Hockey Hall of Fame: kanadyjska świątynia narodowego sportu

Czym właściwie jest Hockey Hall of Fame

Hockey Hall of Fame to oficjalne repozytorium historii profesjonalnego hokeja na lodzie, przechowujące artefakty i dokumentację wszystkich wprowadzonych do niej zawodników. Instytucja powstała w 1943 roku, pierwotnie w Kingston w Ontario, a w 1958 roku przeniosła się do Toronto, by w 1993 roku zadomowić się w obecnej siedzibie w Brookfield Place. Sam budynek jest wart osobnej uwagi: dawny oddział Banku Montrealu na rogu ulic Yonge i Front, ukończony w 1885 roku, to beaux-artowska perła z kopułą, ozdobnymi sztukaterami i witrażami, które tworzą zaskakująco majestatyczne tło dla hokejowych koszulek i zabytkowych łyżew.

Obiekt zajmuje około 65 000 stóp kwadratowych rozłożonych na kilku poziomach, połączonych z kompleksem Brookfield Place i bezpośrednio dostępnych z podziemnego systemu pasaży PATH. Ta ostatnia informacja jest ważniejsza, niż mogłoby się wydawać: do muzeum można dotrzeć z Union Station bez wychodzenia na ulicę, co jest nieocenione w mroźne styczniowe popołudnie albo deszczowy październikowy ranek.

Puchar Stanleya i Wielka Sala

Emocjonalne centrum muzeum stanowi oryginalny Puchar Stanleya, eksponowany w odrestaurowanej sali skarbcowej pod kopułą Wielkiej Sali. Sam puchar jest zaskakująco mały – lord Stanley podarował w 1892 roku czaszę o średnicy zaledwie 7,5 cala, i właśnie ją możesz tu zobaczyć, oddzieloną od nowoczesnego trofeum, które krąży co roku między drużynami mistrzowskimi NHL. Większość zwiedzających spędza tu kilka minut, czytając nazwiska wyryte na beczce replik i oryginałów ustawionych wokół sali.

W Wielkiej Sali powyżej znajdziesz tablice ze wszystkimi uhonorowanymi. Skala pomieszczenia podkreśla wagę ekspozycji: ponad 300 brązowych tablic upamiętniających zawodników, organizatorów i działaczy – od najwcześniejszych zorganizowanych rozgrywek aż po współczesność. Poranne światło wpadające przez witrażową kopułę wygląda zupełnie inaczej niż popołudniowe oświetlenie, a w dni robocze przed południem nierzadko można mieć niemal całą salę dla siebie.

Fotografowanie ekspozycji z Pucharem Stanleya jest dozwolone i wręcz mile widziane. W sali skarbcowej jest dość ciemno, więc aparat w telefonie sprawdzi się tylko wtedy, gdy trzymasz go pewnie lub oprzesz o jakąś powierzchnię. Osoby zainteresowane architektoniczną historią centrum Toronto z pewnością docenią też Brookfield Place – kompleks powyżej, będący znaczącym przykładem miejskiej architektury końca XX wieku, wartym chwili uwagi.

Interaktywne strefy i symulatory gry

Poza artefaktami i tablicami muzeum zainwestowało w atrakcje interaktywne, dzięki którym wizyta sprawdza się nawet u osób niezaznajomionych z hokejowym światem. Strefy interaktywne obejmują strzelanice, gdzie możesz sprawdzić swój strzał z woleja w meczu z symulowanym bramkarzem NHL, kabinę komentatora, w której nagram własny komentarz do prawdziwych fragmentów meczowych, a także strefę poświęconą bramkarzom, gdzie stajesz twarzą w twarz z wirtualnymi napastnikami.

Strefy te robią się głośne i tłoczne, gdy przyjeżdżają wycieczki szkolne – zazwyczaj między 10:00 a 13:00 w dni robocze. Jeśli zależy Ci na strzelnicach i symulatorach bez kolejek, przyjedź tuż po otwarciu albo po 14:00 w dzień powszedni. W weekendy przez całe popołudnie bywa tu znacznie tłoczniej.

Muzeum ma też obszerną strefę poświęconą hokeju międzynarodowemu, obejmującą Serię Szczytową z 1972 roku, turnieje olimpijskie i historię kobiecego hokeja. Sekcja poświęcona kobietom jest bardziej rozbudowana, niż większość zwiedzających się spodziewa – znajdziesz tu sprzęt, trofea i dokumenty sięgające kilkadziesiąt lat przed epoką nowoczesnej ligi zawodowej.

Jak poruszać się po muzeum – praktyczny przewodnik

Wejście znajduje się na poziomie dolnego pasażu Brookfield Place. Po kupnie biletu trasa prowadzi naturalnie przez historyczną część bankową – tu trafisz na Wielką Salę i sale trofeów – a następnie rozgałęzia się do nowszych skrzydeł galerii. Nie ma narzuconej trasy jednokierunkowej, więc możesz wracać, gdzie chcesz, choć z tego samego powodu łatwo się pogubić, co już widziałeś, a czego nie. Koniecznie weź plan pięter przy wejściu.

Muzeum jest w pełni dostępne. Windy łączą wszystkie poziomy, a wózki inwalidzkie można wypożyczyć przy recepcji. Wejście od strony PATH nie ma żadnych schodów, co czyni je jedną z bardziej przyjaznych dostępnościowo atrakcji kulturalnych w Toronto. Wózki dziecięce bez trudu wjadą w większość stref, choć historyczna sala skarbcowa i niektóre mniejsze galerie są dość wąskie.

Jeśli planujesz szersze zwiedzanie dzielnicy finansowej, muzeum leży w wygodnej odległości od kilku innych centrumowych atrakcji. Union Station i pobliskie nabrzeże to świetne uzupełnienie planu na pół dnia. Jeśli podróżujesz z dziećmi, zajrzyj do przewodnika po Toronto z dziećmi, gdzie znajdziesz logicznie ułożoną trasę po pobliskich miejscach wartych odwiedzenia.

Komu się spodoba, a komu może nie

Muzeum sprawdza się najlepiej u osób, które mają choćby pobieżne zainteresowanie hokejem lub kanadyjską historią kultury. Zagorzali fani NHL odkryją tu więcej, niż się spodziewają: oryginalne wyposażenie z lat 10. i 20. XX wieku, archiwa medialne i szczegółowe omówienie zmian w przepisach oraz historii poszczególnych klubów. Rodziny z dziećmi od szóstego roku życia zazwyczaj są zadowolone z wizyty, szczególnie ze względu na interaktywne strefy.

Osoby, które nie mają żadnego związku z hokejem i sportową historią, mogą uznać tę atrakcję za mniej ekscytującą, niż sugeruje reklama. Architektura budynku sama w sobie uzasadnia krótką wizytę, ale dwie–trzy godziny samego oglądania artefaktów i tablic nie utrzymają uwagi bez choć odrobiny ciekawości wobec samej gry. Jeśli podróżujesz z kimś takim, postaw na architekturę i interaktywne gry, a galerię honorową potraktujcie jako spacer, a nie lekturę.

Muzeum to klimatyzowana przestrzeń kryta, idealna na zimowe miesiące w Toronto, gdy opcje na świeżym powietrzu są ograniczone. Po szersze zestawienie kulturalnych atrakcji krytych w centrum zajrzyj do przewodnika po najlepszych muzeach w Toronto, gdzie sprawdzisz, jak wypada na tle miejsc takich jak Royal Ontario Museum czy Art Gallery of Ontario.

Dojazd i praktyczne informacje

Najwygodniej dotrzeć tu przez Union Station – pięć minut spacerem podziemnym systemem PATH. Union Station obsługuje linia 1 TTC, wszystkie linie kolejowe GO Transit, UP Express z lotniska Pearson oraz pociągi dalekobieżne VIA Rail. Jeśli przyjeżdżasz z innego miasta w Kanadzie lub przesiadasz się z lotniska, możesz dotrzeć do muzeum bez wychodzenia na ulicę.

Samochodem zjazd z autostrady Gardiner Expressway przy ulicy Yonge. Parkowanie w dzielnicy finansowej jest ograniczone i drogie; bardziej opłacalne są garaże połączone z systemem PATH przy Brookfield Place i wzdłuż Front Street. Wysiadanie z Ubera lub taksówki działa sprawnie bezpośrednio na Yonge Street przy wejściu do budynku.

Wszystkie ceny biletów podane są w dolarach kanadyjskich. W chwili pisania tego tekstu bilet normalny kosztuje 29,95 CAD, ulgowy dla młodzieży w wieku 4–13 lat – 19,95 CAD, a seniorzy (65 lat i więcej) płacą 24,95 CAD. Dzieci do 3 lat wchodzą bezpłatnie. Do podanych cen doliczany jest podatek. Ceny mogą ulec zmianie – przed wizytą sprawdź aktualne stawki na oficjalnej stronie.