Musée Jacquemart-André: พิพิธภัณฑ์คฤหาสน์ที่งดงามที่สุดในปารีส

Musée Jacquemart-André คืออะไร?

Musée Jacquemart-André ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ไม่ใช่พระราชวังที่ถูกดัดแปลง และไม่ใช่หอศิลป์ของเทศบาล แต่เป็นที่พักส่วนตัวเดิมของ Édouard André และภรรยา Nélie Jacquemart ที่ถูกเก็บรักษาไว้และเปิดให้สาธารณชนเข้าชมในปี 1913 หลังจาก Nélie เสียชีวิต ตรงตามความตั้งใจของทั้งคู่ คุณไม่ได้กำลังเดินผ่านการจำลองสร้างใหม่ว่าชาวปารีสผู้มั่งคั่งในศตวรรษที่ 19 ใช้ชีวิตกันอย่างไร แต่คุณกำลังเดินผ่านสิ่งที่เป็นของจริง

Édouard André เป็นทายาทความมั่งคั่งจากธนาคารและเป็นหนึ่งในนักสะสมงานศิลปะที่ทุ่มเทที่สุดในยุคของเขา เขาว่าจ้างสถาปนิก Henri Parent ให้สร้างคฤหาสน์หลังนี้ตั้งแต่ปี 1869 และใช้เวลาราวหกหรือเจ็ดปีจึงสร้างเสร็จ ตัวอาคารถูกออกแบบมาเพื่อเป็นทั้งที่อยู่อาศัยและสถานที่โชว์ผลงาน โดยห้องรับรองมีขนาดที่เหมาะสำหรับการจัดงานเลี้ยงสังคมปารีส ไม่ใช่แค่สำหรับการใช้ชีวิตธรรมดา

Nélie Jacquemart จิตรกรภาพเหมือนที่กลายมาเป็นภรรยาของ Édouard ในปี 1881 มีความหลงใหลในศิลปะอิตาลีไม่แพ้กัน ทั้งคู่เดินทางไปทั่วอิตาลีเพื่อรวบรวมภาพเขียน งานประติมากรรม และวัตถุตกแต่งที่ปัจจุบันกลายเป็นแกนหลักของคอลเลกชันถาวร ถ้าคุณชอบบรรยากาศสนิทสนมของ Musée de l'Orangerie หรือ Musée Marmottan Monet Jacquemart-André ก็อยู่ในระดับเดียวกันอย่างไม่ต้องสงสัย

คอลเลกชัน: หัวใจคือเรอเนสซองส์อิตาลี

คอลเลกชันถาวรโดดเด่นที่สุดในด้านจิตรกรรมเรอเนสซองส์และบาโรกอิตาลี โดยมีผลงานของ Botticelli, Mantegna, Tiepolo, Canaletto และ Uccello เป็นไฮไลต์ นี่ไม่ใช่ตัวอย่างเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในห้องรอง ผลงาน Ecce Homo ของ Mantegna ซึ่งเป็นภาพเขียนสีเทมเพอราบนแผ่นไม้ช่วงปลายชีวิต ถูกแขวนเป็นเกียรติในห้องอาหารใหญ่ ขนาดและสภาพของมันน่าประทับใจอย่างแท้จริง

คอลเลกชันเฟลมิชและดัตช์ก็ไม่ด้อยกว่า โดยมีผลงานของ Van Dyck และ Rembrandt ที่เพิ่มมิติยุโรปเหนือเข้ามาเพื่อไม่ให้คอลเลกชันรู้สึกเป็นอิตาลีล้วนๆ งานศิลปะตกแต่ง ไม่ว่าจะเป็นพรมเฟลมิช เครื่องกระเบื้อง Sèvres เฟอร์นิเจอร์สมัย Louis XV และ XVI รวมถึงประติมากรรมสำริด ถูกจัดวางกลมกลืนในห้องต่างๆ ไม่ใช่โชว์ในตู้กระจก นี่คือวิถีชีวิตจริงๆ ของตระกูล André ซึ่งทำให้คอลเลกชันมีไออุ่นที่แกลเลอรีทั่วไปแทบไม่มี

นิทรรศการชั่วคราวหมุนเวียนราวสองถึงสามครั้งต่อปีและมักดึงดูดความสนใจได้มาก ในช่วงนิทรรศการ ราคาบัตรอาจต่างจากปกติและมีการกำหนดเวลาเข้าชม ควรตรวจสอบเว็บไซต์ทางการก่อนไปเสมอ

เดินชมทีละห้อง

เส้นทางชมพิพิธภัณฑ์ไหลผ่านห้องรับรองชั้นหลัก ห้องส่วนตัวชั้นบน และห้องพิพิธภัณฑ์อิตาลีด้านหลัง เครื่องนำชมเสียงที่รวมอยู่ในบัตรไม่ได้บอกแค่ปีสร้าง แต่ยังเล่าถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่ แนวคิดในการสะสมงาน และรายละเอียดของวัตถุแต่ละชิ้น ควรจัดเวลาไว้สำหรับฟังอย่างเต็มที่

ห้องสูบบุหรี่มีแผงไม้สีเข้มและพรมโอเรียนตัลที่ตัดกันกับห้องโถงทองคำข้างๆ อย่างชัดเจน ห้องบูดัวร์ซึ่งเป็นห้องวาดภาพส่วนตัวของ Nélie ยังคงมีช่องรับแสงทางทิศเหนือที่เธอต้องการสำหรับการทำงาน การเปลี่ยนผ่านระหว่างพื้นที่ส่วนตัวเหล่านี้บอกเล่าเรื่องราวในแบบของมันเอง เกี่ยวกับวิธีที่ทั้งคู่สร้างชีวิตร่วมกันและความหลงใหลที่แบ่งปันกัน

บันไดคู่ที่เป็นหัวใจของบ้านถือเป็นไฮไลต์ทางสถาปัตยกรรม ภาพเฟรสโกของ Tiepolo ประดับเพดานเหนือชานพัก และตัวบันไดกว้างพอที่จะรองรับงานเลี้ยงรับรองอันยิ่งใหญ่ได้ แม้ในช่วงบ่ายที่มีคนมาก ความยิ่งใหญ่อลังการยังคงสร้างความประทับใจได้อย่างไม่เสื่อมคลาย

ช่วงเวลาที่เหมาะสมและรูปแบบฝูงชน

ช่วงเช้าตั้งแต่เปิดประตู (10 โมง) จนถึงราว 11:30 น. เป็นช่วงที่เงียบที่สุดอย่างสม่ำเสมอ แสงที่ส่องผ่านหน้าต่างสูงของ Boulevard Haussmann ในช่วงเช้ายังคมชัดและมีทิศทาง เหมาะมากสำหรับการศึกษาภาพเขียนและการถ่ายรูป ห้องที่หันหน้าออกถนน โดยเฉพาะสวนฤดูหนาว จะงดงามที่สุดก่อนเที่ยง

ช่วงเที่ยงถึงราวบ่าย 3 โมงมักมีกลุ่มทัวร์และนักเรียนมาเยือน ถ้าไม่สามารถมาตอนเช้า ช่วงบ่ายหลัง 4 โมงเป็นตัวเลือกที่ดีถัดมา เพราะกลุ่มทัวร์ส่วนใหญ่จะออกไปแล้ว วันศุกร์ตอนเย็นเป็นอีกทางเลือกที่คนมักมองข้าม พิพิธภัณฑ์เปิดถึง 4 ทุ่มในช่วงนิทรรศการ จำนวนคนลดลงหลัง 2 ทุ่ม และร้านกาแฟยังเปิดให้บริการอยู่

ห้องน้ำชา: คุ้มค่าที่จะอยู่ต่อ

ร้านกาแฟของพิพิธภัณฑ์ Le Nélie ตั้งอยู่ในห้องอาหารเดิม พร้อมเพดานที่มีภาพเขียนและเครื่องใช้บนโต๊ะยุคเก่า อาหารที่นี่เหนือกว่าร้านกาแฟในพิพิธภัณฑ์ส่วนใหญ่ของปารีสอย่างเห็นได้ชัด บรันช์วันหยุดสุดสัปดาห์ที่เสิร์ฟทุกวันเสาร์และอาทิตย์ตั้งแต่ 11 โมงถึงบ่าย 2:30 น. เป็นที่นิยมจนต้องจองแยกต่างหากจากบัตรพิพิธภัณฑ์ การได้นั่งท่ามกลางเฟอร์นิเจอร์ต้นแบบดั้งเดิมเพิ่มมิติที่ราคาบัตรเพียงอย่างเดียวไม่อาจให้ได้

การเดินทางและเวลาทำการ

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ที่ 158 Boulevard Haussmann ห่างจาก Parc Monceau ไปทางทิศตะวันออกไม่กี่ช่วงตึก และเดินเท้าราว 10 นาทีจาก Palais Garnier สถานีรถไฟใต้ดินที่ใกล้ที่สุดคือ Saint-Augustin (สาย 9), Miromesnil (สาย 9 และ 13) และ Saint-Philippe du Roule (สาย 9) แต่ละแห่งอยู่ในระยะเดิน 5-8 นาที เวลาทำการ วันจันทร์ถึงพฤหัสบดี 10 โมงถึง 6 โมงเย็น วันศุกร์ 10 โมงถึง 4 ทุ่ม วันเสาร์และอาทิตย์ 10 โมงถึง 3 ทุ่ม รับผู้เข้าชมสุดท้ายก่อนปิด 30 นาที

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในย่านที่เงียบกว่าของเขต 8 ห่างจากความแออัดของนักท่องเที่ยวใกล้หอไอเฟล และเงียบสงบกว่าย่านห้างสรรพสินค้าทางทิศตะวันออก แถว Galeries Lafayette ย่าน Opéra และ Grands Boulevards เป็นบริเวณที่คุ้มค่าสำหรับการเดินสำรวจอย่างช้าๆ

การเข้าถึงและบัตรผ่าน

อาคารนี้เป็นคฤหาสน์ส่วนตัวในศตวรรษที่ 19 ที่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อรองรับผู้พิการ ชั้นบนและบันไดใหญ่อาจเป็นอุปสรรคสำหรับผู้ที่มีข้อจำกัดในการเคลื่อนไหว ควรติดต่อพิพิธภัณฑ์โดยตรงล่วงหน้าเพื่อยืนยันการจัดการในปัจจุบัน

พิพิธภัณฑ์ไม่รวมอยู่ใน Paris Museum Pass ดังนั้นค่าเข้าชมจะต้องจ่ายเสมอไม่ว่าคุณจะมีบัตรผ่านอะไรก็ตาม ถ้าคุณกำลังชั่งใจว่า Paris Museum Pass คุ้มค่าหรือเปล่า คู่มือของเราเรื่อง Paris Museum Pass อธิบายไว้อย่างละเอียด สำหรับภาพรวมว่า Jacquemart-André อยู่ในระดับไหนเมื่อเทียบกับคอลเลกชันชั้นยอดของเมือง ดูได้ที่คู่มือ พิพิธภัณฑ์ที่ดีที่สุดในปารีสของเรา

ใครควรข้ามไป และใครจะหลงรัก

ถ้าความสนใจหลักของคุณคือจิตรกรรมอิมเพรสชันนิสม์ Musée d'Orsay หรือ Orangerie จะตอบโจทย์ได้ดีกว่า คอลเลกชันของ Jacquemart-André ส่วนใหญ่มาก่อนยุคอิมเพรสชันนิสม์ และผู้ที่คาดหวังจิตรกรรมฝรั่งเศสศตวรรษที่ 19 อาจแปลกใจกับโฟกัสที่เน้นเรอเนสซองส์อิตาลี นี่ไม่ใช่คำวิจารณ์ แค่เป็นการปรับความคาดหวังให้ตรง

เด็กอายุต่ำกว่าราว 10 ขวบอาจรู้สึกเบื่อกับการชมนี้ ไม่มีสถานีอินเทอแรคทีฟ ไม่มีจอดิจิทัล และไม่มีเส้นทางกิจกรรมสำหรับเด็กในคอลเลกชันถาวร พิพิธภัณฑ์เหมาะกับผู้ใหญ่ที่สนใจดูภาพเขียนและห้องตกแต่งยุคเก่าอย่างจริงจังเป็นเวลา 90 นาที

สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการบางอย่างนอกเหนือจากสถาบันใหญ่ๆ ของรัฐ Jacquemart-André เสนอขนาดที่จัดการได้ วิสัยทัศน์การสะสมที่ชัดเจน และห้องต่างๆ ที่ยังรู้สึกเหมือนห้องจริงๆ ไม่ใช่แกลเลอรี การผสมผสานนี้หาได้ยากในปารีส และพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก็ทำได้อย่างสม่ำเสมอ