กำแพงเมืองจีนมู่เถียนอวี่: คู่มือเยี่ยมชมฉบับสมบูรณ์

มู่เถียนอวี่คืออะไร

กำแพงเมืองจีนมู่เถียนอวี่ (慕田峪长城, Mùtiányù Chángchéng) คือแนวกำแพงเมืองจีนช่วงหนึ่งยาว 2 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่เขตหวยโหรว ทางเหนือของตัวเมืองปักกิ่งประมาณ 70 กม. ตัวกำแพงตั้งอยู่บนสันเขาหินแกรนิตสูง 400–600 เมตรจากระดับน้ำทะเล ในวันที่อากาศแจ่มใสจะเห็นแนวกำแพงโค้งเข้าไปในแนวป่าทั้งสองฝั่ง ให้มิติลึกและความดิบแบบที่แนวกำแพงเตี้ยๆ ไม่สามารถให้ได้

ที่นี่เริ่มสร้างขึ้นตั้งแต่ราชวงศ์ซีเหนือ (ค.ศ. 550–577) ถือว่าเก่าแก่ในโซนปักกิ่ง สิ่งที่เดินอยู่ทุกวันนี้ส่วนใหญ่เป็นฝีมือบูรณะยุคราชวงศ์หมิง โดยเฉพาะปี 1568 ภายใต้การดูแลของแม่ทัพฉีจี๋กวง ตัวกำแพงสูง 7–8 เมตร กว้าง 4–5 เมตร สามารถเดินได้สามคนขนานอย่างสบาย

เมื่อเทียบกับ กำแพงเมืองจีน Badaling มู่เถียนอวี่จัดการรองรับนักท่องเที่ยวได้สบายกว่า บาดาหลิงใกล้เมืองกว่าและคนมหาศาลโดยเฉพาะวันหยุด มู่เถียนอวี่เหมาะกับคนที่อยากเดินจริงจังโดยไม่ต้องถูกเบียดตลอดเวลา แต่ก็ไม่เงียบในเช้าเสาร์อาทิตย์ตุลาคม ถ้าอยากสงบจริง แนะนำ Jinshanling หรือ Simatai ซึ่งต้องใช้ความพยายามในการเดินทางมากกว่ามาก

บรรยากาศจริง: เดิน รู้สึกและมองเห็นอะไร

ทันทีที่กระเช้าหรือเก้าอี้ลิฟต์พาคุณขึ้นถึงตัวกำแพง ความใหญ่อลังการจะสัมผัสได้ทันที พื้นหินบางจุดยังเป็นของเดิมยุคหมิง ถูกเท้าเวียนชมจนเรียบมัน บางช่วงก็ยังขรุขระ มีราวจับเฉพาะจุดที่ชัน อากาศบนนี้เย็นกว่าด้านล่างแม้กรกฎาคม และถ้าเป็นฤดูใบไม้ร่วง ป่าโดยรอบจะเปลี่ยนเป็นสีส้ม–แดงตัดกับหินสีเทาดูสดใหม่

ช่วงระหว่างป้อม 6 ถึง 23 คือส่วนที่บูรณะและเดินได้ตลอด ป้อมส่วนใหญ่ปิดล้อมดี มีช่องยิงศร บันไดในตัว และกำแพงป้องกัน ทำให้คุณเข้าใจว่าไม่ได้มีไว้ดูวิวอย่างเดียวแต่ใช้ป้องกันศึก ช่องหยักบนกำแพงหันออกทางทิศเหนือ ยืนในป้อม 14 ตอนเช้า ให้แสงส่องผ่านช่องกับกลิ่นหินอุ่น จะเข้าใจตรรกะวิศวกรรมของกำแพงแบบที่ป้ายพิพิธภัณฑ์อธิบายไม่ได้

ปลายฝั่งตะวันออกช่วงป้อม 20–23 ชันกว่าตรงกลางและคนน้อยกว่า ใครเดินถึงจะได้วิวโล่ง ๆ มุมถ่ายรูปสวยและความสงบจากสองข้างทางที่เป็นป่า พื้นตรงนี้ต้องระวังด้วย เพราะบันไดยังเป็นหินยุคหมิงบางขั้นชันถึง 40 องศาและไม่มีราวจับ ควรใส่รองเท้ายางจับพื้นได้ดี

ไปยังไง: เส้นทางและเวลาจริงที่ใช้เดินทาง

การเดินทางสาธารณะจากตัวเมืองปักกิ่ง ใช้รถบัส 916 จากตงจื่อเหมินไปสถานีหวยโหรวเป่ยต้าเจี๋ย จากนั้นต่อ H23 เข้าสู่โซนท่องเที่ยว ควรเผื่อเวลาอย่างน้อย 2–2.5 ชั่วโมงต่อขา ถ้าเป็นชั่วโมงเร่งด่วนจะนานกว่านี้ รถบัส H23 จะจอดใกล้ประตูขายตั๋ว สะดวกและราคาถูก

โซนท่องเที่ยวนี้มีรถชัทเทิลออกจาก Hub for Tour Dispatch ในปักกิ่ง ราคาประมาณ ¥80 ไปกลับ เหมาะกับคนที่ไม่ถนัดนั่งรถเมล์ชานเมือง ตู้รถโดยสารหรือแท็กซี่ผ่าน DiDi ก็มาได้ถึงมู่เถียนอวี่โดยตรง แต่ควรเผื่อค่าทางด่วนและบางทีคนขับที่ไม่ชินอาจพาหลง ควรย้ำที่อยู่ให้ชัด: หมู่บ้านมู่เถียนอวี่ เมืองป๋อไห่ เขตหวยโหรว

ถ้าอยากเที่ยวมู่เถียนอวี่พร้อมที่เที่ยวอื่นแถบชานเมืองเหนือ แนะนำจับคู่ไป สุสานราชวงศ์หมิง ด้วยในหนึ่งวันก็ไม่เลว แต่ต้องเริ่มต้นแต่เช้าและควรเหมารถ

ขึ้นไปยังไง กระเช้า เก้าอี้ลิฟต์ หรือสไลเดอร์

ทางขึ้นมี 3 แบบโดยคิดค่าขึ้นแยกจากบัตรเข้าชม ¥45 กระเช้า (แบบกอนโดลา) เร็วและสบายสุด เหมาะกับผู้สูงวัย เด็กเล็ก หรือใครไม่อยากเสียแรงปีน ส่วนเก้าอี้ลิฟต์เคลื่อนที่ช้ากว่า แต่วิวดี ได้มองลงผ่านหลังคาป่าเลย บางคนไม่กล้าเพราะรู้สึกโล่ง แต่หลายคนกลับประทับใจ

สไลเดอร์เป็นไฮไลต์ขาลงที่มักเซอร์ไพรส์มือใหม่ เป็นรางเหล็กลดระดับลงภูเขาโดยใช้เลื่อนเล็กควบคุมเอง รวดเร็วและดูแลดี เด็กๆ ติดใจ แต่ถ้ามีฝนหรือซ่อมใหญ่จะงดบริการ ทางเดินเท้าลงใช้ได้เสมอ ใช้เวลา 25–35 นาที

ช่วงเวลาที่เหมาะกับการเที่ยว อากาศเปลี่ยนแล้วเป็นยังไง

ตุลาคมคือเดือนที่สายถ่ายภาพเล็งเยอะที่สุด ฟอร์มใบไม้เปลี่ยนสีจะเกิดสักต้นถึงกลางเดือน แสงช่วงบ่ายนุ่มกว่าซัมเมอร์ กำแพงหินสีน้ำตาลอมเทาและแนวสันเขาตัดสีสุด ๆ ใบไม้สุดยอดก็แลกมากับคนแน่น โดยเฉพาะ Golden Week ต้นเดือนตุลาคม (1–7 ต.ค.) ถ้าตั้งใจถ่ายใบไม้ควรมาเวลากลางสัปดาห์ช่วงที่สองหรือสามของเดือน

ฤดูใบไม้ผลิ (เม.ย.–ต้นพ.ค.) จะได้เขียวสดและอากาศเย็นสบาย แต่อาจมีหมอกหรือฝุ่นจากในมองโกเลีย ฤดูร้อนมาเช้าถึง 9 โมงยังเย็นอยู่ หลัง 11 โมงร้อนและชื้นหนัก เดินนานๆ แล้วทรมานกว่า ถ้าจะมาฤดูร้อนควรจบการเดินบนกำแพงกลางวัน

หน้าหนาว (พ.ย.–ต้นมี.ค.) จะโล่งและเงียบกว่า บางทีมีหิมะคลุมแนวกำแพง สวยขรึมแบบคลาสสิก แต่บนนี้หนาวโหดกว่าตัวเมืองมาก ควรใส่เสื้อหลายชั้น กันลม ถุงมือ รองเท้าข้อสูง ฤดูนี้ปิดให้บริการบางโซนและเวลาเปิด-ปิดสั้นลง (16 พ.ย.เริ่มชั่วโมงฤดูโลว์ซีซั่น)

ถ่ายรูปที่มู่เถียนอวี่

สายถ่ายภาพควรพกใจเรื่องแสงทิศ ทางขึ้นกระเช้าจะถึงใกล้ป้อม 14 คนส่วนใหญ่เดินไปทางตะวันตก (ป้อม 6–10) ก่อน ทำให้แถวนั้นคนเยอะ ลองเดินไปทางตะวันออกถึงป้อม 20–23 แล้วถ่ายย้อนกลับตะวันตกจะโล่งกว่า แสงเช้าก่อน 09:30 จะตกด้านเหนือของกำแพงช่วงป้อม 14 ถึงตะวันออก ส่วนแสงบ่ายจะส่องแนวป้อมทิศใต้ ถ้าอยากได้มุมกำแพงคดโค้งในป่า ป้อม 4 กับ 23 คือจุดชมวิวเด็ด ถ้าอยากรู้เคล็ดลับถ่ายทั้งเมืองปักกิ่งอ่าน คู่มือถ่ายภาพปักกิ่ง มีรายละเอียดกล้อง ช่วงแสง และใบอนุญาตถ่าย

เลนส์ซูมพื้นฐานแบบไวด์ถึงเทเลโฟโต้สั้น (24–70 มม.) เหมาะกับงานกำแพงที่สุด มุมแคบขึ้นจะเน้นรายละเอียดมาก เช่น ผิวอิฐหมิง รอยจารึกเก่าๆ คานไม้ในป้อม ถ้าวันฟ้าหม่น ฟิลเตอร์โพลาไรซ์ช่วยตัดฝ้าและสีใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วงสดขึ้น

ใครควรมา และใครอาจไม่เหมาะกับที่นี่

กำแพงมู่เถียนอวี่ไม่เหมาะกับผู้ใช้รถเข็น ทางเดินไม่เรียบ ลาดมากกว่า 40 องศาบางจุด และไม่มีราวจับหลายช่วง กระเช้าช่วยลดระยะได้แต่ยังต้องขึ้นบันไดก่อนถึงตัวกำแพง ผู้มีข้อจำกัดการเคลื่อนไหวมากอาจรู้สึกเหนื่อยกว่าเป็นสุข

ใครอยากเดินแค่เรียบๆ ตามจุดถ่ายแบบไม่ออกกำลังกาย อาจรู้สึกเฉยๆ เพราะพื้นที่นี้เป็นธรรมชาติจริง มีเนินและทางขึ้นลง ถ้าเที่ยวบาดาหลิงแล้วรู้สึกพอใจ มู่เถียนอวี่จะคล้ายกันแต่บรรยากาศสงบกว่า ถ้าอยากได้ความท้าทายหรือธรรมชาติกว่านี้แนะนำจินซานหลิงหรือหวงฮวาเฉิงที่ยังดิบและเดินยากกว่า

ก่อนหรือหลังเที่ยวมู่เถียนอวี่ พื้นที่ใกล้ๆ บริเวณกำแพงเมืองจีน ก็น่าแวะ หมู่บ้านมู่เถียนอวี่มีร้านอาหาร เกสต์เฮาส์สำหรับสายชิลล์ที่อยากค้าง เดินขึ้นชมวิวตอนเช้าก่อนกลุ่มกรุ๊ปจะมาก็จัดได้