Taras widokowy Baiyoke: Bangkok z wysokości 309 metrów

Czym jest taras widokowy Baiyoke?

Baiyoke Tower II to 88-piętrowy wieżowiec-hotel o wysokości 309 m (1014 stóp), wznoszący się nad dzielnicą tekstylną Pratunam. Taras widokowy Baiyoke zajmuje najwyższe dostępne kondygnacje, a jego zwieńczeniem jest odkryta, obracająca się platforma na wysokości około 309 metrów. W mieście, które nie brakuje barów na dachach i widoków na panoramę, taras Baiyoke wyróżnia się jedną kluczową rzeczą: spora jego część jest naprawdę pod gołym niebem, bez szyb. Czujesz wiatr, słyszysz odgłosy miasta gdzieś w dole, a w pogodny dzień skala nieprzerwanie rozciągającej się miejskiej zabudowy Bangkoku robi ogromne wrażenie.

Wieża została ukończona w 1997 roku, akurat gdy wybuchł kryzys finansowy w Azji, a jej neonowa elewacja w kolorowe pasy pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych sylwetek Bangkoku nocą. Na taras widokowy składa się zwykle zamknięte piętro z oknami, sky bar i wejście na odkryty, obracający się taras powyżej. W cenie biletu wliczony jest drink w Roof Top Barze na 83. piętrze.

Widok: co naprawdę zobaczysz

Z górnego poziomu tarasu Bangkok okazuje się naprawdę ogromny. Rzeka Chao Phraya kreśli szeroką srebrną wstęgę na zachodzie. Na południu wieżowce Silom i Sathorn tworzą rozpoznawalną skupinę. W wyjątkowo pogodne dni na wschodzie widać dach terminala lotniska Suvarnabhumi. Większość odwiedzających zaskakuje to, jak wiele Bangkoku pozostaje niskopiętrowe: morze dachów krytych dachówką, kamieniczek i osiedli nad kanałami między skupiskami wieżowców jest naprawdę nieoczekiwane.

Tuż pod spodem rozciąga się Pratunam, jedna z najgęściej zabudowanych dzielnic hurtowej odzieży w Bangkoku — labirynt bloków targowych jest doskonale widoczny z góry. Na północy w pogodne dni widać zieloną plamę Chatuchak. Na wschodzie wieżowce Sukhumvit ciągną się ku horyzontowi w długim korytarzu szkła i stali.

Odkryta obracająca się platforma wykonuje pełny obrót powoli, więc nie trzeba się spieszyć ani zmieniać pozycji. Platforma naprawdę się porusza, więc zapamiętaj, gdzie postawiłeś torbę. Fotografowanie z odkrytego tarasu to czysta przyjemność: zero szyb do walki z odbiciami, szerokie ujęcia bez problemu i wystarczająca wysokość, żeby wznieść się ponad praktycznie wszystkie okoliczne budynki. Jeśli interesuje cię zwiedzanie świątyń na poziomie ulicy, porównaj tę perspektywę z lotu ptaka z widokami z Wat Saket (Złota Góra), skąd rozciąga się panorama z poziomu gruntu z zupełnie innej części miasta.

Najlepszy czas na wizytę: światło, tłumy i pogoda

Wczesny poranek to konsekwentnie najlepsza pora na widoki — pamiętaj jednak, że obiekt otwiera się o 10:00. Zamglenie i smog narastają w ciągu dnia, a po południu słynna bangkocka mgiełka może ograniczyć widoczność do zaledwie kilku kilometrów. Jeśli głównym celem wizyty jest fotografia, przyjdź w ciągu pierwszej godziny po otwarciu.

Zachód słońca to najpopularniejszy moment i słusznie: niebo przechodzi z pomarańczowego w głęboki fiolet, zaczynają pojawiać się światła miasta, a gęstość bangkockiej miejskiej siatki staje się dramatycznie czytelna po zmroku. Kompromisem jest większy tłok. Weekendowe wieczory przyciągają zarówno mieszkańców, jak i turystów, a na odkrytej platformie może się zrobić na tyle ciasno, że trzeba cierpliwie czekać, aż platforma obróci się do preferowanego kąta.

W porze deszczowej (mniej więcej od maja do października) popołudniowe burze nadciągają szybko. Odkryta platforma jest tymczasowo zamykana, gdy istnieje ryzyko piorunów — to może oznaczać czekanie albo zmarnowaną wycieczkę, jeśli przyszedłeś specjalnie na odkryty taras. Wizyty w porze suchej, między listopadem a lutym, zapewniają najbardziej niezawodną widoczność.

Jak dotrzeć: transport i dojście pieszo

Pratunam leży pomiędzy dwiema stacjami BTS Skytrain. Chit Lom (E1 na linii Sukhumvit) to mniej więcej 15 minut spaceru na północny wschód. Ratchathewi (N2) jest w podobnej odległości na północ. Żaden spacer nie jest trudny, ale oba są gorące w ciągu dnia i prowadzą przez gęste targowe tereny.

Najpraktyczniejszą opcją dla większości odwiedzających jest taksówka na liczniku lub Grab, które podwożą bezpośrednio pod wieżę. Jeśli wcześniej planujesz zakupy w okolicy, Pratunam Market jest tuż obok, a Platinum Fashion Mall leży po drugiej stronie ulicy — łatwo połączyć zakupy z wieczornym wjazdem na taras.

Praktyczne informacje: co zabrać i czego się spodziewać w środku

Lobby wieży jest klimatyzowane i proste w nawigacji: bilety na taras widokowy kupuje się przy osobnej kasie. Windy jeżdżą szybko jak na taką wysokość i zwykle czeka się krótko. Zamknięte piętro widokowe ma wykładzinowe strefy do siedzenia, duże okna i bar. Na odkryty taras powyżej prowadzą dodatkowe krótkie schody lub winda.

Weź lekką kurtkę, jeśli idziesz wieczorem. Na ponad 300 metrach nawet ciepłe powietrze Bangkoku jest wyraźnie chłodniejsze, a wiatr wieje bez przerwy. Obiektyw szerokokątny lub telefon z trybem panoramy sprawdzą się lepiej niż teleobiektyw. Statywy z reguły nie są dozwolone na obracającej się platformie.

Wieża jest dostępna windą na całej wysokości, co czyni ją możliwą do odwiedzenia dla osób z ograniczoną mobilnością, choć obracająca się platforma wymaga pewnego kroku na nierównej powierzchni. Nie ma ścisłego dress code'u, ale sky bar na niższym piętrze widokowym to stosunkowo eleganckie miejsce.

Szczera ocena: czy warto poświęcić czas?

W porównaniu z niektórymi bangkockimi barami na dachach taras Baiyoke jest mniej wypolerowany, a wnętrza mniej designerskie. Budynek w niektórych miejscach zdradza swój wiek. Ale te konkurencyjne lokale są zazwyczaj niżej i za szybą. Taras Baiyoke jest wyżej od nich wszystkich i naprawdę pod gołym niebem — a to robi prawdziwą różnicę.

Osoby szukające głównie eleganckich koktajlowych barów z kuratorskim widokiem mogą znaleźć inne miejsca bardziej satysfakcjonujące. Ale dla każdego, kto chce zrozumieć rzeczywistą skalę przestrzenną Bangkoku — zwłaszcza dla osób odwiedzających miasto po raz pierwszy i próbujących ogarnąć, jak łączą się poszczególne dzielnice — ta wysokość jest niedościgniona przez żaden inny publicznie dostępny punkt widokowy. Połącz wizytę ze spacerem po dzielnicy Pratunam przed wjazdem na górę, a kontrast między ulicznym chaosem a spokojną perspektywą z 309 metrów naprawdę daje do myślenia.

Osoby zaintrygowane okolicą Pratunam na poziomie ulicy mogą też rozszerzyć wizytę w kierunku CentralWorld na południu — jednego z największych kompleksów handlowych w Azji Południowo-Wschodniej — albo porównać panoramę z Baiyoke z bardziej kameralną skalą Domu Jima Thompsona, położonego tuż na południe, w dzielnicy kanałów Ratchathewi.

Kto może sobie odpuścić

Osoby z lękiem wysokości odczują odkrytą obracającą się platformę jako naprawdę odsłoniętą: balustrada jest niska w stosunku do przepaści, a platforma się rusza. Osoby z ograniczonym czasem w Bangkoku, które widziały już miasto z innego wysokiego punktu, mogą uznać, że niewielka różnica w wysokości nie jest warta podróży do Pratunam. A każdy, kto przyjedzie deszczowego popołudnia w porze monsunowej, ryzykuje, że odkryty taras będzie całkowicie zamknięty.