Piazza della Signoria: ใจกลางเมืองฟลอเรนซ์และแกลเลอรี่กลางแจ้ง

Piazza della Signoria คืออะไร?

Piazza della Signoria คือจัตุรัสพลเมืองสำคัญของฟลอเรนซ์และเป็นเหมือนศูนย์รวมความรู้สึกของเมืองนี้สำหรับใครหลายคน จัตุรัสปูหินรูปตัวแอล ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่าง Duomo กับแม่น้ำ Arno ขนาบข้างด้วย Palazzo Vecchio ตึกหินป้องกันขนาดใหญ่และโค้งเปิดของ Loggia dei Lanzi การมายืนที่นี่คือการยืนจุดตัดของทุกสิ่งที่ฟลอเรนซ์เคยเป็น—สาธารณรัฐที่สร้างศิลปะยิ่งใหญ่ เคลือบไปด้วยการแบ่งขั้วและความทะเยอทะยาน

ต่างจากจัตุรัสดังในยุโรปอื่นๆ Piazza della Signoria เข้าได้ฟรีตลอดเวลา ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของCentro Storicoเขตเมืองเก่ามรดกโลกของฟลอเรนซ์ และยังเป็นทางผ่านสำคัญระหว่างหอศิลป์ Uffiziกับ Duomo แต่จัตุรัสนี้ไม่ได้เป็นแค่ทางผ่านจริงๆ ถ้ามาถูกเวลา ที่นี่จะยึดความสนใจคุณไว้ทั้งใจ

เกร็ดประวัติศาสตร์: ประชาธิปไตยนับพันปี

พื้นหินปูสีเทานี้ซ่อนประวัติศาสตร์ที่ยาวนานถึงยุคโรมัน Piazza della Signoria สร้างทับสปาโบราณยุคโรมันซึ่งถูกทิ้งร้างแต่ต้นยุคกลาง ตัวจัตุรัสที่เราเห็นทุกวันนี้ เริ่มเป็นรูปเป็นร่างสมัยศตวรรษที่ 13 ส่วนพื้นหินปูนี้ก็ปูตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 14 ถือว่าเก่าที่สุดและยังใช้งานต่อเนื่องในอิตาลี

ตั้งแต่ยุคสาธารณรัฐฟลอเรนซ์จนถึงศตวรรษที่ 16 ที่นี่คือที่ที่เมืองปกครอง เต็มไปด้วยเรื่องฉลอง โทษประหาร และกบฏ Palazzo Vecchio หรือชื่อเดิม Palazzo della Signoria เป็นที่ประชุมขุนนางเมือง เวลาตัดสินเรื่องสำคัญจะประกาศจากหน้าต่างพลาซ่าแห่งนี้ ประชาชนจะถูกรวบรวมด้วยเสียงระฆังใหญ่ ปี 1498 นักบวชโดมินิกัน Girolamo Savonarola ผู้เผาผลงานศิลปะ หนังสือ และกระจกในเหตุการณ์ 'Bonfire of the Vanities' ก็ถูกเผาจริงตรงจัตุรัสนี้ มีแผ่นโลหะฝังบนพื้นข้างน้ำพุเนปจูนเป็นหลักหมายคร่าวๆ

เมดิชีใช้จัตุรัสนี้แสดงแสนยานุภาพ งานประติมากรรมที่วางไว้แต่ละชิ้นไม่ใช่ของตกแต่งล้วนๆ แต่มีนัยยะการเมืองด้วย เช่น Judith and Holofernes ของ Donatello ก็ถูกย้ายมาหน้าทางเข้า ให้เป็นสัญลักษณ์ชัยชนะเหนือทรราช David ของ Michelangelo เดิมตั้งอยู่ตรงนี้ (ปัจจุบันที่เห็นคือของจำลอง) หันหน้ามองทางกรุงโรม ตั้งใจสื่อการเมืองชัดเจน

ประติมากรรม: แกลเลอรี่กลางแจ้ง

สิ่งที่ทำให้ Piazza della Signoria พิเศษจริง ๆ คือความเข้มข้นของงานประติมากรรมระดับโลกที่ชมได้ฟรีทุกช่วงเวลา Loggia dei Lanzi อาคารสามโค้งฝั่งใต้ จัตุรัส สร้างระหว่างปี 1376-1382 เดิมใช้จัดพิธีการรัฐ ปัจจุบันรวบรวมผลงานประติมากรรมเรอเนซองส์ชั้นนำของฟลอเรนซ์ซึ่งให้ชมใกล้ชิด ไม่มีตั๋วหรือรั้วขวาง

Perseus with the Head of Medusa ของ Cellini (1554) เป็นจุดเด่นของลอจเจีย เป็นผลงานทองสัมฤทธิ์สุดประณีต เทหล่อเป็นชิ้นเดียวทั้งชิ้น งูบนหัวเมดูซ่าดิ้นดูสมจริง แขน Perseus ชูเด่น เหมาะสังเกตมุมต่าง ๆ Giambologna's Rape of the Sabine Women (1582) แกะจากหินก้อนเดียว ตีลังกาสามชั้นแสดงพลังพลิกโฉมประติมากรรมยุคนั้น ทั้งหมดนี้คือต้นฉบับที่ควรค่าแก่ชมสด ๆ แม้จะตากฟ้า เปื้อนขี้นก และสัมผัสนักท่องเที่ยว แต่ก็เป็นเสน่ห์คละความหวาดเสียวในเวลาเดียวกัน

ฝั่งจัตุรัสเปิดโล่ง น้ำพุเนปจูนของ Bartolomeo Ammanati (1565) ตั้งสง่า เนปจูนหินอ่อนขาวใหญ่ (ชาวเมืองเรียก Il Biancone — ไอ้ขาวใหญ่ เพราะเห็นว่าไม่สวย) รายล้อมด้วยสัตว์ทะเลทองสัมฤทธิ์และซาตีร์ซึ่งงานดีกว่าอีกต่างหาก ส่วนสุดปลายอีกด้านมีอนุสาวรีย์ Cosimo I de' Medici ขี่ม้า ฝีมือ Giambologna (1594) ถือเป็นงานทองสัมฤทธิ์ระดับแลนด์มาร์ก สานต่อประเพณีอนุสาวรีย์ขี่ม้ายุคเรอเนซองส์

บรรยากาศแต่ละช่วงเวลา

ประสบการณ์ที่ Piazza della Signoria จะต่างกันมากขึ้นอยู่กับช่วงที่คุณมา ตรู่ ๆ ก่อน 8 โมงเช้า จัตุรัสจะมีแต่ฝูงนกพิราบกับคนงานเทศบาลล้างพื้น หินทราเวอร์ทีนกับทรายสีเทาของ Palazzo Vecchio จะสะท้อนแสงเช้าอุ่น ๆ เวลานี้เหมาะถ่ายรูปแบบไม่มีใครบัง หรือดูรายละเอียดบนฐาน Perseus ของ Cellini ซึ่งมีงานเล็ก ๆ ให้อ่านเพลิน

หลัง 9 โมง คนจะเริ่มแน่น กลุ่มทัวร์จับกลุ่มรอไกด์คอยชูธง คาเฟ่ล้อมจัตุรัสเริ่มเต็ม กลิ่นเอสเปรสโซผสมกลิ่นครีมกันแดดและหินเก่า ๆ กลางวันที่ร้อนจัด ฝูงชนแน่นจนดูอะไรเพลินยาก โชคดีที่จัตุรัสนี้เป็นรูปตัวแอล แขนสั้นที่ติด Uffizi จะคนน้อยกว่าฝั่ง Loggia ชัดเจน

ช่วงเย็นหลัง 1 ทุ่ม บรรยากาศเปลี่ยนเป็นอีกโลก รถทัวร์ไปหมด เริ่มมีแสงเหลืองทองไล่ส้มแล้วเข้าฟ้า Tower ของ Palazzo Vecchio สว่างไสวเป็นฉากหลัง Perseus ของ Cellini จะดูวิบวับแปลกไปเมื่อโดนแสงประดิษฐ์เย็น ๆ ฟลอเรนซ์และนักเดินทางอิสระจะกลับมาเต็มจัตุรัส ร้านนั่งริมข้างจัตุรัสเปิดขายเครื่องดื่ม บอกเลยว่าเป็นวิธีปิดท้ายวันแบบฟีลกู๊ดของเมืองนี้

เส้นทางแนะนำ: เดินจุดไหนยังไง

เดินเข้าจัตุรัสจากทางเหนือ บนถนนคนเดิน Via dei Calzaiuoli ที่เชื่อมกับ Duomo นี่คือทางเข้าหลักของคนส่วนใหญ่ จะเห็น Palazzo Vecchio กับหอคอยและหน้าต่างไม่สมมาตรเต็มตา หอ Torre d'Arnolfo สูง 94 เมตร ปีนขึ้นไปดูวิวหลังคาเมืองสวยมาก

เข้าจัตุรัสแล้วเลี้ยวซ้ายทันทีไปแวะ Loggia dei Lanzi ก่อนแดดแรง เดินผ่านชมช้า ๆ กำแพงด้านหลังมีรูปปั้น Rape of the Sabine Women ของ Giambologna อีกชุด คนส่วนใหญ่ไม่ทันสังเกต จากนั้นเดินต่อไปน้ำพุเนปจูนแล้วกลับมาแวะดู David ของ Michelangelo (ของจำลอง) ใกล้ทางเข้า Palazzo Vecchio ที่นี่คุ้มเข้าไปชมเพราะมีห้องโถงเขียนภาพเฟรสโกและวิวดาดฟ้าด้วย — ซื้อตั๋วหน้าทางเข้าเลยPalazzo Vecchioคุ้มมาก โดยเฉพาะวิวบนหลังคา

ฝั่งยาวทางใต้ของจัตุรัสคือหอศิลป์ Uffiziต่อเชื่อม Vasari Corridor ไป Ponte Vecchio แม้ไม่ได้เข้าชม Uffizi ก็ควรหยุดแวะชมตัวตึก ระเบียงเสาคู่ของ Uffizi นี้จะมองเห็นวิว Arno สวยงาม ส่วนปลายสุดของระเบียง มองย้อนกลับมาที่ Palazzo Vecchio ได้เฟรมถ่ายรูปที่ฮิตที่สุดในฟลอเรนซ์

การเข้าถึง กฎระเบียบ และข้อควรรู้

จัตุรัสนี้พื้นเรียบ ไม่มีบันไดตรงทางเข้า เหมาะกับรถเข็นและครอบครัวที่มีรถเข็นเด็ก อย่างไรก็ตาม พื้นหินโบราณบางช่วงจะเป็นช่องและขรุขระ อาจติดขัดสำหรับคนใช้วีลแชร์ ตัวจัตุรัสเองเป็นเขตคนเดิน รถเข้าได้จำกัด

ฝ่ายปกครองฟลอเรนซ์จะมีกฎคุมเข้มพฤติกรรมในเขตเมืองเก่าบ่อยๆ เช่น ห้ามกิน ห้ามนั่งบนขั้นบันไดอนุสาวรีย์ ฯลฯ โดยเฉพาะบางจัตุรัส กฎพวกนี้เปลี่ยนตามฤดูกาล และมีตำรวจท้องถิ่นคอยตรวจสอบ ใครอยากแน่ใจควรเช็กข้อบังคับรอบล่าสุดก่อนมา โดยเฉพาะหน้าร้อนที่เจ้าหน้าที่เข้มงวด

ช่วงกรกฎาคม–สิงหาคม จัตุรัสจะร้อนกว่าตัวเมืองเพราะพื้นหินกว้างและไม่มีร่มเงา แนะนำมาเช้าหรือเย็น ถ้าต้องการวางแผนเที่ยวให้เหมาะกับฤดู ลองดูคู่มือช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเยือนฟลอเรนซ์ไกด์สำหรับการเลือกเวลาท่องเที่ยวจะเล่าสภาพอากาศและความหนาแน่นนักท่องเที่ยวในแต่ละเดือนอย่างละเอียด

ใครควรตั้งความหวังให้เหมาะ

ใครที่คาดหวังบรรยากาศสงบ เงียบขรึม อาจต้องเตรียมใจไว้หน่อย ฤดูร้อน (มิ.ย.–ส.ค.) ที่นี่ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในจัตุรัสที่นักท่องเที่ยวแน่นที่สุดในยุโรป ถ้าอยากได้ความเงียบแนะนำมาตอนเช้าและแวะชมงานประติมากรรมที่คนไม่ค่อยรู้จักใกล้ ๆ เช่นMuseo del Bargelloอยู่ใกล้ ๆ เดินจากจัตุรัสไม่ไกล จัดแสดงต้นฉบับ Donatello, Cellini, Michelangelo ในบรรยากาศขรึมสงบกว่ามาก

คนที่เน้นงานภาพวาดมากกว่าประติมากรรม อาจรู้สึกว่า Piazza della Signoria ไม่โดดเด่นเท่า Uffizi ที่อยู่ติดกัน ส่วนใครที่อยากเข้าใจเบื้องหลังงานประติมากรรมเหล่านี้ให้ถ่องแท้ แนะนำหาข้อมูลล่วงหน้าเพราะป้ายอธิบายหน้างานมีแต่สั้น ๆ และบริบททางประวัติศาสตร์ของการจัดวางงานแต่ละชิ้นก็ไม่ชัดถ้าไม่มีพื้นมาก่อน