Koh Phi Phi Leh: Wyspa kryjąca się za legendą

Czym tak naprawdę jest Koh Phi Phi Leh

Koh Phi Phi Leh (tajski: เกาะพีพีเล) to mniejsza, niezamieszkana siostra Koh Phi Phi Don, leżąca na Morzu Andamańskim w obrębie Parku Narodowego Hat Noppharat Thara–Mu Ko Phi Phi w prowincji Krabi. W odróżnieniu od sąsiedniej wyspy, Phi Phi Leh nie ma ani wiosek, ani kurortów, ani motorowerów, ani stałych mieszkańców. Jest za to kompleks wapiennych klifów, jaskiń morskich i dwóch zatok o niezwykłej przejrzystości wody — z których najsłynniejsza stała się znana na całym świecie jako miejsce kręcenia filmu 'Plaża' z 2000 roku.

Ta filmowa sława niemal zniszczyła to, co czyniło wyspę wyjątkową. Pod koniec drugiej dekady XXI wieku Maya Bay przyjmowała tysiące turystów dziennie, a korale pod turkusową wodą były mocno zdegradowane. Tajski Departament Parków Narodowych zareagował całkowitym zamknięciem zatoki w 2018 roku — było ono zamknięte aż do stycznia 2022 roku. Ponowne otwarcie przyniosło surowe zasady: limity odwiedzających, zakaz pływania w zatoce, zakaz cumowania łodzi oraz coroczne zamknięcie od 1 sierpnia do 30 września. Efekt? Miejsce nadal dźwiga swój mit, ale nareszcie ma też ramy zarządzania, które przynajmniej częściowo go uzasadniają.

Dotarcie na wyspę: jak wygląda podejście

Większość turystów dociera na Koh Phi Phi Leh szybką łodzią z Koh Phi Phi Don — przeprawa zajmuje około 15–20 minut w zależności od stanu morza. Łodzie wycieczkowe z Ao Nang i Krabi Town również tu zawijają, jako część dłuższych tras, więc możesz dotrzeć razem z całą flotyllą innych jednostek. Zbliżając się od północy, dostajesz pierwszy widok na to, co definiuje wyspę: pionowe wapienne ściany — zardzewiałe, oliwkowe, szare — wyrastające prosto z morza. Tu nie ma stopniowego brzegu. Klify po prostu się zaczynają.

Łodzie płynące do Maya Bay nie wpływają już bezpośrednio do zatoki. Pasażerowie wysiadają w zatoce Loh Samah po południowej stronie wyspy, skąd drewniana kładka prowadzi przez przełęcz i schodzi w kierunku Maya Bay. Spacer jest krótki — może 5 minut — ale prowadzi przez nierówny teren ze schodami. Nie ma podjazdów ani udogodnień dla osób z ograniczoną mobilnością, więc podróżni mający trudności z poruszaniem się powinni to wziąć pod uwagę przed rezerwacją.

Kontekst dotyczący krajobrazu okolicznych wysp i logistyki łodziowej znajdziesz na stronie Koh Phi Phi Don — opisuje, czego spodziewać się od Wysp Phi Phi jako bazy wypadowej.

Maya Bay: rzeczywistość, nie pocztówka

Stojąc na szczycie przełęczy przed zejściem do Maya Bay, widzisz coś, czego nie zobaczy nikt przybywający łodzią przez wejście do zatoki: plażę otoczoną wapiennymi ścianami z trzech stron, z morzem zamykającym czwartą. Woda ma odcień niebiesko-zielonego, który na zdjęciach wygląda jak prześwietlony, ale naprawdę jest właśnie taki — zwłaszcza późnym rankiem, gdy słońce wychodzi ponad krawędzie klifów i pada wprost na powierzchnię.

Wczesne przyjazdy — czyli dotarcie do Maya Bay przed 9:00 — oznaczają plażę z przestrzenią do oddechu, względną ciszę przerwaną jedynie ptasimi głosami ze skał i wodę na tyle przejrzystą, że widać piasczyste dno bez potrzeby zakładania maski. Około 10:30 fala turystów z wycieczek jednodniowych dociera zazwyczaj w pełnej sile. Plaża jest mała — może 250 metrów piasku — i robi się zatłoczona, gdy korzysta z niej kilkaset osób naraz. Po południu tłum nieco rzednie, gdy grupy wracają do portów, ale pełnej ulgi nie ma prawie nigdy.

Pływanie w Maya Bay jest zabronione, a łodzie nie mogą wpływać bezpośrednio do zatoki — to pomaga chronić wodę i brzeg. Snorkeling tuż przy plaży Maya Bay również nie jest dozwolony; lepsze warunki do nurkowania z rurką znajdziesz w innych miejscach wokół wyspy, a zwłaszcza w Lagunie Pileh.

Laguna Pileh i inne oblicza wyspy

Koh Phi Phi Leh to więcej niż jedna zatoka. Laguna Pileh leży po wschodniej stronie wyspy — to półzamknięty akwen szmaragdowej wody otoczony wapiennymi ścianami tak wysokimi, że nad głową widać jedynie wąski pas nieba. Łodzie wślizgują się przez szczelinę w skale i gaszą silniki — efekt jest natychmiastowy: dźwięk zmienia się zupełnie. Jaskółki skalne nawołują z gniazd na ścianach, woda chlupocze łagodnie o burtę, a kolor laguny przechodzi między jadeitową zielenią a morską zielenią w zależności od tego, gdzie pada światło.

Większość tras wycieczkowych obejmujących Koh Phi Phi Leh zatrzymuje się przy Lagunie Pileh na 20–40 minut — wystarczająco, by popływać lub posnorkelować w spokojnej wodzie. Laguna nie jest otwartym morzem, więc fale są minimalne, a warunki odpowiednie nawet dla mniej pewnych siebie pływaków. Wapienne ściany sprawiają też, że to jeden z bardziej fotogenicznych przystanków podczas każdej wycieczki po Wyspach Phi Phi — szczególnie godzinę po wschodzie słońca, gdy górne partie klifów łapią złote światło, zanim słońce zniży się do poziomu laguny.

Drugą atrakcją jaskiniową na wyspie jest Jaskinia Wikingów (Tham Phaya Nak), na której ścianach zachowały się wielowiekowe malowidła łodzi. To nadal aktywne miejsce pozyskiwania jaskółczych gniazd i zazwyczaj nie jest uwzględniane w standardowych wycieczkach do Maya Bay — jaskinia służy jako miejsce pracy dla rodzin posiadających licencje na zbiory.

Jeśli planujesz pełny dzień na Wyspach Phi Phi, przewodnik po skakaniu między wyspami Krabi podpowie, jak sprawnie połączyć Phi Phi Leh z pobliskimi przystankami.

Dojazd: praktyczna logistyka

Na Koh Phi Phi Leh nie ma publicznych połączeń łodziowych. Dostęp jest możliwy wyłącznie przez prywatne wycieczki lub czarterowane łodzie. Głównymi portami dla wycieczek jednodniowych są Koh Phi Phi Don i Ao Nang; łodzie odpływają też z Phuket, choć czas podróży stamtąd jest znacznie dłuższy. Wypad z bazy na Phi Phi Don daje przewagę krótszego rejsu i możliwość dotarcia do Maya Bay przed grupami z lądu.

Z Ao Nang szybkie łodzie wycieczkowe na Wyspy Phi Phi kursują zazwyczaj przez cały dzień i zatrzymują się przy kilku punktach. Oferta jest szeroka, a opłata za wstęp do parku narodowego często jest wliczona w cenę — ale nie zawsze. Przed rezerwacją zawsze pytaj, co dokładnie jest w pakiecie.

Opłata za wstęp do parku narodowego wynosi obecnie podobno ฿400 dla dorosłych cudzoziemców i ฿200 dla dzieci. Dotyczy konkretnie Maya Bay i jest pobierana na wyspie lub — coraz częściej — opłacana z góry przy rezerwacji online. Nie zakładaj, że Twoja wycieczka ją uwzględnia. Opłaty i zasady zmieniały się kilkakrotnie od czasu ponownego otwarcia w 2022 roku i dalsze zmiany są możliwe.

Kiedy jechać i jak pogoda wpływa na wrażenia

Pora sucha, mniej więcej od grudnia do marca, przynosi warunki, z których słynie Phi Phi Leh: spokojniejsze rejsy, dobrą widoczność pod wodą, niższą wilgotność i stabilne słońce w późnych godzinach porannych, gdy klify wokół Maya Bay tworzą idealne warunki fotograficzne. Styczeń i luty to zazwyczaj najokazalsza woda i najłagodniejsze warunki ogólne.

Kwiecień to pora przejściowa i warunki mogą się szybko zmieniać. Od maja do października do prowincji Krabi dociera południowo-zachodni monsun. Morze między Wyspami Phi Phi a lądem bywa niespokojne, część operatorów odwołuje rejsy, a widoczność pod wodą spada wraz z mętnieniem wody przez falowanie. Obowiązkowe zamknięcie Maya Bay w sierpniu i wrześniu pokrywa się z najbardziej deszczową częścią sezonu, co trochę łagodzi rozczarowanie podróżnych, którzy je ominą. Listopad oznacza poprawę pogody, ale nie jest jeszcze w pełni ustabilizowany.

Szczegółowy opis każdego miesiąca w prowincji Krabi znajdziesz w przewodniku kiedy najlepiej odwiedzić Krabi — omawia wzorce sezonowe, dostęp do wysp i warunki na morzu.

Kto powinien się zastanowić dwa razy

Koh Phi Phi Leh nie jest dla każdego, a najczęstszym powodem rozczarowania są zbyt wygórowane oczekiwania. Jeśli liczysz na pustą plażę albo chwilę sam na sam z jedną z najsłynniejszych zatok Tajlandii, prawie na pewno się rozczarujesz — chyba że przyjedziesz bardzo wcześnie rano. Wyspa przyjmuje duży ruch łodziowy w szczycie sezonu, a skupisko turystów na małej plaży bez cienia i bez straganów z jedzeniem jest fizycznie wyczerpujące w południowym upale.

Podróżni z ograniczoną mobilnością napotkają tu realne trudności: droga z miejsca lądowania prowadzi przez schody i nierówny teren, a żadnych udogodnień dostępnościowych na wyspie nie odnotowano. Osoby zainteresowane przede wszystkim jakością snorkelingu mogą znaleźć lepsze rafy w innych miejscach prowincji Krabi — korale w Maya Bay nie zdążyły się w pełni odbudować po zniszczeniach sprzed zamknięcia. Jeśli nocujesz na Koh Phi Phi Don i masz elastyczny harmonogram, wizyta nie sprawi problemów. Jeśli jednak dotarcie wymaga długiej całodniowej wycieczki z lądu, zastanów się, czy czas podróży jest wart tego, co zobaczysz.