Zoo Zurych (Zoo Zürich): Kompletny przewodnik dla odwiedzających

Czym właściwie jest Zoo Zürich

Zoo Zürich, oficjalnie Zuryski Ogród Zoologiczny (Zoologischer Garten Zürich), otwarto 7 września 1929 roku — to jedno z najstarszych ogrodów zoologicznych w kraju. Zajmuje znaczną powierzchnię zalesionych zboczy Zürichbergu, a samo ukształtowanie terenu jest częścią atrakcji: ścieżki wiją się w górę i w dół przez prawdziwy las, więc zapomnij o płaskim spacerze — tutaj będziesz naprawdę chodzić po wzniesieniach.

To, co odróżnia Zoo Zürich od przeciętnego miejskiego zoo, to jakość projektowania siedlisk. Sztandarowym przykładem jest Las Deszczowy Masoala — ogromny pawilon ze szklaną kopułą odtwarzający fragment wschodniego lasu deszczowego Madagaskaru. Otwarty w 2003 roku, uchodzi za jedną z największych szklarniowych konstrukcji zoo w Europie. W środku swobodnie latające ptaki, lemury i kameleony żyją pośród bujnej tropikalnej roślinności przy prawdziwej wilgotności powietrza — to intensywne doznanie zmysłowe, jakiego rzadko doświadcza się w jakimkolwiek zoo na świecie.

Dojazd: komunikacja miejska to najlepszy wybór

Zoo znajduje się przy Zürichbergstrasse 221, a parking w pobliżu jest ograniczony — wąskie drogi dojazdowe na zboczu potrafią się zakorkować w ruchliwe weekendy.

Najprostszy dojazd to tramwaj 6, kursujący codziennie i zatrzymujący się bezpośrednio na przystanku „Zoo” w sieci ZVV; w niedziele ten sam przystanek obsługuje również tramwaj 5. Z centrum Zurychu tramwaj jedzie około 15–20 minut i wysiada się praktycznie przy głównym wejściu. Więcej informacji o sprawnym poruszaniu się po mieście znajdziesz w przewodnik po poruszaniu się po Zurychu — przewodniku po sieci tramwajowej i S-Bahn.

Do wejścia od strony Masoali prowadzą też dwie alternatywne trasy. Autobus 751 zatrzymuje się na przystanku „Zoo/Forrenweid”, skąd do pawilonu Masoala jest około 10 minut pieszo. Kolejka linowa Dolderbahn (linia 25) dojeżdża do stacji „Bergstation Dolder”, a stamtąd 20-minutowy spacer przez las Zürichberg prowadzi prosto do wejścia Masoala. Ta trasa przez drzewa jest naprawdę przyjemna, choć wydłuża dojście i wymaga wygodnego obuwia.

Godziny otwarcia i ceny biletów

Zoo Zürich jest otwarte 365 dni w roku, bez przerwy na święta. Godziny otwarcia zmieniają się wraz z porą roku:

• Marzec–październik: bramy zoo 09:00–18:00, Las Deszczowy Masoala 10:00–18:00
• Listopad–luty: bramy zoo 09:00–17:00, Las Deszczowy Masoala 10:00–17:00

Ceny biletów według ostatnio zweryfikowanych danych: dorośli (18+) płacą 32 CHF. Dzieci w wieku 6–12 lat płacą 18 CHF indywidualnie lub 15,30 CHF od osoby przy grupach 10 lub więcej osób. Młodzież w wieku 13–17 lat w grupie co najmniej 10 osób płaci 23,40 CHF. Dzieci poniżej 6 lat wchodzą bezpłatnie. Przed wizytą warto sprawdzić aktualne ceny na oficjalnej stronie zoo.ch, ponieważ mogą się one zmieniać.

Przy 32 CHF za bilet dla dorosłego zoo należy do droższych atrakcji w mieście. Jeśli pilnujesz budżetu, sprawdź, czy przysługują ci jakieś zniżki. Szerszy przegląd oszczędnych możliwości znajdziesz w przewodnik po Zurychu z ograniczonym budżetem — przewodniku po Zurychu za niewielkie pieniądze, gdzie opisujemy, gdzie wejściówki i komunikacja naprawdę potrafią uszczuplić portfel.

Jak wygląda wizyta w praktyce

Główne wejście prowadzi do strefy otwartego terenu z wybiegami dla dużych ssaków i naczelnych. Przed 10:30 zoo jest wyraźnie spokojniejsze. Zwierzęta są zazwyczaj bardziej aktywne w chłodniejsze poranne godziny — dotyczy to szczególnie dużych kotów i naczelnych, które latem chowają się w cieniu lub wewnątrz już wczesnym popołudniem. Rano jest też inaczej dźwiękowo: ptasie odgłosy niosą się po zboczu, a szum miasta wydaje się odległy.

W południe, zwłaszcza w weekendy i ferie szkolne od końca czerwca do sierpnia, na głównych alejkach robi się tłoczno. Wąskie odcinki przy popularnych wybiegach potrafią być zatłoczone, a przy punktach gastronomicznych ustawiają się kolejki. Jeśli przyjeżdżasz z dziećmi i chcesz uniknąć największego ruchu, staraj się być na miejscu przy otwarciu i kieruj się do pawilonu Masoala przed południem, zanim południowy tłum do niego dotrze.

Pawilon Lasu Deszczowego Masoala to zupełnie inny klimat niż reszta zoo. Wilgoć wita cię już przy wejściu i nie odpuszcza — obiektywy aparatu zaparowują dosłownie w ciągu kilku sekund. Roślinność jest tak gęsta, że konstruktywne elementy kopuły praktycznie znikają z pola widzenia. Zwierzęta nie siedzą w klatkach w tradycyjnym sensie: przestrzeń jest wystarczająco duża, by znalezienie kameleona na gałęzi wymagało cierpliwości i powolnego tempa spaceru. To nie jest bierne doświadczenie.

W chłodniejszych miesiącach pawilon Masoala staje się szczególnie atrakcyjny — kontrast między szarą zurychską zimą na zewnątrz a ciepłym tropikalnym wnętrzem jest uderzający. To sprawia, że jest on jedną z bardziej udanych zimowych propozycji w mieście. Więcej pomysłów na zimowe aktywności znajdziesz w przewodnik po Zurychu w grudniu — znajdziesz tam pełen przegląd możliwości.

Fotografia, pogoda i co zabrać ze sobą

Zewnętrzne wybiegi są zazwyczaj dobrze oświetlone w słoneczne poranki, ale wiele zadaszonych i zalesionych stref jest słabo naświetlonych. Szybki obiektyw lub body dobrze radzące sobie z małą ilością światła robi naprawdę dużą różnicę w pawilonie Masoala. Jak już wspomniano, zaparowanie obiektywu po wejściu do kopuły lasu deszczowego jest nieuniknione. Trzymaj pod ręką czystą ściereczkę i daj optyce chwilę na aklimatyzację przed pierwszym zdjęciem.

Pogoda ma duży wpływ na zwiedzanie na zewnątrz. W deszczowe dni wiele zwierząt chowa się w krytych sekcjach, do których turyści nie zawsze mają wgląd. Lekki deszcz sprawia, że ścieżki na stromym terenie stają się śliskie. Mimo to deszczowa wizyta w powszedni dzień wiosną lub jesienią ma swój urok: zoo jest spokojniejsze, zieleń wygląda pięknie w rozproszonym świetle, a ciepły pawilon Masoala stanowi wyjątkowo przyjemny kontrast. Weź ze sobą wodoodporną kurtkę i buty z dobrą przyczepnością.

Latem w upale nie zapomnij o wodzie. Ukształtowanie terenu oznacza, że przez długi czas będziesz chodzić pod górę i z góry. Są co prawda punkty gastronomiczne, ale w ruchliwe dni kolejki są długie. Zabranie przekąsek, zwłaszcza dla dzieci, znacznie uprzyjemni wizytę.

Komu zoo może nie odpowiadać — i komu zdecydowanie polecamy

Osoby z ograniczoną sprawnością ruchową mogą napotkać tu realne trudności. Zboczowy układ terenu sprawia, że podjazdów nie da się uniknąć, a choć dostępne trasy istnieją na większości terenu, pełne zwiedzanie wszystkich stref — w tym wejścia do Masoali od strony Dolderbahn — jest niepraktyczne bez znacznej kondycji fizycznej. Wejście od tramwaju jest stosunkowo płaskie, ale wewnętrzne ścieżki nadal wznoszą się i opadają na całym terenie. Jeśli to dla ciebie istotne, skontaktuj się z zoo przed wizytą.

Podróżnicy z bardzo napiętym planem, którzy mogą poświęcić tylko dwie lub trzy godziny, zobaczą co prawda główne atrakcje, ale będą się czuć pospieszeni. Zoo to nie jest krótki przystanek. Jeśli twój zurychski plan dnia jest już zapełniony, musisz liczyć się z tym, że zoo będzie konkurować o czas z innymi ważnymi atrakcjami.

Dla rodzin Zoo Zürich to jedna z najmocniejszych propozycji w mieście, szczególnie z dziećmi do 12 lat. Łączy ruch fizyczny, treść edukacyjną i różnorodność wrażeń lepiej niż większość alternatyw. Jeśli planujesz szerszy rodzinny plan zwiedzania, zajrzyj do przewodnik po Zurychu z dziećmi — znajdziesz tam uzupełniające propozycje dla rodzin z dziećmi w całym mieście.

Podróżnicy solo i dorośli bez dzieci, którzy interesują się historią naturalną, ekologią siedlisk lub obserwacją dzikich zwierząt, będą naprawdę usatysfakcjonowani — zwłaszcza pawilonem Masoala. Ci, którzy szukają głównie miejskiej kultury, architektury lub kulinarnych doznań, prawdopodobnie lepiej spędzą czas gdzie indziej w mieście.