Jardim do Passeio Alegre: สวนเงียบสงบริมโดรูในปอร์โต

Jardim do Passeio Alegre คือที่ไหน?

Jardim do Passeio Alegre เป็นสวนสาธารณะฟรีทางฝั่งตะวันตกสุดของปอร์โต ตั้งอยู่จุดที่แม่น้ำโดรูไหลออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติก ย่าน Foz do Douro นี้เงียบสงบร่มรื่น เป็นย่านที่อยู่อาศัย นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะมาถึงก็เมื่อเดินเลียบแม่น้ำหรือนั่งรถรางมาสุดสาย สวนเปิดตลอด 24 ชั่วโมง ไม่ต้องซื้อตั๋ว

ที่นี่ไม่ใช่สวนใหญ่โอ่อาแบบเมืองหลวง แต่มีความเป็นกันเองและอบอุ่นในแบบสวนโรแมนติกศตวรรษที่ 19 มีทางเดินร่มรื่น ม้านั่งหันหน้าแม่น้ำ องค์ประกอบสถาปัตย์ต่างๆ ที่เห็นแล้วรู้ว่าผ่านอะไรมาเยอะกว่าสวนธรรมดา ถ้าเดินเล่นในจัตุรัสดังๆ ในเมืองมาแล้ว ที่นี่จะรู้สึกต่างเลย — เงียบกว่า สีเขียวมากกว่า และแทบไม่มีคนถ่ายรูป

สถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ที่ควรสังเกต

สวนนี้สร้างช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ตามแนวคิดสวนโรแมนติกที่ฮิตทั่วยุโรป สถาปนิก Emile David เป็นคนออกแบบเดียวกับสวน Palácio de Cristal จึงมีความละม้าย ไม่ว่าจะเป็นทางเดินคดเคี้ยว การจัดต้นไม้ร่มเงากับไม้ประดับผสมผสาน และสิ่งปลูกสร้างสวยแปลกตา

จุดเด่นทางประวัติศาสตร์ของสวนสังเกตง่ายแต่คนเดินผ่านบ่อยโดยไม่ทันรู้ตัว เช่น เสาโอเบลิสก์ 2 ต้นฝีมือ Nicolau Nasoni สถาปนิกอิตาเลียนผู้ปั้นลุคบาโรกให้ปอร์โต (เช่น Torre dos Clérigos) โอเบลิสก์ของนาโซนีที่ถูกนำมาตั้งในสวนสองร้อยปีหลังเจ้าตัวเสียชีวิต เป็นเหมือนเศษเสี้ยวประวัติศาสตร์ที่ร้อยสายต่อกันอย่างพิลึกดี เหมาะกับนักเดินเที่ยวสายใจเย็น

น้ำพุกลางสวนแท้จริงแล้วมาจาก Convent of São Francisco ซึ่งเป็นศูนย์กลางความสำคัญทั้งทางศาสนาและวัฒนธรรมของเมือง คุณสามารถแวะที่ Igreja de São Francisco ก่อนหรือหลังเดินสวนนี้ เพื่อเห็นภาพเชื่อมโยงของน้ำพุกับประวัติศาสตร์สถาปัตย์ของเมือง

อาคารหลังเล็กทรงวิลล่าแอลป์สุดโรแมนติกสร้างปลายศตวรรษที่ 19 เดี๋ยวนี้กลายเป็นคาเฟ่ในสวน สมัยก่อนคือแหล่งรวมกลุ่มปัญญาชนของเมือง ได้ฟีลคลาสสิกประดับฉากจนอดยิ้มไม่ได้ ห้องน้ำในสวนก็น่าสนใจนะ เพราะตกแต่งด้วยกระเบื้องอาร์ตนูโวกับสุขภัณฑ์เซรามิกจากอังกฤษ แหวกแนวและมีเสน่ห์ดี

บรรยากาศของสวนแต่ละช่วงเวลา

เช้า 8-10 โมง สวนแทบเป็นของคนในละแวกนั้นโดยเฉพาะ จะเห็นคนจูงหมาเดินวนๆ รุ่นใหญ่ๆ นั่งรับแดดบนม้านั่ง คาเฟ่ตรงชาลเลต์เริ่มเปิด เสียงกาแฟกับแดดเช้าสะท้อนผ่ากิ่งไม้ ค่อนข้างนิ่งสงบ ต่างกับช่วงสาย

เที่ยงหน้าร้อนครอบครัวและนักท่องเที่ยวจะมากขึ้น บางคนมาเพราะไปเที่ยวหาดฟอซต่อ ทางเดินวุ่นขึ้นแต่ไม่มีวันแน่นเท่าใจกลางเมือง ต้นไม้เก่าแก่พวกนี้ช่วยบังแดดยามบ่ายให้อย่างดี

บ่ายแก่คือช่วงที่สวนมีเสน่ห์สุด ฝั่งปากแม่น้ำโดรูรับแสงตะวันตกแบบเต็มๆ ผิวน้ำจะเป็นสีทองแดงสวยจนใครถ่ายรูปต้องรอคอยเลย ศาลาวงดนตรีกลางสวนก็จะดูสวยทีสุด ถ้ามาวันหยุดอาจเจอดนตรีสดหรือกิจกรรมชุมชนแถวนั้น แต่มักจะไม่ใช่งานใหญ่จองคิวล่วงหน้า

การเดินทาง: รถรางและทางเดินเลียบแม่น้ำ

การเดินทางด้วย รถรางสายประวัติศาสตร์สาย 1 เป็นไฮไลต์มากกว่าจะนั่งเอาฟีลย้อนยุค รถรางจะวิ่งเลียบแม่น้ำโดรูจากสถานี Infante ผ่านเมืองเก่าจนสุดสายย่าน Foz Jardim do Passeio Alegre ตรงปลายทางพอดี ใช้เวลาชั่วโมงเศษ ค่าโดยสารราคาปกติ — ตรวจสอบราคาก่อนเดินทางเพราะค่าโดยสาร Andante มีเปลี่ยนแปลง

รถบัส STCP สาย 500 ก็วิ่งถึงหน้าสวนเลย รถบัสจะมีถี่กว่ารถรางมาก เหมาะกับคนรีบหรือถ้ารถรางต้องรอนาน ตรวจสอบตารางเดินรถ STCP อัปเดต เวลาและความถี่เปลี่ยนทุกฤดูกาล

เดินเท้าหรือปั่นจักรยาน สวนนี้ก็เป็นจุดหมายเหมาะมากถ้าเดินเลียบแม่น้ำมาจากย่านริเบยรา เส้นทางนี้จะขนาบโดรูมาตลอดจนถึงทะเล ผ่าน Cais da Ribeira และเมืองเก่าก่อนจะถึง Foz เดินชิลๆ ประมาณ 1 ชั่วโมง จะเห็นวิวแม่น้ำเปลี่ยนทีละนิดจนถึงทะเล

รอบๆ สวนมีอะไรบ้าง

ย่าน Foz do Douro แถวนี้เป็นเขตพักอาศัยที่สบาย เดินสะดวก ร้านอาหารทะเลเพียบ และติดกับ ชายหาด Foz do Douro หาดที่ติดสวนคือ Praia do Molhe เป็นแนวทรายแคบๆ ปากแม่น้ำ ต่างจากหาดแอตแลนติกถัดขึ้นไปทางเหนือที่กว้างกว่า

คาเฟ่ในสวน (ในชาลเลต์ปี 1874) ขายกาแฟและของว่าง ถ้าหิวกว่านั้น เดินไปถนนทางเหนือหรือตะวันออกของสวนจะมีร้านอาหารคนท้องถิ่นเยอะ รสสดกว่า ราคาก็ถูกกว่าย่านท่องเที่ยวใจกลางเมือง

สวนนี้คุ้มค่ากับการเดินทางจากใจกลางเมืองไหม?

พูดตรงๆ เลยก็คือ ขึ้นอยู่กับสไตล์นักเดินทางของคุณ Jardim do Passeio Alegre ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวหลักแบบเดียวกับแลนด์มาร์กดัง แต่เสาโอเบลิสก์ของนาโซนี น้ำพุจากคอนแวนต์เซา ฟรานซิสโก และชาลเลต์ปี 1874 ก็มีเสน่ห์ถ้าคุณอินกับประวัติสถาปัตยกรรมหรือรักธรรมชาติ คนชอบสวนแต่เฉยๆ กับประวัติศาสตร์อาจอยู่แค่ 30 นาทีก็พอใจแล้ว

ที่นี่จะคุ้มสุดถ้าคุณรวมเข้าไว้กับการเดินทาง เช่น นั่งรถรางชมวิวเลียบโดรู เดินเล่นทางเดินริมน้ำ หรือแวะหาดใกล้ๆ เป็นจุดพักมากกว่าจุดหมายสูงสุด ซึ่งไม่ใช่ข้อด้อยอะไรเลย จังหวะชีวิตของปอร์โตมีเสน่ห์ก็ตรงนี้ — เดินเล่นช้าๆ เชื่อมโยงหลายจุดเข้าหากัน

ถ้าวางแผนใช้เวลาทั้งวันฝั่งตะวันตกของเมือง ลองรวมสวนนี้กับ สวน Palácio de Cristal ซึ่งมี Emile David ออกแบบเหมือนกัน จะได้บรรยากาศสวนโปรตุเกสศตวรรษที่ 19 แบบเต็มวัน

ใครควรข้ามถ้ายังไม่เคยเดินแถว Ribeira เข้า Livraria Lello หรือชิมไวน์พอร์ตฝั่งตรงข้ามแม่น้ำควรจัดจุดหลักเหล่านั้นก่อน เพราะสวนนี้เหมาะสุดกับคนที่พอจับจังหวะเมืองได้แล้ว จะได้สัมผัสความเงียบสงบของที่นี่เป็นอะไรที่ 'ต่าง' มากกว่ารู้สึกว่างเปล่า