Wharf to raczej casualowe nadwodne przystanki niż miejsca z wyrafinowanymi koktajlami. Jeśli zależy ci na prawdziwej scenie barowej, North Beach jest o kwadrans spacerem na południe. Ghirardelli Square ma kilka bardziej stylowych opcji w spokojniejszej oprawie. Buena Vista Cafe na Beach Street, przy pętli kolejki linowej, to autentyczna instytucja San Francisco — ta kawiarnia jest uznawana za miejsce, które spopularyzowało irish coffee w Stanach Zjednoczonych w latach 50. XX wieku i nadal przygotowuje je setkami dziennie.

Dojazd i poruszanie się po okolicy

Najbardziej malownicza droga do Fisherman's Wharf z centrum San Francisco to historyczna linia tramwajowa F Market and Wharves, która biegnie wzdłuż Market Street, a następnie na północ wzdłuż The Embarcadero, kończąc trasę przy wschodnim końcu Wharf. Linia F kursuje odrestaurowanymi zabytkowym tramwajami z miast całego świata i sama w sobie jest prawdziwą przyjemnością. Z centrum podróż trwa około 25–30 minut. Jeśli wolisz kolejkę linową, linia Powell-Hyde jedzie z Powell i Market Streets przez Nob Hill do pętli przy Aquatic Park w pobliżu nabrzeża, wysadzając pasażerów przy zachodnim skraju Wharf. Linia Powell-Mason kończy trasę kilka przecznic od nabrzeża, przy Bay i Taylor Streets. Obie trasy kolejki linowej wymagają czekania w kolejce w godzinach szczytu. W przewodniku po kolejkach linowych San Francisco znajdziesz wskazówki, jak unikać najdłuższych kolejek.

Autobusy Muni obsługują okolicę wzdłuż Bay Street, North Point Street i The Embarcadero. Linie 8 i 30 zatrzymują się przy North Point i łączą z centrum przez Van Ness Avenue. Linie 39 i 49 kursują w pobliżu, przez Russian Hill i Van Ness. BART nie dociera bezpośrednio do Wharf; najbliższe stacje BART to Embarcadero i Montgomery Street, obie oddalone o około dwa i pół kilometra na południowy wschód i połączone z Wharf tramwajem linii F.

Spacer jest praktycznym rozwiązaniem z kilku pobliskich dzielnic. Z North Beach i Washington Square Park dojście na północ do Wharf zajmuje mniej niż dziesięć minut. Z Ferry Building na Embarcadero spacer ścieżką nabrzeżną na północny zachód trwa około dwudziestu minut i jest naprawdę przyjemny. Przyjazd do Fisherman's Wharf samochodem to najmniej polecana opcja: parkowanie w dzielnicy jest drogie, ulice przy Jefferson przez większą część dnia stoją w korku, a na The Embarcadero piesi i samochody stale sobie wchodzą w drogę. Pełny przegląd możliwości poruszania się po San Francisco znajdziesz w przewodniku po komunikacji w San Francisco.

Gdzie się zatrzymać

Fisherman's Wharf dysponuje dobrze rozwiniętą infrastrukturą hotelową, skupioną głównie między Embarcadero a Ghirardelli Square. Dzielnica sprawdza się dla turystów, którzy chcą spędzić dużo czasu przy nadwodnych atrakcjach, podróżują z dziećmi lub stawiają na bliskość promów na Alcatraz i operatorów rejsów po zatoce. Mniej odpowiada podróżnym, którzy chcą poczuć codzienne życie San Francisco, preferują niezależne restauracje ponad turystyczną gastronomię albo zależy im na łatwym dojściu do Mission, Castro czy SoMa. Szersze spojrzenie na możliwości zakwaterowania w całym mieście oferuje przewodnik po noclegach w San Francisco, który porównuje wszystkie główne dzielnice.

Zachodni koniec dzielnicy, w pobliżu Ghirardelli Square i Aquatic Park, jest wieczorami spokojniejszy niż ścisłe centrum przy Jefferson Street. Hotele w tej okolicy oferują widoki na zatokę i wygodny spacer do Morskiego Parku Narodowego oraz pętli kolejki linowej. Ulice bezpośrednio za Wharf, zwłaszcza okolice North Point Street, mają mniejsze, butikowe obiekty i są w zasięgu spaceru od restauracji i barów North Beach. Niezależnie od tego, w której części Wharf się zatrzymasz, dzienny ruch pieszy i hałas to część rzeczywistości — osoby wrażliwe na dźwięki powinny prosić o pokój z dala od okien wychodzących na Jefferson lub Beach Street.

Historia i kontekst

Nabrzeże to było związane z rybołówstwem już od czasów gorączki złota, kiedy włoscy imigranci — głównie z Genui i Sycylii — założyli flotę rybacką pracującą na zatoce i Pacyfiku. Pod koniec XIX wieku obszar między Meiggs Wharf a nabrzeżem przy Hyde Street był funkcjonującą wioską rybacką wewnątrz rosnącego miasta. Krab Dungeness, krewetki zatokowe i łosoś pacyficzny były głównymi połowami, a restauracje serwujące je robotnikom i przybyszom ukształtowały kulinarną tożsamość dzielnicy.

XX wiek przyniósł przemysłowe zmiany i stopniowe przeobrażenie w kierunku turystyki. Otwarcie Pier 39 w 1978 roku oznaczało wyraźne przesunięcie w stronę komercyjnej gospodarki turystycznej, z której Wharf jest dziś znany. Morski Park Narodowy powstał w 1988 roku, chroniąc statki przy Hyde Street Pier jako przeciwwagę dla komercyjnej zabudowy na wschodzie. Dziś dzielnica zarządza napięciem między rybackim dziedzictwem a rolą turystycznego centrum z różnym skutkiem. Flota rybacka wciąż wypływa z centralnych mól, a stragany z krabami przy Jefferson Street korzystają z łodzi, które pracują na zatoce, ale sklepy z pamiątkami i sieciowe restauracje zajęły już sporą część ulicznego krajobrazu. Dla podróżnych, którzy chcą głębiej poznać tę część San Francisco, przewodnik po pieszych wycieczkach po San Francisco zawiera trasy szczegółowo opisujące historię nabrzeża.