Musée Rodin: rzeźby Rodina, ogród i Hôtel Biron

Czym właściwie jest Musée Rodin

Musée Rodin to nie jest zwykła galeria. To dawny prywatny dom i pracownia Augusta Rodina, podarowane przez rzeźbiarza państwu francuskiemu w 1916 roku z zastrzeżeniem, że staną się muzeum otwartym dla publiczności. Efekt jest taki, że to miejsce przypomina mniej instytucję, a bardziej przedłużone spotkanie z jednym, obsesyjnie twórczym umysłem.

Budynek to Hôtel Biron — kamienna rezydencja wzniesiona w latach 1727–1732, w której Rodin zamieszkał w 1908 roku; w 1917 roku przejął cały budynek i jeszcze w tym samym roku zmarł. Spacerując przez wysokie salony, wśród gipsowych szkiców i wykutych bloków marmuru, rozumiesz, dlaczego nie chciał stąd odchodzić: światło wpadające przez wysokie okna wychodzące na ogród pada dokładnie tak, jak potrzebował. Stała kolekcja obejmuje ponad 6000 rzeźb Rodina (a cały zbiór przekracza 6800 obiektów), 8000 rysunków i 10 000 fotografii. Jeśli chcesz porównać to miejsce z innymi muzeami w mieście, zajrzyj do przewodnika po najlepszych muzeach w Paryżu.

Ogród rzeźb: zacznij tutaj

Większość zwiedzających od razu kieruje się do budynku. Oprzyj się tej pokusie. Trójhektarowy ogród mieści jedne z najsłynniejszych dzieł Rodina, a energię lepiej wydać najpierw na świeżym powietrzu. Myśliciel stoi na podwyższonym cokole zwrócony ku fasadzie Hôtel Biron — dokładnie tak, jak zamierzył Rodin. Przyjedź chwilę po 10:00 w dzień roboczy, żeby zobaczyć go bez tłumu; już o 11:30 w ciepły dzień staje się on centrum ciągłej rotacji fotografujących.

Mieszczanie z Calais wynagradzają wolniejsze spojrzenie. Rodin ustawił sześć postaci na poziomie ziemi, bez cokołu, żeby zwiedzający stanęli wśród nich jak równi — to świadome odwrócenie konwencji rzeźby upamiętniającej. Wrota Piekieł, monumentalny brązowy relief z ponad 180 postaciami, stoją w tylnej części ogrodu i nagminnie umykają uwadze tych, którzy spieszą do wnętrza. Poświęć im dziesięć minut.

Ogród różany wzdłuż południowej krawędzi terenu osiąga pełnię barw od końca maja do czerwca. Zimą ogród zamyka się o zmroku, niekiedy już o 16:30 — gołe gałęzie i szare światło nadają powierzchniom rzeźb cięższą, bardziej zwietrzałą fakturę, która ma swój urok dla tych, którzy zdecydują się odwiedzić muzeum poza sezonem.

Wnętrze Hôtel Biron: kolekcja stała

Galerie wewnętrzne zajmują dwa piętra. Salony na parterze ukazują wczesną twórczość Rodina — studia ruchu, gestu i anatomii człowieka, a następnie portrety takich postaci jak Victor Hugo i Honoré de Balzac. Pocałunek, jedno z jego najbardziej reprodukowanych dzieł, ma własną salę, dzięki czemu marmur może oddychać. Na żywo rzeźba jest większa, niż większość zwiedzających się spodziewa — siedzące postacie są niemal naturalnej wielkości — a gładkość wykutego kamienia to coś, czego żadne zdjęcie nie oddaje.

Jedna sala jest w całości poświęcona Camille Claudel — uczennicy, współpracownicy i towarzyszce Rodina. Znajduje się tam wyselekcjonowany zbiór jej rzeźb wraz z materiałami kontekstualnymi, które tłumaczą złożoność ich zawodowej i osobistej relacji, bez zbędnego dramatyzowania. W innych salach można zobaczyć obrazy i przedmioty z prywatnej kolekcji Rodina, w tym prace Renoira, Moneta i Van Gogha.

Wystawy czasowe zmieniają się w galeriach na górnym piętrze i są wliczone w cenę standardowego biletu. Audioprzewodnik (6 €, dostępny na miejscu w sześciu językach) oferuje ponad dwie godziny komentarzy z archiwalnymi zdjęciami i wywiadami z ekspertami. Jeśli planujesz połączyć wizytę z pobliskimi atrakcjami, Les Invalides jest pięć minut spaceru na północ, a Musée d'Orsay dzieli od muzeum około 15 minut pieszo wzdłuż Sekwany.

Godziny, ceny i dojazd

Musée Rodin (oficjalnie Musée National Auguste Rodin) jest otwarte od wtorku do niedzieli w godzinach 10:00–18:30. Ostatnie wejście o 17:45. Muzeum jest zamknięte w poniedziałki oraz 1 stycznia, 1 maja i 25 grudnia, a w Wigilię (24 grudnia) i Sylwestra (31 grudnia) zamyka się wcześniej — o 17:30. Zamknięcie obowiązuje też w kilka innych francuskich świąt, m.in. 14 lipca, 15 sierpnia i 11 listopada.

Bilet normalny kosztuje 13 € i obejmuje kolekcję stałą, ogród rzeźb oraz wszystkie aktualnie prezentowane wystawy czasowe. Wstęp jest bezpłatny dla osób poniżej 18. roku życia, mieszkańców UE poniżej 26 lat, nauczycieli, osób bezrobotnych oraz osób z niepełnosprawnością wraz z jednym opiekunem. Pierwsza niedziela każdego miesiąca od października do marca jest bezpłatna dla wszystkich, choć frekwencja jest wtedy wyraźnie wyższa. Dostępne są też bilety łączone z pobliskimi muzeami, m.in. z Musée d'Orsay — sprawdź aktualne ceny i oszczędności na oficjalnej stronie. Bilet łączony jest zazwyczaj ważny w obu muzeach przez trzy miesiące.

Najbliższa stacja metra to Varenne na linii 13, dwie minuty spaceru od głównego wejścia przy rue de Varenne. Autobusy linii 87 i 92 zatrzymują się przy Boulevard des Invalides. Idąc pieszo od Wieży Eiffla, dotrzesz tu w około 25 minut spokojnymi, rezydencjalnymi uliczkami 7. dzielnicy.

Dostępność: muzeum oferuje podjazdy dla wózków, wózki inwalidzkie w szatni, toalety przystosowane dla osób z niepełnosprawnością oraz zwiedzanie dotykowe. Na zamówienie organizowane są oprowadzania w Francuskim Języku Migowym (LSF) i w formie odczytu mowy z ust. Wejście dostępne dla osób z niepełnosprawnością znajduje się przy 21 Boulevard des Invalides; wstęp jest dla nich bezpłatny po okazaniu odpowiedniego dokumentu.

Kiedy najlepiej przyjść i jak fotografować

Ogród wygląda najpiękniej od końca maja do czerwca, gdy róże są w pełnym rozkwicie, a wieczorne światło jest długie. Poranki w dni robocze między 10:00 a 11:00 są konsekwentnie najbardziej spokojne. Jesień (wrzesień–październik) oferuje dobre światło i mniejsze tłumy niż lato. Więcej o sezonowości podróży po Paryżu znajdziesz w przewodniku o najlepszym czasie na wizytę w Paryżu.

Jeśli chodzi o fotografię, najlepsze światło w ogrodzie jest wczesnym rankiem i na godzinę przed zamknięciem latem. Wewnątrz obowiązuje zakaz używania lampy błyskowej i statywów. Myśliciela najlepiej fotografuje się lekko poniżej poziomu oczu, z twarzą zwróconą na południe, z rozmytą fasadą Hôtel Biron w tle. Sale wewnętrzne przy oknach wychodzących na ogród dają najpiękniejsze, naturalne światło dla zdjęć marmurowych rzeźb.

Zaplecze i okolica

Kawiarnia-restauracja L'Augustine działa w ogrodzie rzeźb i serwuje lekkie posiłki oraz sezonowe dania dnia. W letnie południa szybko się zapełnia, więc warto zaplanować wizytę odpowiednio wcześniej. Sklep muzealny, czynny od wtorku do niedzieli w godzinach 10:00–18:00, oferuje reprodukcje rzeźb, książki o sztuce, biżuterię i tekstylia w różnych przedziałach cenowych. Przy wejściu do galerii działa bezpłatna szatnia; plecaki należy tam oddać.

Musée Rodin leży w okolicy Wieży Eiffla i Les Invalides — dzielnicy głównie rezydencjalnej i rządowej. Rue de Varenne to jedna z najpiękniejszych ulic 7. dzielnicy, obsadzona ambasadami i na szczęście wolna od turystycznych pułapek gastronomicznych. Na kolację po zwiedzaniu Saint-Germain-des-Prés oferuje znacznie więcej możliwości i jest stąd około 15 minut spaceru na wschód.

Dla kogo to muzeum — i kto może je pominąć

Musée Rodin sprawdza się najlepiej wśród zwiedzających, którzy lubią wolniejsze tempo. Skala jest tu do ogarnięcia — większość osób zwiedza to, co najważniejsze, w 90 minut — a cisza panująca w salach pozwala na rozmowę w sposób, na który Luwr ani Orsay rzadko sobie pozwalają. Pary szczególnie cenią ogród. Osoby odwiedzające Paryż po raz pierwszy i mające napięty plan mogą uznać skupienie na jednym artyście za zbyt wąskie: jeśli nie byłeś jeszcze w Luwrze, Orsay ani wśród impresjonistów w Orangerie, tamte miejsca oferują szersze spektrum. Musée Rodin nagradza tych, którzy wracają do Paryża, oraz tych, którzy naprawdę interesują się rzeźbą XIX wieku lub związkiem sztuki z biografią artysty.