Tribune Tower: neogotycka ikona Chicago i jej tajemnice ukryte w kamieniu

Czym Tribune Tower jest dziś

Tribune Tower, ukończona w 1925 roku i wznosząca się na 141 metrów nad Michigan Avenue, nie jest już siedzibą redakcji gazety. Chicago Tribune przeniosło swoją działalność, a budynek przekształcono w luksusowe apartamenty, sprzedawane pod nazwą Tribune Tower Residences. Konwersja zakończyła się około 2021 roku i w 2023 roku została nagrodzona Richard H. Driehaus Foundation Preservation Award za staranne podejście do adaptacyjnego ponownego wykorzystania obiektu.

Dla odwiedzających oznacza to jedno: nie ma tu biletów, wycieczek po lobby ani tarasu widokowego. Wnętrze jest prywatne. Ale fasada – a to właśnie tu dzieje się niemal wszystko, co warto zobaczyć – jest w pełni dostępna z publicznego chodnika o każdej porze dnia i nocy, bezpłatnie.

Architektura: dlaczego ten budynek wygląda tak, jak wygląda

Tribune Tower powstała z międzynarodowego konkursu architektonicznego zorganizowanego w 1922 roku przez współwydawców Chicago Tribune – pułkownika Roberta R. McCormicka i kapitana Josepha M. Pattersona. Zależało im na „najpiękniejszym biurowcu na świecie". Zwycięski projekt, autorstwa architektów Johna Meada Howellsa i Raymonda Hooda, przyniósł smukłą neogotycką wieżę ze skarpami (przyporami) przy koronie i bogato zdobionymi kamiennymi detalami. Był nieprzepraszalnie teatralny.

Sam konkurs stał się przełomowym momentem w historii architektury. Nadesłano ponad 260 prac z 23 krajów, a projekt fiński architekta Eliela Saarinena, który zajął drugie miejsce, choć nie wygrał, był tak podziwiany, że wywarł wpływ na całe pokolenie amerykańskich modernistów. Hood sam zaprojektował później Rockefeller Center w Nowym Jorku. Stojąc przed Tribune Tower, patrzysz na budynek, którego konkurs projektowy ukształtował wygląd amerykańskich miast.

Wieża liczy 36 pięter i osiąga 141 metrów wysokości. Górna część zwęża się i jest ozdobiona gotyckimi detalami, które inaczej łapią światło o różnych porach dnia. W mocnym porannym słońcu od wschodu pionowe elementy kamienne rzucają delikatne cienie, nadając fasadzie wyraźną głębię. O zmierzchu górne partie nabierają ciepłego, bursztynowego odcienia. W pochmurne dni wieża wygląda surowo i szaro – co doskonale pasuje do jej gotyckiego charakteru.

Budynek leży w obrębie Michigan-Wacker Historic District i ma indywidualny status zabytku miasta Chicago. Jeśli chcesz zrozumieć, jak wpisuje się w szerszą historię chicagowskiej architektury, Chicago Architecture Center jest kilka minut spacerem na południe – organizuje wycieczki z przewodnikiem i wystawy poświęcone m.in. Tribune Tower.

Kamienie w murze: detal, który większość ludzi mija obojętnie

Dolna część fasady Tribune Tower kryje ponad 140 fragmentów skał i kamieni wmurowanych bezpośrednio w zewnętrzne ściany. Pułkownik McCormick zbierał je przez dziesięciolecia, a korespondenci i czytelnicy nadsyłali okazy z całego świata. Każdy kawałek jest opisany małą tabliczką z informacją o jego pochodzeniu.

Kolekcja obejmuje kamienie m.in. z ateńskiego Partenonu, Tadż Mahalu, Wielkiego Muru Chińskiego, muru berlińskiego, Alamo, Białego Domu, Opactwa Westminsterskiego, rzymskiego Koloseum i paryskiego Łuku Triumfalnego. Są też fragmenty Notre-Dame de Paris, Wielkiej Piramidy w Gizie oraz tzw. „księżycowego kamienia" – w rzeczywistości ziemskiej skały upamiętniającej misje Apollo, a nie prawdziwego okazu księżycowego, jak zaznaczają różne źródła architektoniczne.

Kamienie są wmurowane na poziomie ulicy i na wysokości oczu, więc można podejść bardzo blisko. Faktury są zaskakująco różnorodne – od gładkiego marmuru, przez szorstki wulkaniczny bazalt, po jasny wapień. Powolne czytanie tabliczek i mentalne układanie mapy świata na podstawie miejsc ich pochodzenia to naprawdę wciągające zajęcie. Zarezerwuj na to przynajmniej 15 minut.

Jak zmienia się charakter miejsca w zależności od pory dnia

W powszednie poranki między 7 a 9 rano chodnikiem przemykają dojeżdżający do pracy, przeważnie w ogóle nie zwracając uwagi na budynek. To paradoksalnie jeden z lepszych momentów na spokojne obejrzenie kamieni i fasady – ruch turystyczny na Michigan Avenue jest wtedy mniejszy, a wschodnia ekspozycja zapewnia dobre oświetlenie bez oślepiającego blasku.

Południe w weekendy to najbardziej zatłoczony czas. Michigan Avenue między rzeką Chicago a Grand Avenue to jeden z głównych korytarzy pieszych w mieście, a chodnik przed Tribune Tower potrafi być naprawdę ciasny. Fotografowanie całej wieży z poziomu ulicy jest trudne ze względu na tłum i wysokość budynku – bez szerokokątnego obiektywu trudno go zmieścić w kadrze, stojąc bezpośrednio poniżej.

Późne popołudnie latem, kiedy światło pada na wieżę od zachodu i południowego zachodu, daje najbardziej efektowne zdjęcia górnej fasady. Gotycka korona i przypory rzucają wyraziste cienie, a kamień nabiera cieplejszych tonów. Wieczorem, gdy ruch pieszych opada, warto wrócić na spokojny drugi rzut oka na wmurowane kamienie.

Dojazd i spacer po okolicy

Tribune Tower stoi na południowym krańcu Magnificent Mile, dokładnie przy skrzyżowaniu North Michigan Avenue z rzeką Chicago. Ze stacji Grand na linii Red to mniej więcej sześć minut spaceru na południe. Ze stacji State/Lake – kilka minut na wschód i północ. Kilka linii autobusowych wzdłuż Michigan Avenue zatrzymuje się w odległości pół przecznicy.

Lokalizacja sprawia, że wieża naturalnie wyznacza początek lub koniec spaceru po Magnificent Mile. Most DuSable (Michigan Avenue Bridge) jest tuż na południe – przejście przez niego daje dobry widok na podstawę wieży z pewnej odległości. Chicago Riverwalk jest dostępny z podejść do mostu i oferuje ciekawy widok od strony wody na dolne kondygnacje wieży z oddalenia.

Parkowanie bezpośrednio przy Michigan Avenue jest niepraktyczne. Najbliższe parkingi wielopoziomowe znajdziesz na pobliskich ulicach, ale w tej okolicy zdecydowanie polecamy komunikację miejską lub taksówkę/rideshare. To gęsta, przyjazna pieszym dzielnica, świetnie skomunikowana z większością głównych linii tranzytowych.

Wskazówki fotograficzne

Uchwycenie Tribune Tower w całej pionowej okazałości z poziomu ulicy jest trudniejsze, niż się wydaje. Budynek ma 141 metrów wysokości, a chodnik po drugiej stronie Michigan Avenue nie daje wystarczającego dystansu. Najlepsze kąty to podejście do mostu DuSable od południa, skąd widać całą wieżę na tle nieba, oraz południowy brzeg rzeki Chicago. Obiektyw 24 mm lub szerszy (w ekwiwalencie pełnej klatki) bardzo tu pomaga.

Do fotografowania wmurowanych kamieni z bliska świetnie sprawdza się standardowy lub lekko teleobiektywowy aparat w smartfonie. Rozpryszone, zachmurzone światło jest tu lepsze niż bezpośrednie słońce, które potrafi rzucać ostre cienie na grawerowane tabliczki.

Jeśli fotografowanie architektury jest ważną częścią Twojej wizyty, przewodnik po architekturze Chicago omawia kąty, pory dnia i kontekst fotografowania najważniejszych budynków miasta, w tym kilku w tej bezpośredniej okolicy.

Szczera ocena: czy warto się tu zatrzymać?

Tribune Tower to nie jest atrakcja, dla której opłaca się specjalnie jechać z drugiego końca miasta. Ale jako przystanek w trakcie spaceru po Michigan Avenue nagradza 20–30 minut uwagi lepiej niż większość budynków w Chicago. Wmurowane kamienie są naprawdę niezwykłe, historia architektoniczna jest bogata, a sama wieża jest na tyle efektowna, że przyciąga wzrok nawet bez żadnego kontekstu.

Kto może nie znaleźć tu wartości: osoby, które nie interesują się historią architektury, turyści z bardzo ograniczonym czasem, którzy muszą skupić się na głównych płatnych atrakcjach, oraz ci, którzy liczą na dostęp do wnętrza lub muzeum. Niczego z tych rzeczy tu nie znajdziesz. To, co oferuje ten budynek, to starannie zaprojektowana fasada, która ujawnia coraz więcej szczegółów, im więcej czasu jej poświęcasz.

Dla odwiedzających zastanawiających się, jak wpisać Tribune Tower w szerszy plan dnia w Chicago – świetnie łączy się z rejsem architektonicznym Chicago Architecture Foundation odpływającym z pobliskiego przystanku, albo ze spacerem na północ wzdłuż Michigan Avenue w kierunku Water Tower. jednodniowy plan zwiedzania Chicago oparty na Magnificent Mile bez trudu uwzględni Tribune Tower bez znaczącego wydłużania trasy.